Μαρινάκης: «Καλό το επικοινωνιακό rebranding, πολιτική ουσία δεν βλέπω» - Τρία «καρφιά» για Τσίπρα

«Μεγαλύτερη αξία από τα πανό και τα συνθήματα έχουν οι πολιτικές. Είμαστε μια κυβέρνηση που προτιμάμε με τις κινήσεις μας να παράγουμε πολιτική με ουσία και όχι κινήσεις εντυπωσιασμού», ανέφερε μεταξύ ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης.

Μιλώντας ο κυβερνητικός Εκπρόσωπος στο in.gr

Τι είπε για τη δολοφονία στην Καλαμάτα

Μιλώντας για την στυγερή δολοφονία της γυναίκας στην Καλαμάτα από το σύζυγό της τόνισε:

«Δεν είναι κάτι το οποίο μπορείς να το προσπεράσεις. Είναι, είναι ό,τι πιο φρικτό μπορεί να ακούσει ένας άνθρωπος. Σίγουρα η πολιτεία δεν μπορεί να εξαφανίσει την εγκληματικότητα και μάλιστα αυτή τη βαριά εγκληματικότητα. Το πρώτο τετράμηνο του 2026 η Ελληνική Αστυνομία με τα νέα μέτρα που υπάρχουν, με το νέο νομικό καθεστώς, έχει διαχειριστεί 6300 περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας, είτε ηπιότερης, αν μπορεί να πει κανείς ότι υπάρχει ηπιότερο περιστατικό ή πιο πρώιμης έκφρασης, νομίζω αυτό είναι το πιο σωστό, που κατά πάσα πιθανότητα στη συνέχεια θα εξελιχθεί σε κάτι χειρότερο, είτε κάτι πάρα πολύ σκληρό και βαρύ. 1700 αυτή τη στιγμή έχουν εγκατεστημένο το panic button.

Αυτή τη στιγμή υπάρχουν 44 εξειδικευμένα κέντρα συμβουλευτικά, 20 ξενώνες φιλοξενίας και το λέω για να το ακούσουν κάποιοι άνθρωποι που πρέπει να το ακούσουν αυτό σε όλη την Ελλάδα και στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη και στην υπόλοιπη Ελλάδα υπάρχει η γραμμή καταγγελιών και βοήθειας και ψυχολογικής υποστήριξης και για τις γυναίκες και για τα παιδιά τους και υπάρχει βέβαια και το panic button. Όλα αυτά είναι σημαντικά γιατί δεν υπήρχαν και δεν έχουν να κάνουν μόνο με την καταστολή, ή την αντιμετώπιση αυτού του φαινομένου, αλλά έχει να κάνει και με την πρόληψη. Καλώ λοιπόν όλες τις γυναίκες που μας βλέπουν να ενημερωθούν και να μη φοβούνται».

Ανέφερε πως πλέον υπάρχει εξειδικευμένο προσωπικό στα Αστυνομικά Τμήματα αλλά επεσήμανε πως χρειάζεται συνεχής εκμάθηση, δουλειά και επιμονή. Παράλληλα, ο Παύλος Μαρινάκης μίλησε για τις αλλαγές που έχουν γίνει στον Ποινικό Κώδικα: «Η χώρα μας είχε μια κυβέρνηση το '15-'19 με «λάβαρο», μάλιστα, την ευαισθησία σε αυτά τα θέματα που και την γυναικοκτονία, δηλαδή την ανθρωποκτονία, τη δολοφονία οποιουδήποτε ανθρώπου από αποκλειστική ποινή τα ισόβια που ήταν μέχρι το '15, στον Ποινικό Κώδικα που ψηφίστηκε πριν τις εκλογές, την έβαλε ως πλαίσιο ποινής, έβαλε πλαίσιο ποινής δέκα έως δεκαπέντε χρόνια εναλλακτικά των ισοβίων. Όταν αναλάβαμε την εξουσία, παραλάβαμε το αδίκημα της ανθρωποκτονίας και πολλά άλλα, όπως το βιασμό ανηλίκου, να μην έχει αποκλειστική ποινή τα ισόβια, που είναι η βαρυτάτη των ποινών, αλλά να λέει ο Ποινικός Κώδικας ισόβια ή δέκα με δεκαπέντε χρόνια.

Άρα, μπορούσε ένας δικαστής, ένα δικαστήριο, ένα μικτό ορκωτό δικαστήριο, σε έναν δολοφόνο, σε έναν άντρα που έχει σκοτώσει τη γυναίκα του, να βάλει μέχρι και, αν ήθελε, δέκα χρόνια κάθειρξη. Τι σημαίνει αυτό με τα ευεργετικά, τα οποία επίσης κληρονομήσαμε από τον ΣΥΡΙΖΑ; Να είναι σε τέσσερα και πέντε και έξι χρόνια έξω. Ήρθαμε λοιπόν και αυτή τη στρέβλωση την αλλάξαμε, την καταργήσαμε για τα αδικήματα από εκείνη τη στιγμή και μετά και επαναφέραμε ως αποκλειστική ποινή την εσχάτη των ποινών στο δικαιϊκό μας σύστημα, τα ισόβια. Άρα, νομικά, ποινικά, κάτι βαρύτερο, εκτός αν κάποιος προτείνει την επαναφορά της θανατικής ποινής, που φαντάζομαι δεν το συζητάμε εν έτει 2026, δεν μπορεί να γίνει κάτι περισσότερο».

