Ισραήλ: Επικρατέστερο το σενάριο κυβέρνησης εθνικής ενότητας
Ο Νετανιάχου φέρεται να επιθυμεί μία κυβέρνηση εθνικής ενότητας με τον κύριο αντίπαλό του, Γκάντι Άιζενκοτ ο οποίος έχασε έναν πολύτιμο σύμμαχο
Snapshot
- Η κυβέρνηση εθνικής ενότητας υπό τον Νετανχου θεωρείται το πιο πιθανό σενάριο σχηματισμού κυβέρνησης στο Ισραήλ μετά τις εκλογές.
- Ο κυβερνητικός συνασπισμός του Νετανιάχου έχει 53 έδρες, ενώ η αντιπολίτευση 48, χωρίς να εξασφαλίζει κανείς αυτοδυναμία.
- Ο αρχηγός του κόμματος Ισραήλ Μπεϊτένου, Άβιγκντορ Λίμπερμαν, αποστασιοποιείται από την αντιπολίτευση και πιέζει για κυβέρνηση εθνικής ενότητας.
- Η συνεργασία με αραβικά κόμματα θεωρείται εξαιρετικά απίθανη, καθώς τόσο ο Νετανιάχου όσο και ο Άιζενκοτ την απορρίπτουν κατηγορηματικά.
- Εάν δεν επιτευχθεί συμφωνία, ενδέχεται να διεξαχθεί δεύτερος γύρος εκλογών, με το χρονικό περιθώριο για σχηματισμό κυβέρνησης να είναι έως 42 ημέρες μετά την ανάθεση εντολής.
Μία κυβέρνηση εθνικής ενότητας υπό τον Νετανιάχου είναι το κυρίαρχο σενάριο αυτή τη στιγμή στο Ισραήλ, καθώς τα κόμματα ξεκινούν παρασκηνιακές διεργασίες για το ενδεχόμενο συνεργασιών. Το αποτέλεσμα της κάλπης, όμως, υποχρεώνει τα δύο κυρίαρχα πολιτικά μπλοκ να επανεξετάσουν συμβιβασμούς που απέρριψαν προεκλογικά.
Οι πολιτικοί συσχετισμοί στη νέα Κνεσέτ με βάση τα αποτελέσματα με καταμετρημένο το 90% των ψήφων.
Ο κυβερνητικός συνασπισμός του Νετανιάχου προηγείται με 53 έδρες:
Λικούντ – 26
Ενωμένο Ιουδαϊκό Κόμμα της Τορά – 7
ShaS – 7
Οτζμά Γιεχούντιτ – 7
Θρησκευτικός Σιωνισμός – 6
Ο συνασπισμός της αντιπολίτευσης προηγείται με 48 έδρες:
Γιάσαρ – 21
Μπεγιάχαντ – 12
Ισραήλ Μπεϊτένου – 7
Δημοκρατικοί – 8
Τα κόμματα υπό αραβική ηγεσία αναμένεται να κερδίσουν 19 έδρες:
Κοινή Λίστα – 12
Ra’am – 7
Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπέντζαμιν Νετανιάχου σε εκλογικό τμήμα στην Ιερουσαλήμ. 27 Οκτωβρίου 2026
ΑΡΤο σενάριο της κυβέρνησης εθνικής ενότητας
Για να κερδίσει την αυτοδυναμία ένας κυβερνητικός συνασπισμός απαιτούνται 61 έδρες. Σε αυτή τη φάση δεν είναι ξεκάθαρο ποιος θα λάβει πρώτος την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης από τον Ισραηλινό Πρόεδρο, Ισάακ Χέρτζογκ.
Αν και τα αποτελέσματα θα ανακοινωθούν επίσημα στις 4 Νοεμβρίου ο Χέρτζογκ φέρεται να είναι έτοιμος να ξεκινήσει τις επικοινωνίες με τους πολιτικούς αρχηγούς έως την Παρασκευή. Σύμφωνα με αναλυτές, ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου και ο επικεφαλής του συνασπισμού της αντιπολίτευσης, Γκάντι Άιζενκοτ θα πιεστούν προκειμένου να σχηματίσουν κυβέρνηση εθνικής ενότητας.
Σε μία τέτοια περίπτωση θα απαιτηθούν σημαντικοί συμβιβασμοί και η αντιπολίτευση να κάνει πίσω σε προεκλογικές δεσμεύσεις που έδωσε στους ψηφοφόρους της. Η εβραϊκή εφημερίδα «Maariv» που επικαλείται πηγές στο περιβάλλον του Ισραηλινού πρωθυπουργού, ανέφερε ότι ο Νετανιάχου εξετάζει το ενδεχόμενο σχηματισμού κυβέρνησης εθνικής ενότητας με τον Άιζενκοτ.
Ιδιαίτερα σημαντική θεωρείται η θέση που λάβει ο αρχηγός του κόμματος Ισραήλ Μπεϊτένου. Ο Άβιγκντορ Λίμπερμαν, σύμφωνα με το ισραηλινό Κανάλι 12, διέκοψε τις σχέσεις του με το μπλοκ της αντιπολίτευσης και προτιμά μία κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Αυτό δημιουργεί περαιτέρω πίεση στον Άιζενκοτ να συμφωνήσει σε ένα ενωτικό κυβερνητικό σχήμα υπό τον Νετανιάχου, καθώς η αντιπολίτευση χάνει 7 έδρες και η δύναμή της υπολογίζεται σε 41 έδρες.
