Γιάννης Αντετοκούνμπο: «Το 2020 σκέφτηκα να απομακρυνθώ από το μπάσκετ, αλλά τώρα είμαι ανίκητος»
Όταν ο Γιάννης Αντετοκούνμπο λύγισε, ήθελε να τα παρατήσει και ο Θανάσης τού είπε μία φράση που άλλαξε τα πάντα
Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο μίλησε χωρίς φίλτρα για τις δυσκολότερες στιγμές της πορείας του, τότε που η πίεση και το βάρος της ζωής τον έφτασαν στο σημείο να σκεφτεί να απομακρυνθεί από το μπάσκετ· κι όμως, μέσα σε εκείνη τη στιγμή αμφιβολίας, μία ατάκα του μεγαλύτερου αδελφού του, Θανάση, λειτούργησε λυτρωτικά και τού θύμισε γιατί ξεκίνησε εξαρχής.
«Η πρώτη στιγμή που ήταν πραγματικά δύσκολη για εμένα, ήταν όταν ήμουν παιδί και έβλεπα τους γονείς μου να δυσκολεύονται. Η δεύτερη ήταν γύρω στο 2020, όταν αντιμετώπιζα ζητήματα ψυχικής υγείας και ήθελα να απομακρυνθώ από το μπάσκετ. Το έχω πει και στο παρελθόν. Πραγματικά μού αρέσει το μπάσκετ, αλλά δεν μου αρέσει να είμαι διάσημος· είμαι πιο εσωστρεφής, ενώ ο αδερφός μου είναι πιο εξωστρεφής», είπε αρχικά ο Greek Freak σε ομιλία στο πλαίσιο φεστιβάλ του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος, SFN Nostos 2026.
Ακόμη, αποκάλυψε ότι «είχα τεράστιο βάρος στους ώμους μου. Ο πατέρας μου είχε πεθάνει, μόλις είχα αποκτήσει παιδί, η μητέρα μου ζούσε μαζί μου και έπρεπε να είμαι σαν πατρική φιγούρα για τον αδερφό μου, επειδή είχαμε μόλις χάσει τον πατέρα μας. Ταυτόχρονα, έπρεπε να είμαι ένας από τους καλύτερους αθλητές στον κόσμο. Υπήρχε τόσο μεγάλη πίεση, που ήθελα να αφήσω το παιχνίδι.
Όμως, κατάλαβα ότι κανείς δεν μπορεί να μου στερήσει τη χαρά γι’ αυτό που κάνω. Η στιγμή εκείνη με διαμόρφωσε σε αυτόν που είμαι σήμερα· είμαι άθραυστος πνευματικά, έγινα καλύτερος πατέρας, καλύτερος σύζυγος, καλύτερος γιος και καλύτερος άνθρωπος».
«Όλα είναι πιο καθαρά για εμένα. Στο τέλος της ημέρας, όλοι θα έχουν άποψη για πράγματα που κάνω, αλλά αυτές οι απόψεις δεν με τάισαν όταν ήμουν παιδί. Ο πατέρας μου και η μητέρα μου το έκαναν. Τώρα, θα συνεχίσω να έχω αυτήν τη νοοτροπία», προσέθεσε.
Τέλος, υπογράμμισε πως «ο Θανάσης είναι πολύ μεγάλο μέρος της επιτυχίας μου. Ιδιαίτερα τη δεύτερη φορά που ένιωσα ότι ήθελα να απομακρυνθώ και είπα στον εαυτό μου “τελείωσα” και ο Θανάσης είπε: “Τελείωσες; Τι λες, ρε μαλ…;”. Είναι πιο ελεύθερο πνεύμα και είπε “τελείωσες; εντάξει, πάμε. Αν τελείωσες, θα φύγουμε με τον τρόπο που ήρθαμε, με το κεφάλι ψηλά”.