«Πιο σημαντικές από τις λέξεις και τις έννοιες είναι οι πολιτικές. Μεγαλύτερη αξία από τα πανό και τα συνθήματα έχουν οι πολιτικές. Τι έχουμε κάνει λοιπόν για αυτές τις γυναίκες; Έχουμε αλλάξει και τον τρόπο έκτισης των ποινών για τους θύτες, όχι μόνο για τις ανθρωποκτονίες, τις γυναικοκτονίες, αλλά για όλα τα αντίστοιχα ή συναφή αδικήματα. Έχουμε αλλάξει τη διαδικασία που παραπέμπεται ο κατηγορούμενος στο ακροατήριο, παρακάμπτοντας τα δικαστικά συμβούλια. Έχουμε επιταχύνει όλες τις διαδικασίες».

Για την καθιέρωση νομικού όρου για την γυναικοκτονία τόνισε: «Είμαστε μια κυβέρνηση που προτιμάμε με τις κινήσεις μας να παράγουμε πολιτική με ουσία και όχι κινήσεις εντυπωσιασμού. Ερχόμαστε και αυστηροποιούμε στο μέγιστο δυνατό κάθε τέτοιο αδίκημα, συμπεριλαμβανομένων και των ανθρωποκτονιών με θύματα μια γυναίκα. Γιατί έχει αξία όμως να έχουμε τον όρο αυτό ψηλά στην πολιτική ατζέντα; Εγώ δεν την υποτιμώ την έννοια της γυναικοκτονίας. Γιατί έχει αξία και το κάνουμε αυτό —και το κάνει η κυβέρνηση συνολικά— ως προς τον τρόπο αντιμετώπισης και διαχείρισης των περιστατικών και για τον θύτη και για το θύμα. Γιατί είναι άλλο πράγμα η δολοφονία μιας γυναίκας για χ,ψ άλλους λόγους.

Μπορεί να ήταν θύμα μιας ληστείας η οποία κατέληξε και σε μια ανθρωποκτονία, για χίλιους άλλους λόγους και είναι άλλο πράγμα να σκοτωθεί, να δολοφονηθεί από κάποιον, είτε τον σύζυγο, είτε κάποιον οποιονδήποτε, επειδή ήταν γυναίκα. Αυτή είναι η έννοια κοινωνικά και ανθρωπιστικά της γυναικοκτονίας. Κανείς δεν την αγνοεί. Θεωρώ ότι είναι απαραίτητο να το έχουμε στη συζήτηση και να το αναγνωρίζουμε σε αυτή τη διάσταση, την κοινωνική.

Όμως, ποινικά, το να βάλεις επιπλέον έναν όρο, μία διάσταση σε ένα αδίκημα που αναφέρεται στην ανθρωποκτονία, δηλαδή την αφαίρεση ανθρώπινης ζωής, τη στιγμή που η ανθρωποκτονία έχει ως μοναδική ποινή τα ισόβια, δεν θα αλλάξει κάτι σε τίποτα. Αυτή τη στιγμή, οι 1.700 γυναίκες που έχουν εγκατεστημένο το panic button, οι 6.400 γυναίκες οι οποίες απευθύνθηκαν στις αρχές το πρώτο τετράμηνο του '26 και διαχειρίστηκαν οι αρχές το περιστατικό αυτό, θεωρώ, αποφεύγοντας, στις περισσότερες, ελπίζω, περιπτώσεις, τα χειρότερα. Οι χιλιάδες περιπτώσεις γυναικών που πήραν τηλέφωνο στη γραμμή βοήθειας, οι εκατοντάδες γυναίκες που είναι στους ξενώνες φιλοξενίας, κάποιες με τα παιδιά τους, είναι όλα αυτά δείχνουν μια πολιτεία η οποία πλέον δεν κλείνει τα μάτια.

