ΠΑΟΚ: Όταν μία αγκαλιά γίνεται μήνυμα ηγεσίας και ενότητας κόντρα στη εσωστρέφεια
Σε μία δύσκολη περίοδο για τον ΠΑΟΚ, ένας εκ των αρχηγών, ο Δημήτρης Πέλκας, επέλεξε να σταθεί δημόσια στο πλευρό του Αλέσιο Λίσι
Snapshot
- Ο Δημήτρης Πέλκας στήριξε δημόσια τον Αλέσιο Λίσι, σε μία δύσκολη περίοδο για τον ΠΑΟΚ.
- Ο «δικέφαλος του Βορρά» περνά μία μεταβατική περίοδο μετά την αποχώρηση του Ραζβάν Λουτσέσκου, τον αποκλεισμό από την Άντερλεχτ και την πώληση του Γιάννη Κωνσταντέλια.
- Η ομάδα βρίσκεται μπροστά σε μία νέα πραγματικότητα και η συνέχεια απαιτεί καθαρό μυαλό, περισσότερη ενότητα και λιγότερη εσωστρέφεια.
- Η κίνηση του Πέλκα υπογραμμίζει τη σημασία της ηγεσίας και της εμπιστοσύνης μέσα στην ομάδα, ειδικά σε περιόδους αμφισβήτησης.
Δεν ήταν μονάχα ο εναγκαλισμός ενός σκόρερ με τον προπονητή του. Ο Δημήτρης Πέλκας θα μπορούσε να πανηγυρίσει το γκολ που πέτυχε στην πρεμιέρα της εφετινής Σούπερ Λίγκας με αντίπαλο τον Λεβαδειακό για το 2–0, να δείξει το σήμα του ΠΑΟΚ, να στραφεί στην εξέδρα και να συνεχίσει τη βραδιά του. Όμως, πριν από όλα αυτά, πήγε στον Αλέσιο Λίσι και τον έκλεισε στην αγκαλιά του.
Μία εικόνα μερικών δευτερολέπτων, σε έναν σύλλογο που έχει περάσει πολλά μέσα σε λίγες εβδομάδες· έχασε τον άνθρωπο που είχε ταυτιστεί με τον πάγκο του, αποκλείστηκε από την Άντερλεχτ και τέσσερα εικοσιτετράωρα αργότερα αποχαιρέτησε τον Γιάννη Κωνσταντέλια, ο οποίος άνοιξε τα φτερά του για τη Μπορούσια Ντόρτμουντ, εκεί όπου βρήκε τον Κωνσταντίνο Καρέτσα και ήδη έχουν κάνει τον ποδοσφαιρικό πλανήτη να… παραμιλά με το απαράμιλλο ταλέντο τους.
Στο σημερινό ποδόσφαιρο της εύκολης καταδίκης, της διαρκούς αναζήτησης υπευθύνων και της ανθρωποφαγίας, η κίνηση του Πέλκα αποκτά πολύ μεγαλύτερη σημασία. Ουσιαστικά, έδειξε δημόσια ότι στέκεται δίπλα στον άνθρωπο που βρίσκεται αυτήν τη στιγμή στα ηνία.
Ο «δικέφαλος του Βορρά» περνά μία μεταβατική περίοδο. Ο Ραζβάν Λουτσέσκου, ο προπονητής των επιτυχιών στη σύγχρονη ιστορία του συλλόγου, αποτελεί πλέον παρελθόν έπειτα από έναν κύκλο γεμάτο τίτλους, μεγάλες στιγμές και ισχυρό συναισθηματικό αποτύπωμα. Η αλλαγή σηματοδότησε το τέλος μίας εποχής, για έναν οργανισμό που είχε μάθει να λειτουργεί με γνώμονα μία ξεκάθαρη οργανωτική και αγωνιστική φιλοσοφία.
Μέσα σε αυτήν τη διαδικασία προσαρμογής, οι ευρωπαϊκές υποχρεώσεις ήρθαν να θυμίσουν από νωρίς ότι ο δρόμος θα ήταν ανηφορικός.
Δύο ήττες από την Άντερλεχτ, αποκλεισμός από το Europa League και μία βραδιά στις Βρυξέλλες που άφησε πληγές. Ο ΠΑΟΚ συνεχίζει στο Conference League, αλλά το κλίμα βάρυνε απότομα, ειδικότερα και μετά την ισοπαλία κόντρα στη Μπραν, στο πρώτο παιχνίδι για τα πλέι–οφ της διοργάνωσης.
