Η ανακάλυψη που πιθανώς να τερματίσει την προεκλαμψία, μια κύρια αιτία θανάτων στην εγκυμοσύνη
Οι επιστήμονες ίσως βρήκαν τη βασική αιτία πίσω από την προεκλαμψία και έναν τρόπο να την εμποδίσουν.
Η προεκλαμψία είναι μια από τις πιο επικίνδυνες επιπλοκές της εγκυμοσύνης και παραμένει μια σημαντική αιτία μητρικής και εμβρυϊκής ασθένειας και θανάτου σε παγκόσμιο επίπεδο. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) εκτιμά ότι οι υπερτασικές διαταραχές, συμπεριλαμβανομένης της προεκλαμψίας, ευθύνονται για περίπου το 16% των μητρικών θανάτων παγκοσμίως. Επί δεκαετίες οι ερευνητές κατανοούσαν πολλές μεταγενέστερες επιπτώσεις χωρίς να γνωρίζουν τι τις ενεργοποιεί.
Μια πρόσφατη μελέτη υποδεικνύει τώρα έναν ρυθμιστή γονιδίου πλακούντα, που ονομάζεται VGLL3, ο οποίος μπορεί να εντοπιστεί εγκαίρως σε αρκετές βασικές παθολογικές διεργασίες και θα μπορούσε τελικά να γίνει στόχος θεραπείας.
Τι ανακάλυψε η νέα μελέτη για την προεκλαμψία;
Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο Circulation και συνδύασε δείγματα ανθρώπινου πλακούντα, αναλύσεις μονοκυττάρων, μοντέλα ποντικών και ιστό ανθρώπινου πλακούντα, που μελετήθηκε εκτός σώματος.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η πρωτεΐνη VGLL3, ένας συρρυθμιστής μεταγραφής που βοηθά στον έλεγχο άλλων γονιδίων, ήταν ασυνήθιστα αυξημένη στους πλακούντες από γυναίκες με προεκλαμψία, ιδιαίτερα στους τροφοβλάστες: τα εξειδικευμένα κρίσιμα κύτταρα για την ανάπτυξη του πλακούντα και την διαμόρφωση των αιμοφόρων αγγείων.
Όταν η δραστηριότητα της VGLL3 ήταν πολύ υψηλή, οι τροφοβλάστες δεν ωρίμαζαν κανονικά. Προήγαγε επίσης την ανοσοποιητική ενεργοποίηση και την ενδοθηλιακή δυσλειτουργία (βλάβη στα κύτταρα που καλύπτουν τα αιμοφόρα αγγεία) και αυξημένη παραγωγή sFLT1, μιας πρωτεΐνης που ήδη εμπλέκεται στην προεκλαμψία.
Συνδυαστικά, αυτές οι επιδράσεις μπορεί να συνδέουν την ανώμαλη ανάπτυξη του πλακούντα, τη φλεγμονή και την υψηλή αρτηριακή πίεση που χαρακτηρίζει την προεκλαμψία.
Τι συνέβη όταν οι επιστήμονες μπλόκαραν την VGLL3;
Τα ισχυρότερα στοιχεία προέκυψαν όταν οι ερευνητές παρενέβησαν στην οδό. Η υπερβολική δραστηριότητα της VGLL3 προκάλεσε χαρακτηριστικά, όπως η υπέρταση που σχετίζεται με την εγκυμοσύνη, ο περιορισμός της εμβρυϊκής ανάπτυξης και ο θάνατος του βρέφους (σε ποντίκια). Αντίθετα, η διαγραφή της VGLL3 από πλακούντες ποντικών προστάτευσε τις εγκυμοσύνες από ασθένειες που μοιάζουν με προεκλαμψία.
Οι ερευνητές ανέστειλαν επίσης την VGLL3 σε ανθρώπινο ιστό πλακούντα που μελετήθηκε εκτός σώματος και διαπίστωσαν ότι οι ανωμαλίες που σχετίζονται με τη νόσο βελτιώθηκαν. Αυτό υποδηλώνει ότι η VGLL3 μπορεί να μην αυξάνεται απλώς ως συνέπεια της προεκλαμψίας. Θα μπορούσε να ευθύνεται για μια ολόκληρη βιολογική αλυσίδα γεγονότων.