Το να έρθει απλά η πολιτεία, εγώ θεωρώ υποκριτικά, ως προς την ποινική διάσταση και δεν αναφέρομαι, το ξαναλέω, στην κοινωνία, αναφέρομαι στο πολιτικό σύστημα, απλά να προσθέσει έναν όρο στον Ποινικό Κώδικα, ενώ δεν θα αλλάξει τίποτα στην ποινική μεταχείριση, το θεωρώ πολύ λιγότερο σημαντικό. Δεν είμαι δογματικός. Το θεωρώ πολύ λιγότερο σημαντικό από τις πολιτικές που εφαρμόζουμε. Ο στόχος ποιος είναι; Ο στόχος ποιος είναι; Να ξέρουν αυτοί που ακούνε ότι πλέον δεν παίζει η δικαιοσύνη. Έχει τα νομικά εργαλεία να μείνουν για πολλά χρόνια στη φυλακή, να ξέρουν και οι γυναίκες αυτές όμως ότι το κράτος είναι εδώ και να 'ναι όλο και πιο παρόν το κράτος με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, να μην ξαναζήσουμε θλιβερά περιστατικά όπως της Κυριακής Γρίβα».

Οι αλλαγές στο πολιτικό σύστημα

Για τις αλλαγές στο πολιτικό σύστημα ο Παύλος Μαρινάκης ανέφερε: «Νομίζω ότι οι μεγάλες αλλαγές έρχονται από πολιτικές, από πολιτικές προτάσεις, προγράμματα που κάποια μπορεί να μας αρέσουν, κάποια όχι. Δεν μπορεί να συμφωνούμε όλοι. Αλλιώς θα ανήκαμε όλοι στον ίδιο πολιτικό χώρο. Μέχρι τώρα βλέπω εναλλαγή προσώπων. Μέχρι τώρα βλέπω προσωπικές ατζέντες να γίνεται προσπάθεια να μετατραπούν σε κομματικούς συσχετισμούς. Μπορεί, κάποιες εξ αυτών των προσπαθειών, να παρουσιάσουν κάτι. Μέχρι τώρα να συμφωνήσουμε ότι κάποια πολιτική πλατφόρμα που να μιλάει στους ανθρώπους που μας βλέπουν τώρα, εγώ δεν έχω δει».

Πώς σχολίασε το νέο κόμμα Τσίπρα

«Δεν γίνεται όλοι όσοι επέλεξε ο κ. Τσίπρας να «μην κάνουν», αλλά ο ίδιος «να κάνει». Καλό το επικοινωνιακό rebranding, εγώ πολιτική ουσία δεν βλέπω. Εάν κάνουμε το λάθος να θεωρήσουμε ότι θα κερδίσουμε την εμπιστοσύνη των πολιτών, συγκρινόμενοι, ειδικά με έναν πρώην Πρωθυπουργό, έχουμε χάσει το παιχνίδι πριν ξεκινήσει».

Για το νέο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ανέφερε: «. Εγώ θέλω να εντοπίσω τρία σημεία*: το πρώτο σημείο είναι ότι, ως προς το ηθικό σκέλος, ένας άνθρωπος ο οποίος… Σκεφτείτε εσείς, τρέχετε ένα πολύ μεγάλο δελτίο ειδήσεων, έχετε πολλούς συνεργάτες οι οποίοι τρέχουν μαζί με εσάς για ένα αποτέλεσμα, δημοσιογράφους, καμεραμέν, τεχνικούς, να είστε αυτή, ή μία εξ αυτών, που επέλεξαν όλους αυτούς τους ανθρώπους, το εγχείρημά σας -συμβαίνει το αντίθετο- να μην πηγαίνει καλά και ξαφνικά να φταίνε όλοι οι υπόλοιποι, να είναι στο «ανάθεμα» και εσείς να είστε στο «απυρόβλητο». Αυτό είναι το πρώτο και κρίνεται ως προς την ηθική διάσταση για αυτό ο κύριος Τσίπρας.

Αυτό μου κάνει εντύπωση. Όλοι αυτοί είναι δικές του επιλογές. Ο κύριος Τσίπρας επέλεξε την κυρία Κωνσταντοπούλου για Πρόεδρο Βουλής, το πρώτο διάστημα. Επέλεξε τον κύριο Βαρουφάκη για υπουργό Οικονομικών, με αυτά τα οποία βλέπουμε στο ντοκιμαντέρ του ΣΚΑΙ, αλλά και αυτά τα οποία έχουμε δει όλα αυτά τα χρόνια. Επέλεξε όλους αυτούς τους ανθρώπους που μετά βρέθηκαν στον εξώστη και ξαφνικά όλοι αυτοί «δεν κάνουν», αλλά ο κύριος Τσίπρας που τους επέλεξε, «κάνει».