Εντωμεταξύ, σαν να μην έφταναν όλα αυτά, επισημοποιήθηκε και η αποχώρηση του Γιάννη Κωνσταντέλια. Ο νεαρός αρτίστας, που αποτέλεσε ένα από τα σημαντικότερα κεφάλαια του ΠΑΟΚ, πήρε τον δρόμο για τη Γερμανία και τη Μπορούσια Ντόρτμουντ.
Μέσα σε μόλις δύο μήνες, λοιπόν, ο σύλλογος έχασε έναν προπονητή που σημάδεψε τη σύγχρονη ιστορία του, γνώρισε έναν ευρωπαϊκό αποκλεισμό και αποχαιρέτησε έναν από τους πλέον χαρισματικούς ποδοσφαιριστές που ανέδειξε η ακαδημία του.
Αυτή ακριβώς είναι η στιγμή που ένας οργανισμός μπορεί να παραδοθεί στην εσωστρέφεια. Να ψάξει τον επόμενο ένοχο, να χωριστεί σε στρατόπεδα. Να μετατρέψει κάθε αποτυχία σε αφορμή για επίθεση.
Τότε, εμφανίζεται ένας αρχηγός· εκείνος που καταλαβαίνει πότε η ομάδα του χρειάζεται μία «ένεση» αυτοπεποίθησης.
Ο Πέλκας σκόραρε στο 41’ κι αντί να πανηγυρίσει μόνος του, κατευθύνθηκε προς τον Λίσι. Η εικόνα της αγκαλιάς τους ήταν μία ανοικτή πράξη στήριξης κι επειδή συνέβη σε μία τόσο δύσκολη συγκυρία, αποκτά μεγαλύτερη αξία.
Διότι, είναι εύκολο να στέκεσαι δίπλα στον προπονητή όταν όλα πηγαίνουν καλά.
Το δύσκολο είναι να πεις «είμαστε μαζί», όταν υπάρχει αμφισβήτηση.
Ηγετική στόφα
Ηγεσία δεν σημαίνει μονάχα να ζητάς τη μπάλα στα δύσκολα, αλλά να έχεις ενσυναίσθηση, να αντιλαμβάνεσαι το βάρος της στιγμής κι ότι μία ομάδα δεν χτίζεται απλώς με τακτική και μεταγραφές, αλλά και με εμπιστοσύνη.
Ο Αλέσιο Λίσι βρίσκεται σε μία από τις δυσκολότερες θέσεις που μπορεί να βρεθεί ένας προπονητής. Ανέλαβε έναν μεγάλο σύλλογο σε περίοδο γενικών ανακατατάξεων, έχοντας να διαχειριστεί τις απαιτήσεις που αφήνει πίσω ένας προπονητής σαν τον Ραζβάν Λουτσέσκου.
Δεν σημαίνει ότι δεν θα κριθεί.
Όμως, δέχτηκε την πρόκληση.
Στην Ελλάδα, έχει εξελιχθεί σε επιστήμη η κακιά συνήθεια να αποθεώνουμε σήμερα και να σταυρώνουμε αύριο. Να μετατρέπουμε τον ήρωα σε αποδιοπομπαίο τράγο κι αντιστρόφως μέσα σε μερικά λεπτά. Να ζητάμε απολύσεις και παραιτήσεις πριν καν προλάβουμε να κατανοήσουμε αυτά που δεν λειτούργησαν.
Ο ΠΑΟΚ βρίσκεται μπροστά σε μία νέα πραγματικότητα και η συνέχεια απαιτεί καθαρό μυαλό, περισσότερη ενότητα και λιγότερη εσωστρέφεια.
Χρειάζεται προσωπικότητα, παίκτες έμπειρους (τους διαθέτει, αναμφίβολα) που θα σταθούν στο ύψος των περιστάσεων, οι οποίοι καταλαβαίνουν ότι η φανέλα συνεπάγεται υποχρέωση να προστατεύεται η ομάδα όταν οι ισορροπίες είναι «εύθραυστες».
Ο Δημήτρης Πέλκας, με μία αγκαλιά, συνόψισε τη μεγαλύτερη ανάγκη του συλλόγου τη δεδομένη χρονική στιγμή. Δεν έκανε τη διαφορά στο αγωνιστικό σκέλος, δεν «έσβησε» όσα προηγήθηκαν, δεν έκανε τα προβλήματα να εξαφανιστούν.
Όμως, απέδειξε πως υπάρχουν άνθρωποι πρόθυμοι να κρατήσουν ενωμένο το σύνολο, υπενθυμίζοντας παράλληλα ότι σε οργανισμούς που θέλουν πραγματικά να προοδεύσουν και να επιστρέψουν στον δρόμο των επιτυχιών, κανείς δεν περισσεύει και κυρίως, κανένας δεν πρέπει να μένει μόνος.
