Θέμα στον Guardian το κλείσμο της «Μουριάς» - «Το τελευταίο οχυρό των Εξαρχείων»
Το ιστορικό καφενείο των 111 χρόνων κατεβάζει ρολά, με τη βρετανική εφημερίδα να καταγράφει την απώλεια ενός εμβληματικού στεκιού και τις μεγάλες αλλαγές που μεταμορφώνουν τη γειτονιά των Εξαρχείων
Snapshot
- Η «Μουριά», ιστορικό καφενείο των Εξαρχείων με 111 χρόνια λειτουργίας, κλείνει οριστικά λόγω μη ανανέωσης της μίσθωσης.
- Το καφενείο θεωρούνταν «το τελευταίο οχυρό» που διατήρησε την παραδοσιακή ταυτότητα της περιοχής παρά τις αλλαγές στα Εξάρχεια.
- Η αλλαγή του χαρακτήρα της γειτονιάς οφείλεται στην αύξηση του τουρισμού, τις επενδύσεις και τη μετατροπή κτιρίων σε καταλύματα βραχυχρόνιας μίσθωσης.
- Περισσότεροι από 7.500 πολίτες υπέγραψαν διαδικτυακή καμπάνια για την προστασία της «Μουριάς» ως μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς, χωρίς όμως αποτέλεσμα.
- Το κλείσιμο της «Μουριάς» σηματοδοτεί την απώλεια ενός σημαντικού κοινωνικού και πολιτιστικού χώρου για τους κατοίκους και θαμώνες των Εξαρχείων.
Ένα από τα πιο ιστορικά καφενεία της Αθήνας ετοιμάζεται να κατεβάσει οριστικά ρολά.
Η «Μουριά», το παραδοσιακό στέκι στη συμβολή των οδών Καλλιδρομίου και Χαριλάου Τρικούπη, κλείνει έπειτα από 111 χρόνια λειτουργίας, αφήνοντας πίσω της μια μακρά ιστορία που συνδέθηκε με την καθημερινότητα των Εξαρχείων και τους ανθρώπους τους.
Το κλείσιμο του καφενείου βρίσκεται στο επίκεντρο δημοσιεύματος του Guardian, με τη δημοσιογράφο Helena Smith να περιγράφει την απώλεια ενός ιστορικού χώρου σε μια περιοχή που αλλάζει με γρήγορους ρυθμούς. Η εφημερίδα χαρακτηρίζει τη «Μουριά» «το τελευταίο οχυρό», μεταφέροντας τη συγκίνηση των ανθρώπων που έβρισκαν εκεί επί χρόνια το δικό τους σημείο συνάντησης.
Η τελευταία ημέρα λειτουργίας της αναμένεται να συνοδευτεί από ένα μεγάλο αποχαιρετιστήριο γλέντι, με τους θαμώνες να ετοιμάζονται να αποχωριστούν έναν χώρο που για πολλούς δεν ήταν απλώς ένα καφενείο, αλλά μέρος της προσωπικής τους ιστορίας.
«Ήμασταν σαν το τελευταίο οχυρό εδώ»
Ο Χρήστος Βάνας, ο άνθρωπος που βρίσκεται πίσω από τον πάγκο της «Μουριάς» από το 1982, έχει συνδέσει το όνομά του με το ιστορικό καφενείο για περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες. Κάθε πρωί, στις 7, άνοιγε τις πόρτες του, ενώ τα Σάββατα η ημέρα ξεκινούσε ακόμη νωρίτερα, καθώς από τις 5 το πρωί σέρβιρε τσίπουρο στους ανθρώπους της λαϊκής αγοράς που λειτουργεί έξω από το μαγαζί.
Η κόρη του, Αρετή, μίλησε στον Guardian για τις αλλαγές που έχουν συντελεστεί στη γειτονιά, εκφράζοντας την αίσθηση ότι η «Μουριά» αποτελούσε ένα από τα τελευταία σημεία που διατηρούσαν τον παραδοσιακό χαρακτήρα της περιοχής.