Το δεύτερο που θέλω να πω μην το υποτιμούμε. Μιλάμε συνεχώς για την περιβόητη κωλοτούμπα και εξαιτίας αυτής της κωλοτούμπας η Ελλάδα είναι στην Ευρώπη. Αυτό είναι μισή αλήθεια. Δεν είναι ψευδές, αλλά είναι μισή αλήθεια. Δεν αρκούσε κυρία Τζίμα η κωλοτούμπα. Έπρεπε να βρεθούν και οι βουλευτές της τότε Νέας Δημοκρατίας και του τότε ΠΑΣΟΚ για να κρατήσουν την Ελλάδα στην Ευρώπη. Γιατί το λέω αυτό; Γιατί αν δεν είχε γίνει αυτό, δεν θα μπορούσαμε να μιλάμε ούτε για το Ταμείο ανάκαμψης, ούτε για το ΕΣΠΑ, ούτε για τα εμβόλια στην πανδημία, ούτε για εξαγωγές προϊόντων. Βασικά, δεν θα μπορούσαμε να μιλάμε για στοιχειώδη ζητήματα, τα οποία τώρα τα θεωρούμε -και ευτυχώς- δεδομένα. Θα ήμασταν μια χώρα εκτός Ευρώπης, όχι απλά εκτός ευρώ, εκτός Ευρώπης, με τεράστιες συνέπειες για την οικονομία μας, για την υγεία, για τις υποδομές μας, για όλα τα σημαντικά, για την κοινωνία. Πώς λοιπόν έρχεται ο κ. Τσίπρας, προσπαθώντας να επανέλθει ως ένας σύγχρονος κεντροαριστερός Ευρωπαίος πολιτικός, χωρίς μια αυτοκριτική;

Και το τρίτο, το οποίο νομίζω ότι έχει αξία. Συνδέεται με αυτό που σας είπα πριν από λίγο. Καλό το επικοινωνιακό rebranding, χρήσιμη η επανατοποθέτηση, το όνομα, τέλος πάντων, θα το κρίνει ο κόσμος. Εγώ πολιτική ουσία δεν βλέπω. Εντάξει, είναι καλό να θυμόμαστε κι εμείς να θυμόμαστε για να μην επαναλάβουμε κι εμείς τα ίδια λάθη. Γιατί δεν τα έχουμε κάνει όλα σωστά και διαχρονικά ως πολιτικός χώρος και ως Κυβέρνηση, θεωρώ ότι έχουμε κάνει πολλά και σημαντικά, αλλά πρέπει να θυμόμαστε και τα δικά μας λάθη, πολλώ δε μάλλον να βλέπουμε τι έχει γίνει συνολικά στη χώρα. Αλλά εάν κάνουμε το λάθος να θεωρήσουμε ότι θα κερδίσουμε την εμπιστοσύνη των πολιτών, συγκρινόμενοι, ειδικά με έναν πρώην Πρωθυπουργό, έχουμε χάσει το παιχνίδι πριν ξεκινήσει».

Τι πιστεύει για το κόμμα Καρυστιανού

Για το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού και για το αν όπως λένε ορισμένοι έχει εκμεταλλευτεί την δημοσιότητα που έλαβε λόγω της τραγωδίας των Τεμπών: «Οφείλω ως μπαμπάς, που δεν θέλω να ξέρω τι σημαίνει να ζεις αυτό το οποίο έζησε και η κυρία Καρυστιανού και κάθε άλλη μαμά, μπαμπάς, αδερφός, σε οποιαδήποτε τραγωδία, όπως το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών, να διαχωρίσω την ιδιότητα της μάνας από της νέας πολιτικού αρχηγού. Δεν πρέπει να τα συγχέουμε αυτά. Ναι, πράγματι, η κυρία Καρυστιανού έγινε γνωστή λόγω της τραγωδίας των Τεμπών.

Αυτό θα το κρίνει ο κόσμος. Εγώ την κυρία Καρυστιανού θα την κρίνω και θα την αντιμετωπίσω ως πολιτικό αντίπαλο. Δεν θέλω να χρησιμοποιήσω ούτε «θετικά», ούτε «αρνητικά» μια τραγωδία, η οποία, μάλιστα, τώρα βρίσκεται ενώπιον της Δικαιοσύνης, για να κερδίσω «πόντους» έναντι της οποιασδήποτε πολιτικού αντιπάλου. Έχουμε πολλά να πούμε με την κυρία Καρυστιανού και με τα υπόλοιπα κόμματα. Περιμένουμε τις θέσεις της. Δεν θέλω να βάλω στη ρητορική, είτε τη δική μου είτε συνολικά της κυβέρνησης, να συμβάλλω, τέλος πάντων, σε αυτό, κάτι τέτοιο».

Δημοσκοπήσεις και στόχος αυτοδυναμίας

«Ο στόχος της αυτοδυναμίας καλύπτεται με έναν και μόνο τρόπο: Με δουλειά, με ταπεινότητα και με αποτέλεσμα. Θεωρώ ότι πρέπει να παλέψουμε να πετύχουμε τον μοναδικό μας στόχο, που είναι η αυτοδυναμία. Αλλά πιστεύω, παράλληλα, ότι το βράδυ των εκλογών, η χώρα πρέπει να έχει κυβέρνηση. Την κυβέρνηση που θα υποδείξει ο ελληνικός λαός*».

