Η διευθύντρια του μουσείου Αιγών αποτίει φόρο τιμής στη σπουδαία αρχαιολόγο Κατερίνα Ρωμιοπούλου
Η Αγγελική Κοτταρίδη θυμάται την επιστήμονα της "ηρωικής εποχής", τη σχέση της με τον Ανδρόνικο και τις γιορτές που πέρασαν μαζί στην Κολωνία
Snapshot
- Η Κατερίνα Ρωμιοπούλου ήταν κεντρική μορφή της μακεδονικής αρχαιολογίας κατά τη δεκαετία του 1980, επιβλέποντας την πρώτη και μοναδική μεταφορά της χρυσής λάρνακας του Φιλίππου Β΄ εκτός Ελλάδας.
- Αντιμετώπισε επιτυχώς τις ζημιές από τον σεισμό του 1978 στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης, αποκαθιστώντας το κτίριο και οργανώνοντας την έκθεση των Βασιλικών Τάφων σε λίγους μήνες.
- Παρά τις εντάσεις με τον Μανόλη Ανδρόνικο, υπήρχε αμοιβαίος σεβασμός και εκτίμηση για το έργο και την αποτελεσματικότητά της.
- Η Ρωμιοπούλου είχε και μια προσωπική πλευρά γεμάτη ζωντάνια, χιούμορ και αγάπη για τα ζώα, που έγινε γνωστή μέσα από τις στιγμές με φίλους και συνεργάτες.
- Η απώλειά της αφήνει σημαντικό κενό στην αρχαιολογική κοινότητα, ενώ το έργο της αποτελεί κληρονομιά για τις επόμενες γενιές.
Με αφορμή τον θάνατο της αρχαιολόγου Κατερίνας Ρωμιοπούλου, η πρώην διευθύντρια του μουσείου των Βασιλικών Τάφων των Αιγών, Αγγελική Κοτταρίδη, προχώρησε σε μια βαθιά συγκινητική ανάρτηση. Μέσα από ένα κείμενο γεμάτο σπάνιες μνήμες, αποτίει φόρο τιμής όχι μόνο στην ακαδημαϊκή οντότητα της Ρωμιοπούλου, αλλά και στην ανθρώπινη, άγνωστη πλευρά της.
Στην «ηρωική εποχή» της Μακεδονικής Αρχαιολογίας
«Η Κατερίνα ταξιδεύει...», ξεκινά το σημείωμά της η Αγγελική Κοτταρίδη, γυρίζοντας τον χρόνο πίσω, στις αρχές της δεκαετίας του ’80. Ήταν η «ηρωική εποχή» της μακεδονικής αρχαιολογίας, τότε που τα αρχαία ευρήματα έπρεπε να «μαρτυρήσουν» σε όλο τον κόσμο την ιστορική αλήθεια για τους Μακεδόνες.
Σε εκείνο το ιστορικό πλαίσιο, η Κατερίνα Ρωμιοπούλου βρέθηκε στην πρώτη γραμμή, συνοδεύοντας τη χρυσή λάρνακα του Φιλίππου Β΄ από τη Νέα Υόρκη στο Τορόντο για τη μνημειώδη έκθεση "The Search for Alexander". Ήταν η πρώτη και μοναδική φορά που το ανεκτίμητο αυτό κειμήλιο βγήκε εκτός των ελληνικών συνόρων, υπό την προσωπική της επίβλεψη και ευθύνη.
Η σχέση με τον Ανδρόνικο και το «θαύμα» του 1978
Αν και η σχέση της Ρωμιοπούλου με τον Μανόλη Ανδρόνικο δεν ήταν πάντα ανέφελη –καθώς δεν έλειψαν ποτέ οι «καλοθελητές» που προσπαθούσαν να δημιουργήσουν εντάσεις– ο σεβασμός μεταξύ τους παρέμενε ακλόνητος.
Η Αγγελική Κοτταρίδη φέρνει στη μνήμη της τα λόγια του ίδιου του Ανδρόνικου, ο οποίος θαύμαζε την αποτελεσματικότητά της. Όταν το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης πληγώθηκε βαριά από τον καταστροφικό σεισμό της 20ής Ιουνίου 1978, η Κατερίνα Ρωμιοπούλου πέτυχε έναν άθλο: μέσα σε ελάχιστους μήνες, όχι μόνο αποκατέστησε τις ζημιές του κτηρίου, αλλά διοργάνωσε και τα εγκαίνια της πρώτης παρουσίασης των θησαυρών των Βασιλικών Τάφων, τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς. «Ποιος άλλος θα μπορούσε να κατορθώσει κάτι τέτοιο;», αναρωτιόταν τότε ο μεγάλος ανασκαφέας.
Η «άλλη» Κατερίνα
Πίσω, όμως, από την αυστηρή επιστήμονα, υπήρχε μια γυναίκα γεμάτη ζωντάνια και χιούμορ. Η Αγγελική Κοτταρίδη θυμάται τα Χριστούγεννα του 1983, μια περίοδο καθόλου εύκολη για τη Ρωμιοπούλου, όταν οι δυο τους πέρασαν μαζί τις γιορτές στην Κολωνία της Γερμανίας.
«Εκεί γνωρίσαμε μια άλλη Κατερίνα... Πίναμε καφέδες, κάναμε χαβαλέ, πηγαίναμε σε εκθέσεις ζωγραφικής, περνούσαμε τα απογεύματά μας στο Μουσείο Ασιατικής Τέχνης και βλέπαμε ασπρόμαυρες ταινίες του μεσοπολέμου. Και βέβαια, παίζαμε με τον γάτο μου, αφού η Κατερίνα ήταν και η ίδια μια αυθεντική γατομάνα».
Ο τελευταίος αποχαιρετισμός
Η Κατερίνα Ρωμιοπούλου αφήνει πίσω της ένα δυσαναπλήρωτο κενό, αλλά και μια τεράστια παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές των αρχαιολόγων.
Το συγκινητικό αφιέρωμα της Αγγελικής Κοτταρίδη κλείνει με μια λιτή, αλλά βαθιά συναισθηματική φράση, που αποτυπώνει την απώλεια: «Καλό ταξίδι παρά δήμον ονείρων, Κατερίνα!...»
Η ανάρτηση της Αγγελικής Κοτταρίδη
Διαβάστε επίσης