Σύμφωνα με το Κανάλι 12, ο Λίμπερμαν διέκοψε κάθε επαφή με τον πρώην πρωθυπουργό και ηγέτη του κόμματος «B'Yachad», Ναφτάλι Μπένετ, καθώς και με τον Γκάντι Άιζενκοτ. Δεν έχει απαντήσει σε καμία τηλεφωνική κλήση από τους δύο πολιτικούς από την Τετάρτη, μία ημέρα μετά τις εκλογές.
Παράλληλα ο Λίμπερμαν φέρεται να βλέπει τους τωρινούς συσχετισμούς και να μην επιθυμεί να περάσει εκείνος στο μπλοκ του Νετανιάχου. Άλλωστε προεκλογικά είχε υψώσει τους τόνους εναντίον του Ισραηλινού πρωθυπουργού και φιλοδοξούσε να κερδίσει ψηφοφόρους από το Λικούντ. Το κόμμα Νετανιάχου, όμως, διατήρησε τα ποσοστά του και οι ελπίδες του Λίμπερμαν διαψεύστηκαν. Γι’ αυτό σύμφωνα με το Κανάλι 12 ο Λίμπερμαν προτιμά ο Άιζενκοτ να είναι αυτός που θα πάρει την «καυτή πατάτα» και θα δεχθεί την συγκυβέρνηση με τον Νετανιάχου.
Ο Γκάντι Άιζενκοτ
APΑπίθανο το σενάριο της συνεργασίας με τα αραβικά κόμματα
Τα αραβικά κόμματα έχουν κερδίσει 19 έδρες, καθώς το κλίμα πολιτικής πόλωσης φάνηκε να τα ευνοεί εξαιρετικά. Ωστόσο τόσο ο Νετανιάχου όσο και ο Άιζενκοτ έχουν απορρίψει κατηγορηματικά το ενδεχόμενο συνεργασίας με αραβικά κόμματα. Έτσι μία τέτοια εξέλιξη θεωρείται εξαιρετικά απίθανη από τους αναλυτές με βάση τις παρούσες συνθήκες.
Ο αρχηγός των Δημοκρατικών Γιαΐρ Γκολάν κάλεσε χθες τους ηγέτες της αντιπολίτευσης να βάλουν νερό στο κρασί τους και να συνεργαστούν με τα αραβικά κόμματα. Μέχρι στιγμής δεν φαίνεται κάποιος πολιτικός από την αντιπολίτευση να συμμερίζεται την άποψή του και να ανοίγει την πόρτα σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο.
O Iσραηλινός πρόεδρος Ισαάκ Χέρτζογκ
ΑΡΟ δεύτερος γύρος εκλογών παραμένει στο τραπέζι
Θεωρείται πιθανό την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης να πάρει πρώτος ο Άιζενκοτ καθώς ο Νετανιάχου φέρεται να μην θέλει να ξεκινήσει πρώτος τις συζητήσεις για κυβέρνηση εθνικής ενότητας προκειμένου να έχει μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων όταν αποτύχει να σχηματίσει κυβέρνηση η αντιπολίτευση.
Το χρονικό διάστημα των παρασκηνιακών διεργασιών είναι αρκετά μεγάλο προκειμένου οι πολιτικές δυνάμεις να εξαντλήσουν όλα τα περιθώρια. Ο πρώτος πολιτικός που θα λάβει την εντολή έχει ένα χρονικό περιθώριο 28 ημερών και μία παράταση επιπλέον 14 ημερών για να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση.
«Πρέπει να κάνουμε ό,τι μπορούμε, ειδικά μετά τα χθεσινά γεγονότα, για να αποφύγουμε έναν ακόμη γύρο εκλογών. Γι’ αυτό περιμένω από όλους όσους έρχονται εδώ να έχουν ανοιχτό μυαλό», δήλωσε ο Χέρτζογκ κατά τη διάρκεια μιας συγκέντρωσης στην Προεδρική Κατοικία στην Ιερουσαλήμ.
Το Ισραήλ σε αυτή τη φάση δεν μπορεί να παραμείνει σε παρατεταμένη προεκλογική περίοδο με τρία ανοιχτά πολεμικά μέτωπα σε Γάζα, Λίβανο και Ιράν αλλά και με ανοιχτά τα θέματα της οικονομίας, η οποία πλήττεται από τη σύρραξη και του επόμενου κρατικού προϋπολογισμού. Εάν δεν υπάρξει περιθώριο συνεννόησης οι εκλογές θα είναι η μόνη λύση. Αυτό συνέβη ξανά μεταξύ Απριλίου 2019 και Μαρτίου 2020 όταν το πολιτικό αδιέξοδο στην Κνεσέτ οδήγησε σε τρεις γύρους εκλογών.
Τελικά η χώρα οδηγήθηκε σε μια συμφωνία κατανομής της εξουσίας μεταξύ του Νετανιάχου και του τότε κύριου αντιπάλου του, Μπένι Γκαντζ, βάσει της οποίας θα έπαιρναν εκ περιτροπής το αξίωμα του πρωθυπουργού. Η κυβέρνηση αυτή κατέρρευσε ένα χρόνο αργότερα, αφού δεν κατάφερε να ψηφίσει τον προϋπολογισμό.