Για τις δημοσκοπήσεις και την πιθανότητα μετεκλογικών συνεργασιών μετά τις εκλογές του 2027 ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος τόνισε:

«Τις αποδέχομαι. Είναι ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο. Βλέπω όμως τη δυσκολία που έχουν οι δημοσκόποι να μετρήσουν, όσο περνάνε τα χρόνια, για προφανείς λόγους. Πιάνομαι από την εκτίμηση γιατί στις εκλογές δεν υπάρχει κόμμα αναποφάσιστων, δεν υπάρχει αποχή. Υπάρχει αποχή, βασικά, αλλά η αποχή δεν μετριέται στην κάλπη, έτσι;

Αυτή τη στιγμή, η Νέα Δημοκρατία, στον μέσο όρο των τελευταίων δημοσκοπήσεων, είναι περίπου 7 με 8 μονάδες, αναλόγως και με πόσα κόμματα θα μπουν στη Βουλή και τους συσχετισμούς που θα διαμορφωθούν, δηλαδή, το άθροισμα των ποσοστών των κομμάτων εντός Βουλής, αυτοί είναι οι παράγοντες που παίζουν, όχι ο αριθμός των κομμάτων, αυτό παίζει ρόλο πιο πολύ για την κατανομή των εδρών, είμαστε περίπου 7 με 8 μονάδες μακριά από τον στόχο της αυτοδυναμίας.

Θεωρώ ότι καλύπτεται με έναν και μόνο τρόπο: Με δουλειά, με ταπεινότητα και με αποτέλεσμα. Θεωρώ ότι πρέπει να παλέψουμε να πετύχουμε τον μοναδικό μας στόχο, που είναι η αυτοδυναμία. Αλλά πιστεύω, παράλληλα, ότι το βράδυ των εκλογών, γιατί οι βουλευτικές εκλογές δεν έχουν δεύτερο και τρίτο γύρο, η χώρα πρέπει να έχει κυβέρνηση. Συμφωνώ, δηλαδή, με αυτή την άποψη. Την κυβέρνηση που θα υποδείξει ο ελληνικός λαός. Εμείς θα πάμε με καθαρό αίτημα την αυτοδυναμία. Αλλά δημοκρατία έχουμε, μπορεί οι πολίτες να απαντήσουν κατά πλειοψηφία «ναι», μπορεί να απαντήσουν με έναν άλλο τρόπο. Δηλαδή, «θέλουμε να είστε στην κυβέρνηση», αν είσαι πρώτο κόμμα, ο κόσμος κατά πλειοψηφία σε θέλει στην κυβέρνηση, αλλά όχι αυτοδύναμο. Άρα, η δημοκρατία δίνει τις απαντήσεις της. Ζητάει, λοιπόν, από τη Νέα Δημοκρατία ή τον Κυριάκο Μητσοτάκη να κυβερνήσουν, αναζητώντας συνεργασία. Αυτό θα είναι το μήνυμα των εκλογών, αν δεν έχουμε αυτοδυναμία. Δεν πρέπει εμείς να κλείσουμε τα μάτια και να πούμε «όχι, εμείς πάνω από όλους και από όλα έχουμε το δικό μας αίτημα»».

Με ποιους θα συνεργαζόταν η ΝΔ

Για το αν το ΠΑΣΟΚ είναι η μόνη επιλογή, ο Κυβερνητικός εκπρόσωπος ανέφερε πώς «Θα μπορούσε να είναι η μόνη επιλογή. Θα μπορούσε να είναι η μόνη πολιτική δύναμη που έχει ένα παρελθόν θεσμικής συνέπειας να συζητήσουμε», ενώ απέκλεισε το ενδεχόμενο συνεργασίας με τον κ. Βελόπουλο και την Α. Λατινοπούλου *«Δεν θα μπορούσαμε σε καμία περίπτωση να συγκυβερνήσουμε με την ακροδεξιά. Εμείς δεν θα γίνουμε σαν τον κύριο Τσίπρα, για να έρθουμε στην εξουσία να συγκυβερνήσουμε με την άκρα δεξιά Ναι, υπάρχουν θέσεις οι οποίες έχουν διατυπωθεί, οι οποίες ξεφεύγουν του πολιτικού μας χώρου. Αλλά δεν είναι μόνο θέμα πολιτικού φάσματος. Σε πολύ δομικά θέματα εξωτερικής πολιτικής, άμυνας, αντιμετώπισης κρίσεων, όπως ήταν στην πανδημία, οι διαφορές μας είναι χαώδεις»*.

Τρίτο πρόσωπο πρωθυπουργός

Για το ενδεχόμενο ο Νίκος Ανδρουλάκης στην περίπτωση συνεργασίας να θέσει ζήτημα τρίτου προσώπου ως Πρωθυπουργού ο κ. Μαρινάκης επεσήμανε πως: Βασικός και απόλυτος στόχος η αυτοδυναμία. Οι πρωθυπουργοί βγαίνουν από την κάλπη και από τη λαϊκή ψήφο και όχι από ΑΣΕΠ, από κλειστές πόρτες και από το προσωπικό γινάτι ή την προσωπική εναντίωση κάποιου.