Το εσωτερικό της ιστορικής «Μουριάς», ενός καφενείου που επί 111 χρόνια αποτελεί σημείο αναφοράς για τα Εξάρχεια.
Newsbomb / Χάρης Γκίκας«Ήμασταν σαν το τελευταίο οχυρό εδώ», ανέφερε, εξηγώντας πως το καφενείο δεν άλλαξε το μενού του, δεν αύξησε τις τιμές του και δεν ακολούθησε τις νέες τάσεις της αγοράς.
Όπως περιέγραψε, τα Εξάρχεια έχουν αποκτήσει διαφορετική εικόνα τα τελευταία χρόνια, με νέα καταστήματα, επιγραφές στα αγγλικά και κτίρια που μετατρέπονται σε σουίτες και καταλύματα βραχυχρόνιας μίσθωσης. Μάλιστα, η ίδια εξέφρασε την ενόχλησή της για την εμφάνιση οργανωμένων περιηγήσεων στα στέκια της περιοχής, ακόμη και σε εκείνα που συνδέονται με την αριστερή και αναρχική της παράδοση.
Τα Εξάρχεια και η αλλαγή της φυσιογνωμίας τους
Τα Εξάρχεια αποτελούν διαχρονικά ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σημεία της αθηναϊκής αντικουλτούρας. Η ιστορία τους συνδέεται με πολιτικές και κοινωνικές διεκδικήσεις, την αλληλεγγύη, τον αντιεξουσιαστικό χώρο και την εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973.
Ωστόσο, η αύξηση του τουρισμού στην Αθήνα και η στροφή των επενδυτών προς την περιοχή έχουν αλλάξει σταδιακά την εικόνα της. Η ανάπτυξη νέων επιχειρήσεων και η εξάπλωση των βραχυχρόνιων μισθώσεων έχουν προκαλέσει αντιδράσεις από κατοίκους που φοβούνται ότι χάνεται ο χαρακτήρας της γειτονιάς.
Η Μουριά
Newsbomb / Χάρης ΓκίκαςΣτο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η συζήτηση γύρω από την κατασκευή του σταθμού του Μετρό στην πλατεία Εξαρχείων, ένα έργο που έχει προκαλέσει αντιδράσεις και κινητοποιήσεις. Σύμφωνα με το δημοσίευμα του Guardian, κάτοικοι και κοινωνιολόγοι συνδέουν τις αλλαγές στην περιοχή με μια ευρύτερη προσπάθεια μεταβολής της κοινωνικής και πολιτικής της ταυτότητας.
Για τον κοινωνιολόγο Νίκο Σουλιώτη, η κινητοποίηση γύρω από τη «Μουριά» αποτελεί μέρος της προσπάθειας των κατοίκων να υπερασπιστούν την ταυτότητα και τον τρόπο ζωής της γειτονιάς τους.
Το Newsbomb βρέθηκε στη «Μουριά»: «Έχει ψυχή, είναι κομμάτι της γειτονιάς»
Το κλείσιμο του ιστορικού καφενείου είχε ήδη προκαλέσει συγκίνηση στους ανθρώπους που το επισκέπτονταν καθημερινά. Το Newsbomb βρέθηκε στη «Μουριά» και συνομίλησε με θαμώνες, οι οποίοι περιέγραψαν τι σήμαινε για τους ίδιους αυτός ο χώρος και τι πρόκειται να χάσουν με το οριστικό λουκέτο.
«Λυπηρό μετά από 100 τόσα χρόνια, 115 χρόνια», ανέφερε χαρακτηριστικά ένας από τους θαμώνες, εκφράζοντας τη στενοχώρια του για το τέλος μιας μακράς διαδρομής. Άλλος τακτικός επισκέπτης, που πηγαίνει στο καφενείο εδώ και περίπου μία δεκαετία, περιέγραψε τη σχέση του με τη «Μουριά» με λίγες λέξεις: «Ναι, σίγουρα, κάθε μέρα εδώ είμαστε».
