Από σκάνδαλο σε fashion icon: Το μπικίνι συμπληρώνει 80 χρόνια
Πώς λίγο ύφασμα κατάφερε να φέρει τα πάνω κάτω στη μόδα και τη σεξουαλική απελευθέρωση των γυναικών
Snapshot
- Το πρώτο μπικίνι παρουσιάστηκε το 1946 από τον Louis Réard με τη χορεύτρια Micheline Bernardini, προκαλώντας μεγάλη αναταραχή λόγω της τολμηρής του σχεδίασης.
- Αρχικά το μπικίνι θεωρούνταν σκανδαλώδες και ο αφαλός έπρεπε να καλύπτεται, με περιοδικά όπως η Vogue να προσεγγίζουν τη μόδα με επιφυλάξεις.
- Η δημοτικότητα του μπικίνι αυξήθηκε τη δεκαετία του 1950 χάρη σε διασημότητες όπως η Brigitte Bardot και η Marilyn Monroe, και έγινε ευρέως αποδεκτό τη δεκαετία του 1960.
- Η εμφάνιση της Ursula Andress με μπικίνι στην ταινία "Dr. No" το 1962 συνέβαλε στην παγκόσμια φήμη του μαγιό δύο τεμαχίων.
- Το μπικίνι συνδέθηκε με την κοινωνική και σεξουαλική απελευθέρωση των γυναικών και παραμένει σύμβολο μόδας και αυτοπεποίθησης 80 χρόνια μετά τη δημιουργία του.
Ο μηχανολόγος μηχανικός Louis Réard δεν μπορούσε να βρει επαγγελματία μοντέλο, γι' αυτό προσέλαβε την χορεύτρια στριπτίζ Micheline Bernardini για να παρουσιάσει το πρώτο του μπικίνι στις 5 Ιουλίου 1946. Η χρονική στιγμή δεν ήταν τυχαία. Ο αμερικανικός στρατός μόλις είχε πραγματοποιήσει δοκιμή ατομικής βόμβας στην ατόλη Μπικίνι στον Νότιο Ειρηνικό, προκαλώντας παγκόσμια αίσθηση.
Η αποκάλυψη των τελευταίων μαγιό από το Παρίσι είχε σκοπό να είναι εξίσου εκρηκτική. Το σχέδιο του Réard πέτυχε. Η αναταραχή ήταν τεράστια, καθώς τόσο πολύ γυμνό δέρμα θεωρούνταν υπερβολικό για την εποχή. Οι ηθικοί υποστηρικτές ήταν εξοργισμένοι. Μια γυναίκα σε εκείνα τα μεταπολεμικά χρόνια θα έπρεπε να φοράει φούστα και μακριά ποδιά, όχι να γδύνεται τόσο ξεδιάντροπα. Ο ίδιος ο Louis Réard έθεσε το πρότυπο για την εφεύρεσή του σε ένα διαφημιστικό σλόγκαν: «Ένα μπικίνι είναι μπικίνι μόνο αν μπορεί να περάσει μέσα από μια βέρα».
Η Marlene Spivey ποζάρει με μπικίνι το 1963 / AP
Αυτό σίγουρα το εννοούσε ειρωνικά, επειδή αργότερα σχεδίασε μοντέλα που αποτελούνταν από περισσότερο ύφασμα.
Ο αφαλός έπρεπε να καλυφθεί
Στη θρυλική δημοσιογράφο μόδας Νταϊάνα Βρίλαντ εξακολουθεί να πιστώνεται ένα απόφθεγμα που συμπυκνώνει τέλεια την εκρηκτική δυναμική αυτού του πρωτότυπου μαγιό: Το μπικίνι είναι «το πιο σημαντικό πράγμα μετά την ατομική βόμβα», λέγεται ότι σχολίασε η τότε συντάκτρια μόδας του περιοδικού Harper's Bazaar.
Ενώ το Harper's Bazaar αναγνώρισε και προώθησε το πολιτιστικό και κοινωνικό δυναμικό του μαγιό δύο τεμαχίων, το μπικίνι ήταν ακόμα πολύ τολμηρό για άλλα περιοδικά μόδας. Η Vogue, για παράδειγμα, αρχικά δημοσίευσε τη νέα τάση με μεγάλη προσοχή. Αυτό άλλαξε μόνο όταν σταρ όπως η Brigitte Bardot και η Marilyn Monroe έκαναν το μπικίνι δημοφιλές στις αρχές της δεκαετίας του 1950. Τα περιοδικά μόδας υιοθέτησαν όλο και περισσότερο το μαγιό δύο τεμαχίων. Μέχρι τη δεκαετία του 1960, το μπικίνι ήταν φυσικό κομμάτι της καλοκαιρινής μόδας και αποτελούσε τακτικό χαρακτηριστικό της Vogue.
H Maureen Horsley και η Linda Benson ποζάρουν στον φακό με μπικίνι το 1964 / AP
Η αμερικανική Vogue αρχικά δεν έδειχνε τον αφαλό. Τα πρώτα χρόνια, τα μπικίνι συχνά φωτογραφίζονταν ή ντύνονταν με τέτοιο τρόπο ώστε ο αφαλός να παραμένει καλυμμένος – επειδή η ορατότητά του θεωρούνταν ιδιαίτερα σκανδαλώδης εκείνη την εποχή. Αυτό το ταμπού εξαφανίστηκε σταδιακά μόνο τη δεκαετία του 1960.
Η μαγεία έσπασε τελικά με την κυκλοφορία της ταινίας του «James Bond "Dr. No"» το 1962. Το μπικίνι που φορούσε η Ursula Andress στην ταινία έγινε γνωστό ως το "μπικίνι του Dr. No". Τη δεκαετία του 1960, η άνοδος της δημοτικότητας του μπικίνι ήταν ασταμάτητη. Πήρε πολλές διαφορετικές μορφές, εμφανιζόμενο ως αυτοκόλλητο "τρικίνι" ή ακόμη και ως τοπλές "μονοκίνι" - αν και το τελευταίο δεν κατάφερε να κερδίσει ευρεία αποδοχή.
Η επανάσταση των μαγιό συμβάδισε με την αυξανόμενη αυτοδιάθεση των γυναικών. Το αντισυλληπτικό χάπι εμφανίστηκε, όπως και η μίνι φούστα και η εξέγερση κατά του κατεστημένου κατά τη διάρκεια των φοιτητικών αναταραχών της δεκαετίας του 1960. Το μπικίνι ήταν μια απελευθερωτική στιγμή για πολλές γυναίκες.
Στις δεκαετίες του 1980 και του 1990, το αποκορύφωμα πολλών μεγάλων επιδείξεων μόδας ήταν η παρουσίαση των τελευταίων συλλογών μπικίνι, αντί για τα συνηθισμένα νυφικά. Σταρ των πασαρελών όπως η Κλόντια Σίφερ, η Λίντα Εβαντζελίστα και η Ναόμι Κάμπελ ανταγωνίζονταν για τέτοιες θέσεις.
H Margaret Wood με χρυσό μπικίνι / AP
Κατά τα χρόνια που ακολούθησαν, το μπικίνι συνδέθηκε με τη σεξουαλική απελευθέρωση, τη μίνι φούστα και την αμφισβήτηση του κατεστημένου. Από σκάνδαλο μετατράπηκε σε σύμβολο ελευθερίας και αυτοδιάθεσης. Ογδόντα χρόνια μετά, εξακολουθεί να είναι κάτι περισσότερο από λίγο ύφασμα: ένα διαχρονικό statement πάνω στο σώμα, τη μόδα και την ελευθερία.
