Βασίλης Μαυρογεωργίου: «Χρειάζεται να "προδώσουμε" την κοινωνία για να ανακαλύψουμε πού ανήκουμε»
Βασίλης Μαυρογεωργίου: «Χρειάζεται να "προδώσουμε" την κοινωνία για να ανακαλύψουμε πού ανήκουμε»
Ανάμεσα στις παραστάσεις της «Astoria» και τον απόηχο της δημιουργικής διαδικασίας, συναντήσαμε τον Βασίλη Μαυρογεωργίου στον επιβλητικό χώρο του Θεάτρου Παλλάς.
Εκεί, ο σκηνοθέτης και ηθοποιός μίλησε στην κάμερα του Newsbomb.gr και στην εκπομπή «Μεταμορφώσεις» με τη Χρυσάνθη Κωνσταντοπούλου, για μια πορεία που ξεκίνησε από τη χειροποίητη δημιουργία στο δικό του θέατρο, το Skrow, για να αναμετρηθεί σήμερα με τις μεγάλες σκηνές και τις σύγχρονες προκλήσεις.
Σε μια εξομολόγηση που πέρα από τη σκηνή, ο έμπειρος δημιουργός αναζητά τα ίχνη της δικής του αλήθειας ανάμεσα στους κόσμους που έπλασε από το μηδέν. Μας μιλά για την ελευθερία τού να μην ακολουθείς την πεπατημένη, για τον δημιουργικό φόβο που μεταμορφώνεται σε έμπνευση και για εκείνη την πεποίθηση πως πρέπει να σπάσουμε το ταμπού της σύγκρουσης.
Μια διαδρομή που δεν σταματά ποτέ να εξελίσσεται, να αμφισβητείται και τελικά, να μεταμορφώνεται.
Φωτορεπορτάζ: Χάρης Γκίκας
Από τα σκίτσα στο σανίδι: Μια διαρκής αναθεώρηση
Ξεκίνησε ως κομίστας, όμως η ανάγκη του για έκφραση τον οδήγησε στην υποκριτική, τη σκηνοθεσία και τη γραφή. Παρά την επιτυχία του, παραμένει ταπεινός απέναντι στην τέχνη του λόγου. «Είναι κάτι πολύ δύσκολο να γράφεις και να τελειοποιείς ένα έργο, γι' αυτό και το θαυμάζω στους άλλους», εξομολογείται, αρνούμενος να υιοθετήσει στον τίτλο του θεατρικού συγγραφέα.
Για τον Βασίλη Μαυρογεωργίου, η στασιμότητα είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος. «Δεν θεωρώ ότι έχω κάτι σαν αποκούμπι και νιώθω ασφάλεια», δηλώνει χαρακτηριστικά, τονίζοντας πως η διαρκής αναθεώρηση και η γνωριμία με νέους ανθρώπους είναι τα απαραίτητα συστατικά για την καλλιτεχνική επιβίωση και όχι μόνο.
Η «επικίνδυνη» αλήθεια των παιδιών του 2026
Ένα μεγάλο μέρος της συζήτησης στράφηκε στην επαφή του με τη νέα γενιά - τόσο ως «πατέρας» στην σειρά «Έχω Παιδιά» όσο και ως δάσκαλος σε δραματικές σχολές.
Με ειλικρίνεια, περιγράφει την εμπειρία του ως «10ωρος γονιός» - λόγω των γυρισμάτων - καθημερινά, μια διαδικασία που του δίδαξε την υπομονή. «Έχω πλέον υπομονή και κατανόηση λόγω της επαφής με τα παιδιά», λέει, αναγνωρίζοντας το βάρος της ευθύνης που φέρει αυτή η ιδιότητα.
Φωτορεπορτάζ: Χάρης Γκίκας
Μιλά για το χάσμα στην κατανόηση των παιδιών σήμερα και την επίδραση της τεχνολογίας πάνω τους. Πιστεύει πως οι ήρωες του χθες δεν αρκούν για ένα παιδί του 2026. Για τον Βασίλη Μαυρογεωργίου, η νέα γενιά αναζητά κάτι πιο "επικίνδυνο", κάτι αληθινά ζωντανό που θα ξεπερνά τα όρια της οθόνης.
Η συνεργασία και η «προδοσία» ως εξέλιξη
Στο θέατρο, για τον Βασίλη Μαυρογεωργίου, η συνεργασία είναι το Α και το Ω. Όμως, για να προχωρήσει κανείς, πρέπει μερικές φορές να έχει το θάρρος να αφήσει κάτι πίσω του - ακόμα και το δικό του δημιούργημα, όπως την απόφαση να κλείσει το δικό του θέατρο.
Αυτή η ανάγκη για ρήξη δεν αφορά μόνο τις προσωπικές επιλογές, αλλά και την ίδια την εκπαιδευτική και καλλιτεχνική διαδικασία. Ο ίδιος υπογραμμίζει τη σημασία της δημιουργικής σύγκρουσης και την ανάγκη να καταρριφθεί το στερεότυπο ότι «όλα πρέπει να είναι πάντα καλά». Για τον Μαυρογεωργίου, η αληθινή εξέλιξη γεννιέται εκεί που τολμάμε να ταράξουμε τα νερά, αποδεχόμενοι πως η ανατροπή είναι το μόνο μονοπάτι προς την αλήθεια.
Φωτορεπορτάζ: Χάρης Γκίκας
Με μια φράση που συμπυκνώνει τη φιλοσοφία του για τη ζωή, καταλήγει: «Χρειάζεται ορισμένες φορές να προδώσω την κοινωνία για να ανακαλύψω το δικό μου εγώ και το πού ανήκω».
Μια κουβέντα για τα ρίσκα που γίνονται ευκαιρίες, την πορεία προς μια ουσιαστική εξέλιξη και τη διαρκή προσπάθεια να παραμείνει κανείς ειλικρινής και ανοιχτός σε κάθε τι νέο προκύπτει.
Διαβάστε επίσης
