Πρίγκιπας Χάρι: Η συγγνώμη για τη ναζιστική στολή και το ηχηρό μήνυμα κατά του ρατσισμού
Ο πρίγκιπας Χάρι σπάει τη σιωπή του για το σκάνδαλο με τη ναζιστική στολή και εξηγεί πώς το μεγαλύτερο λάθος του τον οδήγησε να παλέψει τον αντισημιτισμό
Snapshot
- Ο πρίγκιπας Χάρι αναγνωρίζει το λάθος του να φορέσει ναζιστική στολή σε ηλικία 20 ετών και δηλώνει πως αυτό τον ώθησε να αγωνιστεί κατά του αντισημιτισμού.
- Εκφράζει ανησυχία για την άνοδο της ισλαμοφοβίας και του αντιεβραϊκού μίσους στη Βρετανία, καλώντας σε ειλικρινή αντιμετώπιση των συνθηκών που το προκαλούν.
- Τονίζει ότι το μίσος προς εβραϊκές και μουσουλμανικές κοινότητες δεν αποτελεί διαμαρτυρία αλλά προκατάληψη και πρέπει να καταπολεμηθεί με αποφασιστικότητα.
- Προειδοποιεί για τον κίνδυνο σύγχυσης μεταξύ θεμιτής κριτικής κρατικών ενεργειών και εχθρότητας προς ολόκληρους λαούς ή θρησκείες.
- Υπογραμμίζει την ανάγκη να σπάσει ο κύκλος της βίας με σαφή αντίθεση στον ρατσισμό και ανοιχτό διάλογο με υπευθυνότητα και φροντίδα.
Ο πρίγκιπας Χάρι δηλώνει πλέον ανοιχτά πως το τεράστιο σφάλμα που διέπραξε σε ηλικία 20 ετών φορώντας ναζιστική στολή, αποτέλεσε την κινητήριο δύναμη για να αγωνιστεί απέναντι στον αντισημιτισμό.
Μέσα από ένα μακροσκελές άρθρο του, ο Δούκας του Σάσεξ παίρνει ξεκάθαρη θέση απέναντι στην ανησυχητική άνοδο της ισλαμοφοβίας και του αντιεβραϊκού μίσους στη σημερινή Βρετανία, κάνοντας παράλληλα τη δική του αυστηρή αυτοκριτική.
Στο κείμενο 850 λέξεων που δημοσιεύτηκε την Πέμπτη στο περιοδικό New Statesman, ο Χάρι κάνει σαφή αναφορά στην απόφασή του να φορέσει την επίμαχη στολή σε αποκριάτικο πάρτι του 2005. Όπως σημειώνει χαρακτηριστικά: «Έχω πλήρη επίγνωση των δικών μου λαθών στο παρελθόν, απερίσκεπτες πράξεις για τις οποίες έχω ζητήσει συγγνώμη, έχω αναλάβει την ευθύνη και έχω διδαχθεί από αυτές».
Η συγκεκριμένη εμφάνιση ακολουθεί τον Δούκα στο μεγαλύτερο μέρος της ενήλικης ζωής του. Στο βιβλίο του Spare περιέγραψε τη στιγμή που διάλεξε τη στολή για ένα πάρτι με θέμα τους ιθαγενείς και την αποικιοκρατία. Την εκδήλωση είχε διοργανώσει ο ολυμπιονίκης της ιππασίας Ρίτσαρντ Μιντ για τον γιο του στο Γουίλτσαϊρ, με τον πρίγκιπα και την πριγκίπισσα της Ουαλίας να αντιδρούν με γέλια όταν τον είδαν να τη δοκιμάζει.
«Συγνώμη» από το Μπάκιγχαμ
Όταν η φωτογραφία του νεαρού πρίγκιπα δημοσιεύτηκε στο πρωτοσέλιδο της Sun στις 13 Ιανουαρίου 2005, λίγες μόλις εβδομάδες πριν από την εξηκοστή επέτειο για την απελευθέρωση του Άουσβιτς, το παλάτι υποχρεώθηκε να προχωρήσει άμεσα σε ενέργειες περιορισμού της ζημιάς. Ο Χάρι ζήτησε δημόσια συγγνώμη, ωστόσο εβραϊκές οργανώσεις και πολιτικοί αντέδρασαν με αποτροπιασμό σε μια πράξη που χαρακτήρισαν αναίσθητη και κακόγουστη.
Σήμερα ο Δούκας εκφράζει την ανησυχία του για έναν κόσμο όπου η οργή ξεπερνά την ανθρωπιά και ο φόβος μαζί με τη διχόνοια ενισχύονται ταχύτερα από την αλήθεια. Χαρακτήρισε ανησυχητικά τα πρόσφατα περιστατικά βίας σε Μάντσεστερ και Λονδίνο, τονίζοντας πως πρέπει να αναγνωριστούν οι συνθήκες που επιτρέπουν την ανάπτυξη τέτοιου μίσους και ξεκαθαρίζοντας ότι η σιωπή δεν είναι αποδεκτή.
Ο πρίγκιπας φέρεται να συγκινήθηκε έπειτα από τη συνάντησή του τον περασμένο μήνα με Εβραίους επιζώντες της τρομοκρατικής επίθεσης στην παραλία Μπόντι του Σίδνεϊ. Το ίδιο ισχυρό αντίκτυπο είχε και η επίσκεψή του τον Φεβρουάριο σε νοσοκομείο προσφύγων στην Ιορδανία, όπου μαζί με τη Μέγκαν είδαν ασθενείς που είχαν απομακρυνθεί από τη Γάζα.