«Μόλις παρουσιάσατε έναν από τους λόγους, χωρίς να υποτιμώ τη διάσταση των υποκλοπών, σε καμία περίπτωση, που ο κύριος Ανδρουλάκης παλεύει αυτή τη στιγμή δημοσκοπικά να είναι τρίτος ή τέταρτος. Γιατί δύο χρόνια κυρία Τζίμα και αυτή είναι ευθύνη προσωπική του κυρίου Ανδρουλάκη, μετέτρεψε το κόμμα του σε ένα μονοθεματικό κόμμα διαμαρτυρίας, που αντί να παρουσιάσει μια εναλλακτική για τον τόπο και τους πολίτες, ασχολείτο μονοθεματικά με ένα θέμα που, το ξαναλέω, δεν υποτιμώ τη διάσταση του, αλλά έχει πάρει τον δρόμο της Δικαιοσύνης και η Δικαιοσύνη δίνει τις απαντήσεις της. Πρωθυπουργούς και κυβερνήσεις στις εκλογές επιλέγουν οι πολίτες. Η λαϊκή ετυμηγορία θεωρώ, ότι είναι πολύ πιο ιερή, είναι σαφέστερα πιο ιερή και ιεραρχείται πολύ πιο ψηλά, νομίζω, για κάθε άνθρωπο που συμμετέχει σε μια εκλογική διαδικασία από το προσωπικό «θέλω» ενός πολιτικού αρχηγού, ή οποιουδήποτε, η απάντηση είναι καθαρή: Πρωθυπουργούς εκλέγουν οι πολίτες.

Ούτε οι παράγοντες σε κλειστές πόρτες, ούτε αυτοί οι οποίοι ηττήθηκαν στις εκλογές. Ας αφήσουμε λοιπόν τον ελληνικό λαό να αποφασίσει. Αν τα φέρει έτσι η ζωή και επιβεβαιωθούν οι δημοσκοπήσεις, αν είμαστε αυτοδύναμοι έχει καλώς, αν δεν είμαστε αυτοδύναμοι, δεν πετύχουμε τον στόχο μας και επιβεβαιωθούν οι δημοσκοπήσεις, τουλάχιστον ως προς το πρώτο κόμμα που φαίνεται ότι είναι πολύ μεγάλη η διαφορά, πρωτοφανής μάλιστα για τα μεταπολιτευτικά δεδομένα για μια Κυβέρνηση δεύτερης τετραετίας και οι πολίτες αποφασίσουν κάτι, με συγχωρείτε, αλλά οι πρωθυπουργοί βγαίνουν από την κάλπη και από τη λαϊκή ψήφο και όχι από ΑΣΕΠ, από κλειστές πόρτες και από το προσωπικό γινάτι ή την προσωπική εναντίωση κάποιου», είπε χαρακτηριστικά.

Η Νέα Δημοκρατία είναι πάνω και από πρόσωπα

Για την πιθανότητα δημιουργίας κόμματος απ’ τον Αντώνη Σαμαρά ο κ. Μαρινάκης ανέφερε: «Καταρχάς ευχάριστο δεν θα είναι κάτι τέτοιο. Δεν θα είναι μια ευχάριστη εξέλιξη. Είχα την τιμή ως Γραμματέας της Νέας Δημοκρατίας, ο νεότερος στην ιστορία, να συνεργαστώ με τους πρώην Πρωθυπουργούς και Προέδρους της Νέας Δημοκρατίας και τον κύριο Σαμαρά και τον κύριο Καραμανλή και τον κύριο Μεϊμαράκη. Συνέβαλαν και εκείνοι στην εκλογική επιτυχία του 2023. Ο κύριος Σαμαράς ήταν και υποψήφιος στο ψηφοδέλτιο της Μεσσηνίας. Αυτό δεν μπορώ να το απαντήσω. Δεν είμαι εκπρόσωπος του κυρίου Καραμανλή. Θα σας πω κάτι: Το πιστεύω πραγματικά αυτό πολύ. Το είπα και στην ομιλία μου στο Συνέδριο. Δεν ζω από τη Νέα Δημοκρατία, ζω από τη δουλειά μου από μικρό παιδί, αλλά είμαι από μικρός στη Νέα Δημοκρατία και πιστεύω στο κόμμα αυτό που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Η Νέα Δημοκρατία, εγώ μιλάω για το κόμμα που ανήκω, δεν σημαίνει ότι είναι το μόνο κόμμα που ισχύουν όλα αυτά, αλλά σίγουρα θεωρώ ότι ισχύουν για το δικό μας, τη δική μας παράταξη, είναι πάνω και από πρόσωπα, είναι πάνω και από τις προσωπικές εναντιώσεις, τις οποίες δεν υποτιμώ και ειδικά όταν έρχεται η ώρα της μάχης, τι μας έμαθε η ιστορία; Η ιστορία μας έμαθε και σε πολύ δύσκολες περιόδους για τον πολιτικό μας χώρο, όταν έρρεαν χρήματα στα «πράσινα καφενεία» και οι παλιοί τότε νεοδημοκράτες φοβόντουσαν να πούνε ότι είναι νεοδημοκράτες. Ακόμα και τότε όμως, όταν ερχόταν η ώρα της μάχης, βάζαμε όλα τα υπόλοιπα στην άκρη.