Σημαίνει αυτό ότι οι επιστήμονες βρήκαν την αιτία της προεκλαμψίας;
Όχι ακριβώς. Η προεκλαμψία είναι μια σύνθετη, ετερογενής διαταραχή και μπορεί να έχει πολλαπλές βιολογικές ρίζες.
Η τελευταία έρευνα τοποθετεί την VGLL3 ως έναν σημαντικό πρώιμο παράγοντα, που συνδέει αρκετές γνωστές ανωμαλίες, αντί να αποδεικνύει ότι κάθε περίπτωση ξεκινά με ένα γονίδιο.
Τα πειράματα ήταν μηχανιστικά και βασίζονταν σε μεγάλο βαθμό σε μοντέλα ποντικών και εργαστηρίου. Δεν δοκιμάστηκε κανένα φάρμακο που στοχεύει την VGLL3 σε έγκυες ασθενείς. Θα απαιτηθούν κλινικές δοκιμές σε έγκυες, για να διαπιστωθεί εάν η καταστολή αυτής της οδού είναι αποτελεσματική και ασφαλής κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.
Γιατί θα μπορούσε η VGLL3 να οδηγήσει τελικά σε θεραπεία;
Η τρέχουσα φροντίδα για την προεκλαμψία μειώνει τον κίνδυνο σοβαρών επιπλοκών μέσω στενής παρακολούθησης, θεραπείας της αρτηριακής πίεσης, θειικού μαγνησίου (όταν ενδείκνυται για την πρόληψη επιληπτικών κρίσεων) και κατάλληλα χρονισμένου τοκετού. Αλλά δεν υπάρχει καθιερωμένη θεραπεία που να διορθώνει άμεσα τη βιολογία του πλακούντα, που προκαλεί την προεκλαμψία.
Η VGLL3 είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον θεραπευτικός στόχος, επειδή η πειραματική καταστολή της οδού μείωσε τις επιπτώσεις της νόσου, ενώ η γενετική διαγραφή δεν φαινόταν απαραίτητη για μια υγιή εγκυμοσύνη στα μοντέλα που μελετήθηκαν. Οι ερευνητές διερευνούν εάν θα μπορούσε να γίνει στόχος θεραπείας ή βιοδείκτης, αλλά οποιοδήποτε φάρμακο που κατευθύνεται από τη VGLL3 παραμένει μια μελλοντική πιθανότητα.
Συχνές Ερωτήσεις
Προκαλείται η προεκλαμψία από μια κληρονομική μετάλλαξη του VGLL3;
Δεν μπορεί να εξαχθεί τέτοιο συμπέρασμα. Η μελέτη διαπίστωσε μη φυσιολογική ρύθμιση και έκφραση του VGLL3 στον πλακούντα. Δεν έδειξε ότι η προεκλαμψία προκαλείται απλώς από την κληρονομικότητα ενός ελαττωματικού γονιδίου VGLL3. Η ανακάλυψη αφορά τη γονιδιακή δραστηριότητα στη βιολογία της νόσου, όχι κάποια εντοπισμένη μονογονιδιακή διαταραχή.
Αλλάζει αυτή η ανακάλυψη το τι πρέπει να κάνουν τώρα οι έγκυες;
Όχι. Η τακτική προγεννητική παρακολούθηση της αρτηριακής πίεσης και η καθιερωμένη ιατρική περίθαλψη παραμένουν απαραίτητες. Ο σοβαρός πονοκέφαλος, οι αλλαγές στην όραση, ο πόνος στην άνω κοιλιακή χώρα, η δύσπνοια και άλλα ανησυχητικά συμπτώματα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης χρήζουν άμεσης ιατρικής αξιολόγησης.
Συμπέρασμα
Η ανακάλυψη της VGLL3 δεν συνδέεται ακόμη με θεραπεία για την προεκλαμψία, αλλά μπορεί να αποκαλύψει κάτι που η ιατρική έψαχνε εδώ και καιρό: έναν πρώιμο στόχο αρκετών διεργασιών, που καθιστούν την προεκλαμψία επικίνδυνη.
Εάν οι μελέτες σε έγκυες επιβεβαιώσουν ότι η οδός μπορεί να ελεγχθεί με ασφάλεια, η θεραπεία θα μπορούσε τελικά να προχωρήσει πέρα από τη διαχείριση των επιπλοκών και να διορθώσει μέρος του ίδιου του μηχανισμού στον προβληματικό πλακούντα.
Πηγές:
.jpg)
