Οι δύο ηχηρές παρεμβάσεις Πιερρακάκη και τα μηνύματα σε Σαμαρά και Καραμανλή
Από τις αιχμές για τα κειμήλια και την «πραγματική εθνική διεκδίκηση» μέχρι την κοινή εμφάνιση με τον Κώστα Καραμανλή στη Θράκη – Οι συμβολισμοί στο εσωτερικό της ΝΔ και οι ισορροπίες που επανακαθορίζονται
Snapshot
- Ο Κυριάκος Πιερρακάκης υπερασπίστηκε την κυβερνητική συμφωνία για την επιστροφή 48 εκκλησιαστικών κειμηλίων από τη Βουλγαρία, απαντώντας εμμέσως στην κριτική του Αντώνη Σαμαρά.
- Ο Πιερρακάκης τόνισε ότι η εθνική διεκδίκηση κρίνονται από το αποτέλεσμα και τη συνέχιση της διαδικασίας, αντί της σκληρής ρητορικής περί «εκποίησης».
- Στην Ξάνθη, ο Πιερρακάκης συναντήθηκε με τον Κώστα Καραμανλή για θέματα του καπνικού κλάδου και ανακοίνωσε ευνοϊκότερη ευρωπαϊκή συμφωνία για τη φορολογία καπνικών προϊόντων.
- Η κοινή εμφάνιση του Πιερρακάκη με τον Καραμανλή έχει πολιτικό συμβολισμό στο εσωτερικό της ΝΔ, χωρίς όμως να υποδηλώνει νέα συμμαχία.
- Οι παρεμβάσεις του Πιερρακάκη αναδεικνύουν μια πολιτική γραμμή που δίνει έμφαση στο αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης και τη διαμόρφωση προσωπικού πολιτικού στίγματος.
Δύο διαδοχικές κινήσεις, με διαφορετικό περιεχόμενο αλλά με σαφές πολιτικό ενδιαφέρον, πραγματοποίησε ο Κυριάκος Πιερρακάκης, στέλνοντας μηνύματα που δύσκολα περνούν απαρατήρητα στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας.
Από τη μία, ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών επέλεξε να τοποθετηθεί με ιδιαίτερα αιχμηρό τρόπο για την επιστροφή των 48 εκκλησιαστικών κειμηλίων από τη Βουλγαρία, υπερασπιζόμενος την κυβερνητική συμφωνία απέναντι στην κριτική που έχει ασκήσει ο Αντώνης Σαμαράς. Από την άλλη, εμφανίστηκε στην Ξάνθη δίπλα στον Κώστα Καραμανλή, σε μια συνάντηση με ισχυρό οικονομικό και πολιτικό συμβολισμό.
Το ερώτημα είναι αν πρόκειται απλώς για δύο διαφορετικές υποχρεώσεις του υπουργού ή αν οι κινήσεις αυτές αποτυπώνουν και μια ευρύτερη πολιτική στρατηγική.
Η απάντηση στον Σαμαρά χωρίς να κατονομάζεται
Η δήλωση του Πιερρακάκη από τη Δράμα, την Τρίτη 27 Οκτωβρίου, είχε ιδιαίτερη σημασία. Με αφορμή τη συμφωνία Ελλάδας – Βουλγαρίας για την επιστροφή των 48 εκκλησιαστικών κειμηλίων, ο υπουργός υπογράμμισε ότι η πραγματική εθνική διεκδίκηση κρίνεται «στο αποτέλεσμα, στη διαπραγμάτευση και στην επιμονή». Και πρόσθεσε, με εμφανή αιχμή προς όσους μιλούν για «εκποίηση», ότι δεν μπορεί να καταλάβει πώς συνιστά εκποίηση η επιστροφή εθνικών θησαυρών στον τόπο μας.
Η αναφορά δεν μπορεί να διαβαστεί αποκομμένη από την παρέμβαση του Αντώνη Σαμαρά στις 3 Οκτωβρίου. Ο πρώην πρωθυπουργός είχε χαρακτηρίσει την εξέλιξη υποχώρηση, υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα παρέλαβε μόλις 48 από τα χιλιάδες κειμήλια που είχαν αφαιρεθεί από τη Βόρεια Ελλάδα κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Παράλληλα, είχε επικαλεστεί τη δική του στάση όταν βρισκόταν στην πρωθυπουργία, λέγοντας ότι είχε απαιτήσει την επιστροφή όλων των κλεμμένων κειμηλίων. «Δεν είναι αυτή η Ελλάδα», ήταν η χαρακτηριστική του κατακλείδα.
Ο Πιερρακάκης, χωρίς να αναφέρει ονομαστικά τον Σαμαρά, επέλεξε να αντιπαραθέσει στην κριτική τη λογική του αποτελέσματος. Επικαλέστηκε, μάλιστα, το γεγονός ότι η συμφωνία χαιρετίστηκε από την Ιερά Σύνοδο και υποστήριξε πως η διαδικασία που ξεκίνησε μπορεί να επιτρέψει τη συστηματικότερη συνέχιση των διεκδικήσεων.