Αντισημιτικές επιθέσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο
Το άρθρο γνώμης με τίτλο «Πρίγκιπας Χάρι: Οι φόβοι μου για ένα διχασμένο βασίλειο» έρχεται στο φως μετά από μια σειρά αντισημιτικών επιθέσεων στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπως η επίθεση με μαχαίρι της 29ης Απριλίου εναντίον δύο Εβραίων στο Γκόλντερς Γκριν και αρκετοί εμπρησμοί σε συναγωγές.
Στο Μάντσεστερ τον περασμένο Οκτώβριο, οι Μέλβιν Κράβιτζ και Άντριαν Ντόλμπι έχασαν τη ζωή τους όταν ο Τζιχάντ Αλ Σάμι έριξε το αυτοκίνητό του στις πύλες της Συναγωγής Χίτον Παρκ και άρχισε να επιτίθεται με μαχαίρι φορώντας ψεύτικη ζώνη εκρηκτικών. Ένα από τα θύματα σκοτώθηκε από πυρά αστυνομικού.
Τα στοιχεία που δημοσίευσε η εθελοντική οργάνωση Community Security Trust για τους δώδεκα μήνες του 2025 έδειξαν το δεύτερο υψηλότερο ετήσιο σύνολο περιστατικών αντιεβραϊκού μίσους, με 3.700 καταγραφές και αύξηση 4 τοις εκατό σε σύγκριση με το 2024.
Το μίσος δεν είναι διαμαρτυρία
Στο κείμενό του ο Χάρι επισημαίνει τις συνέπειες ενός κόσμου όπου οι άνθρωποι υποβιβάζονται πολύ εύκολα σε κατηγορίες, ταυτότητες ή αντίπαλες πλευρές, εκφράζοντας την ανησυχία του για το πώς αυτή η ηθική σύγχυση κυριαρχεί σε περιοχές της Βρετανίας.
Υπογράμμισε ότι οι εβραϊκές κοινότητες νιώθουν ανασφάλεια στα ίδια τους τα σπίτια. «Σε ολόκληρη τη χώρα, βλέπουμε μια βαθιά ανησυχητική άνοδο του αντισημιτισμού. Οι εβραϊκές κοινότητες, οικογένειες, παιδιά, απλοί άνθρωποι, εξαναγκάζονται να νιώθουν ανασφαλείς στα ίδια τα μέρη που αποκαλούν σπίτι τους. Αυτό θα έπρεπε να μας θορυβεί, αλλά και να μας ενώνει. Επειδή το μίσος που στρέφεται σε ανθρώπους για αυτό που είναι, ή για αυτό που πιστεύουν, δεν είναι διαμαρτυρία. Είναι προκατάληψη. Πρόσφατα περιστατικά, συμπεριλαμβανομένης της θανατηφόρας βίας στο Λονδίνο και το Μάντσεστερ, έφεραν αυτό το ζήτημα στο επίκεντρο με έντονο και βαθιά ανησυχητικό τρόπο».
Παράλληλα συμπλήρωσε πως πρέπει να υπάρχει ειλικρίνεια σχετικά με τις συνθήκες μέσα στις οποίες αναπτύσσεται το μίσος. Όπως διευκρίνισε, όταν ο θυμός στρέφεται προς κοινότητες παύει να είναι μια έκκληση για δικαιοσύνη και γίνεται κάτι πολύ πιο διαβρωτικό.
Επικίνδυνη σύγχυση πραγματικοτήτων
Κάνοντας έμμεση αναφορά στη διαμονή του στις ΗΠΑ τα τελευταία έξι χρόνια, εξήγησε πως η επιθυμία του να πολεμήσει την αδικία δεν αλλάζει ανάλογα με τη γεωγραφική του θέση. Μίλησε για τον δικαιολογημένο συναγερμό σχετικά με τις συγκρούσεις σε Γάζα, Λίβανο και Μέση Ανατολή, αναγνωρίζοντας την ανάγκη πολλών ανθρώπων να διαδηλώσουν.
Ωστόσο προειδοποίησε για τον κίνδυνο της εποχής, λέγοντας: «Αυτές οι δύο πραγματικότητες συγχέονται επικίνδυνα. Έχουμε δει πώς η θεμιτή διαμαρτυρία κατά των κρατικών ενεργειών στη Μέση Ανατολή συνυπάρχει με την εχθρότητα προς τις εβραϊκές κοινότητες στο εσωτερικό, όπως ακριβώς έχουμε δει πώς η κριτική αυτών των ενεργειών μπορεί πολύ εύκολα να απορριφθεί ή να χαρακτηριστεί εσφαλμένα. Τίποτα, είτε πρόκειται για κριτική προς μια κυβέρνηση είτε για την πραγματικότητα της βίας και της καταστροφής, δεν μπορεί ποτέ να δικαιολογήσει την εχθρότητα απέναντι σε έναν ολόκληρο λαό ή μια πίστη».
Στο τέλος ο Χάρι έστειλε ένα ηχηρό μήνυμα τονίζοντας πως δεν μπορούμε να απαντάμε στην αδικία με περισσότερη αδικία, καθώς αυτό απλώς παρατείνει τον κύκλο της βίας.
Διαβάστε επίσης