Ο κύριος Σαμαράς ηγήθηκε της Νέας Δημοκρατίας. Οι Νεοδημοκράτες τον τίμησαν με καθαρό ποσοστό και τον εξέλεξαν πρόεδρο και οι Έλληνες πολίτες πρωθυπουργό με συγκυβέρνηση. Και ήταν ένας πρωθυπουργός που κράτησε τη χώρα στην Ευρώπη, εναντιώθηκε στην πάνω και στην κάτω πλατεία και θεωρώ ότι ήταν ένας άνθρωπος που έβαλε τη χώρα ως πρωθυπουργός πάνω και από την παράταξη και από την ανάγκη του να απαντήσει στους λαϊκιστές.

Το αν έχει ή όχι θέση ένας πρώην πρωθυπουργός στο πολιτικό σύστημα είναι προφανές ότι έχει. Αλλά νομίζω πριν και πάνω απ’ όλα έχει θέση την οποία την έχει κατακτήσει ο ίδιος στη Νέα Δημοκρατία. Μπορεί να μην συμφωνούμε σε όλα, αλλά αυτή η παράταξη μας χωράει όλους, γιατί έτσι έχει μάθει να λειτουργεί.

*Είναι αυτονόητο το κάλεσμα

Ήμουνα στη δυσάρεστη θέση, προκύπτει εκ του ρόλου μου, να ανακοινώσω τη διαγραφή του κυρίου Σαμαρά. Ούτε την επιδιώξαμε με πρώτο τον Πρωθυπουργό, ούτε τη θέλαμε, ούτε την προκαλέσαμε. Ήταν μια συνέντευξη την οποία είχε δώσει, στην εφημερίδα «Το Βήμα», αν δεν κάνω λάθος, για την εξωτερική πολιτική. Θεωρώ μπορούμε να διαφωνούμε και υπάρχει κόσμος, ο οποίος αποδέχεται ένα μέρος της πολιτικής μας, δεν αποδέχεται ένα άλλο, μπορεί να μας ψηφίζει, αλλά να έχει πολλά παράπονα. Η αποδοχή της εξωτερικής πολιτικής της Κυβέρνησης Μητσοτάκη και της αμυντικής πολιτικής είναι ευρύτερη της δημοσκοπικής μας αποδοχής. Νομίζω ότι αν κάτσει κανείς και το δει ψύχραιμα, όσα έχει καταφέρει ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η Κυβέρνηση αυτή σε αυτά τα θέματα, εξωτερικής πολιτικής και άμυνας, σε επτά χρόνια, δεν έγιναν αθροιστικά σε όλη την υπόλοιπη μεταπολίτευση.

ΑΟΖ με την Ιταλία, ΑΟΖ με την Αίγυπτο, επέκταση στο Ιόνιο στα 12 ναυτικά μίλια, θαλάσσιος χωροταξικός σχεδιασμός πρωτοφανή για τα ελληνικά δεδομένα προγράμματα εξοπλιστικά που οχυρώνουν τη χώρα. Αντιμετώπιση κρίσεων στον Έβρο. Όλα αυτά, ξέρετε, δεν έγιναν ως δια μαγείας. Γι’ αυτό και θεωρώ ότι η βάση της αντιπαράθεσης, ειδικά όταν μιλάμε για την εξωτερική πολιτική, ότι αδικεί και τον ίδιο τον κύριο Σαμαρά και όποιον άλλο χρησιμοποιεί αυτή την ρητορική και αδικεί και τις προσπάθειες που όλοι οι πρώην πρωθυπουργοί έκαναν, γιατί όλοι συνέβαλαν στο να φτάσουμε σε αυτό το σημείο τώρα, για να μπορεί πλέον η Νέα Δημοκρατία να χειρίζεται αυτά τα θέματα με αυτή την επιτυχία, σε έναν κόσμο που αλλάζει ραγδαία.

Τι είπε για τον Κώστα Καραμανλή

Για τις αιχμές που άφησε ο κ. Καραμανλής ο κ. Μαρινάκης ανέφερε: «Το να μπω σε αυτή τη στιγμή στη διαδικασία να αναλύσω τι θα μπορούσε να σκέφτεται ένας πρώην πρωθυπουργός, δεν νομίζω ότι αφορά και ιδιαίτερα τον κόσμο. Δεν θέλω να πιστεύω ότι οι άνθρωποι οι οποίοι έχουν κρατήσει το τιμόνι της χώρας, μπορεί να βάλουν το όποιο «γινάτι» λέτε, εγώ δεν το γνωρίζω αν υπάρχει, πάνω από τα μεγάλα διλήμματα.