Πρόκειται για μια πολιτική γραμμή που βρίσκεται στον αντίποδα της σαμαρικής προσέγγισης: από τη μία, η καταγγελία μιας συμφωνίας ως ανεπαρκούς και υποχωρητικής· από την άλλη, η υπεράσπισή της ως πρακτικού βήματος για την επιστροφή ιστορικών κειμηλίων. Το μήνυμα του υπουργού είναι σαφές: η εθνική πολιτική δεν κρίνεται μόνο από τη σκληρότητα της δημόσιας ρητορικής, αλλά και από το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης.
Αλά μπρατσέτα με τον Καραμανλή στην Ξάνθη
Μία ημέρα νωρίτερα, στις 26 Οκτωβρίου, ο Πιερρακάκης βρέθηκε στις εγκαταστάσεις της Συνεταιριστικής Ένωσης Καπνοπαραγωγών Ελλάδος, στην Ξάνθη, όπου συναντήθηκε με τον πρόεδρό της, Κώστα Καραμανλή, και τον διευθύνοντα σύμβουλο Αλέξανδρο Κοντό. Η επίσκεψη είχε συγκεκριμένο αντικείμενο: τις προοπτικές του καπνικού κλάδου και τη διαπραγμάτευση σε ευρωπαϊκό επίπεδο για τη φορολογία των καπνικών προϊόντων.
Ο υπουργός ανακοίνωσε ότι η Ελλάδα πέτυχε μια ευνοϊκότερη συμβιβαστική πρόταση, με πιο λελογισμένες αυξήσεις και χρονικό ορίζοντα εφαρμογής από το 2036 αντί του 2028 που είχε αρχικά προταθεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Παράλληλα, αναγνώρισε τη μεγάλη οικονομική σημασία της συγκεκριμένης βιομηχανίας για την Ανατολική Μακεδονία και τη Θράκη.
Η εικόνα του Πιερρακάκη δίπλα στον Κώστα Καραμανλή αποκτά, ωστόσο, και πολιτική διάσταση. Δεν αποδεικνύει κάποια νέα συμμαχία ούτε αρκεί από μόνη της για να εξαχθούν συμπεράσματα για τις εσωκομματικές ισορροπίες. Είναι, όμως, μια δημόσια συνάντηση με έναν πρώην υπουργό της ΝΔ, σε μια περίοδο κατά την οποία οι παρεμβάσεις των πρώην πρωθυπουργών και οι διαφοροποιήσεις στο εσωτερικό της παράταξης βρίσκονται στο επίκεντρο της συζήτησης.
Τα μηνύματα και οι αποδέκτες
Οι δύο κινήσεις, ιδωμένες μαζί, δίνουν μια ενδιαφέρουσα εικόνα. Ο Πιερρακάκης υπερασπίζεται τη διαπραγματευτική γραμμή της κυβέρνησης απέναντι στην κριτική του Σαμαρά, ενώ ταυτόχρονα επιλέγει να αναδείξει την παρουσία του δίπλα στον Καραμανλή, με επίκεντρο ένα ζήτημα παραγωγής, εξαγωγών και περιφερειακής οικονομίας.
Για το Μέγαρο Μαξίμου, η υπεράσπιση της συμφωνίας για τα κειμήλια έχει τη δική της βαρύτητα, καθώς η κριτική του Σαμαρά δεν περιορίστηκε σε μια τεχνική διαφωνία, αλλά εντάχθηκε σε μια ευρύτερη αμφισβήτηση των κυβερνητικών χειρισμών στα εθνικά θέματα. Για τον υπουργό, από την άλλη, η επίκληση της διαπραγμάτευσης και του μετρήσιμου αποτελέσματος αποτελεί και έναν τρόπο να διαμορφώσει το δικό του πολιτικό στίγμα.
Το ερώτημα που μένει ανοιχτό είναι αν αυτές οι παρεμβάσεις θα έχουν συνέχεια. Θα επιμείνει ο Πιερρακάκης σε μια γραμμή που αντιπαραθέτει το αποτέλεσμα στη ρητορική της εθνικής υποχώρησης; Και θα αποκτήσουν οι επαφές του με πρόσωπα του καραμανλικού χώρου μεγαλύτερη πολιτική σημασία στο επόμενο διάστημα;
Προς το παρόν, το βέβαιο είναι ότι ο υπουργός δεν άφησε αναπάντητη την κριτική για τα κειμήλια και επέλεξε να εμφανιστεί δημόσια δίπλα στον Κώστα Καραμανλή. Σε μια Νέα Δημοκρατία όπου οι συμβολισμοί έχουν τη δική τους αξία, οι δύο εικόνες συνθέτουν ένα πολιτικό μήνυμα που αξίζει να παρακολουθηθεί.