Για πολλούς, άλλωστε, το καφενείο ήταν κάτι περισσότερο από ένας χώρος για καφέ και φαγητό. Ήταν ένα σημείο όπου συναντούσαν φίλους, αντάλλασσαν απόψεις και διατηρούσαν την επαφή τους με μια γειτονιά που είχε τη δική της ξεχωριστή φυσιογνωμία.
«Θεωρώ πολύ λυπηρό το γεγονός ότι κλείνει ένα ιστορικό μνημείο της Αθήνας, όπου συναντιούνται άνθρωποι των γραμμάτων, των τεχνών και εργαζόμενοι», ανέφερε ένας ακόμη θαμώνας στο Newsbomb, εκφράζοντας παράλληλα τον προβληματισμό του για τη μετατροπή όλο και περισσότερων χώρων σε καταλύματα βραχυχρόνιας μίσθωσης.
«Δεν είναι κάτι εξεζητημένο, αλλά είναι πανέμορφο για εμάς»
Η απλότητα ήταν ένα από τα στοιχεία που έκαναν τη «Μουριά» ξεχωριστή για τους ανθρώπους της. Τα παραδοσιακά μεζεδάκια, τα τραπέζια και η ατμόσφαιρα ενός παλιού αθηναϊκού καφενείου αποτελούσαν μέρος της ταυτότητάς της.
«Όσες φορές έχω έρθει, το έχω λατρέψει. Είναι παραδοσιακό μαγαζί, με τα μεζεδάκια του, όχι τα πολύ εξεζητημένα. Η Μουριά είναι αυτό που βλέπετε και γνωρίζουμε. Δεν είναι κάτι εξεζητημένο, αλλά είναι πανέμορφο για εμάς», ανέφερε ένας επισκέπτης.
Και όταν ρωτήθηκε τι θα του λείψει περισσότερο, η απάντησή του ήταν χαρακτηριστική: «Έχει ψυχή. Έχει ψυχή που άλλα μαγαζιά δεν την έχουν».
Η άδεια ασκήσεως επιτηδεύματος από το 1915
Newsbomb / Χάρης ΓκίκαςΟι υπογραφές για τη διάσωση και το τελευταίο αντίο
Η είδηση του κλεισίματος κινητοποίησε χιλιάδες ανθρώπους που ζήτησαν να διασωθεί το ιστορικό καφενείο. Σύμφωνα με τον Guardian, περίπου 7.500 πολίτες υπέγραψαν διαδικτυακή καμπάνια, ζητώντας από το υπουργείο Πολιτισμού να αναγνωριστεί ο χώρος ως προστατευόμενο μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς. Ωστόσο, το αίτημα δεν οδήγησε σε παρέμβαση που θα απέτρεπε το κλείσιμο.
Το βασικό ζήτημα ήταν η μη ανανέωση της μίσθωσης του χώρου, γεγονός που οδήγησε στην απόφαση να σταματήσει η λειτουργία του καφενείου.
Η ίδια η «Μουριά» αποχαιρέτησε τους ανθρώπους της με μια λιτή, αλλά ιδιαίτερα συγκινητική ανάρτηση: «Η αποκαθήλωση. Για όσες φορές μας κρατήσατε και σας κρατήσαμε. Αγκαλιά».
Για 111 χρόνια, από το 1915 μέχρι σήμερα, η «Μουριά» φιλοξένησε γενιές ανθρώπων, συζητήσεις, φιλίες και καθημερινές συναντήσεις. Το κλείσιμό της δεν σηματοδοτεί μόνο το τέλος ενός παλιού καφενείου, αλλά και την απώλεια ενός χώρου που οι άνθρωποι της γειτονιάς αισθάνονταν δικό τους. Και αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη απώλεια για τα Εξάρχεια.