Το 2027, σε κάτι λιγότερο από έναν χρόνο, οι πολίτες θα αποφασίσουν σε ποια κατεύθυνση θα κινηθεί η χώρα, πιστεύω. Αν θα πάει ακόμα πιο μπροστά και θα κλείσει ακόμα παραπάνω πληγές ή αν θα γυρίσει πολλά χρόνια πίσω. Φαίνεται από τους πολιτικούς συσχετισμούς όπως διαμορφώνονται. Θεωρώ ότι και ο κ. Καραμανλής και ο κύριος Σαμαράς και μάλιστα ο κύριος Σαμαράς, πολύ πιο πρόσφατα προσπάθησαν, σε κάποια σημεία τα κατάφεραν, σε κάποια άλλα σημεία μπορεί να μην τα κατάφεραν -γιατί δεν ήταν και εύκολο- να πάνε τη χώρα μπροστά. Όταν έχεις εκλεγεί πρωθυπουργός, θεωρώ, δεν είμαι εγώ σε αυτό το επίπεδο και δεν μπορώ να τους πω τι θα κάνουν, ότι στο τέλος της ημέρας το βάζεις αυτό πάνω από την όποια προσωπική σου πίκρα, εναντίωση, διαφωνία. Μιλούσαμε πριν, το πιο σοβαρό από όλα όσα έχουμε πει.

Όλα είναι σοβαρά, αλλά το πιο σοβαρό είναι το πώς βιώνει την πραγματικότητα ένας πολίτης στην καθημερινότητά του. Συμφωνούμε σε αυτό.
Εγώ θεωρώ ότι έχουμε κάνει σημαντικά σε αυτό, αλλά συμφωνούμε ότι πρέπει να γίνουν κι άλλα.

Νομίζω ότι με αυτό το κριτήριο, όταν βλέπεις απέναντί σου να επανέρχονται οι δυνάμεις της πάνω και της κάτω πλατείας*, που να συμφωνήσουμε ότι όταν κυβέρνησαν κανένα από αυτά τα προβλήματα δεν έλυσαν. Όταν επανέρχεται το «δώστα όλα» και το «λεφτά υπάρχουν», που και ο κ. Καραμανλής και ο κ. Σαμαράς αντιμετώπισαν, με τον χειρότερο δυνατό τρόπο. Ο κ. Καραμανλής ήταν θύμα του «λεφτά υπάρχουν», που στη συνέχεια είχαμε και αυξημένο σε δαπάνες προϋπολογισμό. Ενώ έλεγε άλλα πράγματα ο κύριος Καραμανλής. Όταν βλέπεις το αφήγημα αυτό, ενώ κατέρρευσε η χώρα εξαιτίας του, να επανέρχεται ξανά από το «παράθυρο», σχεδόν με τους ίδιους πρωταγωνιστές. *Οφείλεις, πιστεύω εγώ, να συστρατευθείς με την παράταξη που έχεις υπηρετήσει σε όλη σου τη ζωή*.
Και τέλος πάντων με ένα διάλειμμα του κυρίου Σαμαρά στις αρχές της δεκαετίας του ’90 και να δεις τη μεγάλη εικόνα, να τη βάλεις πάνω από την προσωπική σου διαφωνία. Το ξαναλέω, έχουν τεράστια εμπειρία, έχουν προσφέρει στη χώρα και στην παράταξη και θα αποφασίσουν οι ίδιοι όπως εκείνοι πιστεύουν. Δημοκρατία έχουμε».

«Δεν πήραμε 41% γιατί τα λύσαμε όλα»

Για την αγοραστική δύναμη της χώρας, την οικονομία, τη σταθερότητα ο Π. Μαρινάκης τόνισε: «Είναι η Ελλάδα στον πάτο της Ευρώπης, στην αγοραστική δύναμη; Η απάντηση είναι πως όχι. Γιατί εφόσον επικαλούμαστε δείκτες της Eurostat, εγώ δεν πάω να ωραιοποιήσω τα πράγματα. Ακόμα θέλουμε πολύ δουλειά. Εφόσον επικαλούμαστε πίνακες της Eurostat, υπάρχει και ένας άλλος πίνακας που λέει όλη την αλήθεια που είναι η ατομική κατανάλωση, η κατά κεφαλήν κατανάλωση. Εκεί η Ελλάδα δεν είναι προφανώς στις πρώτες θέσεις, έχει ακόμα απόσταση να διανύσει, είναι έκτη από το τέλος. Τι συμβαίνει; Μια οικονομία καταρρακωμένη. Μια οικονομία μετά από μια υπερδεκαετή κρίση. Μια οικονομία που το ’19 ήταν 27η στις 27 σε ρυθμούς ανάπτυξης, έχει καταφέρει να «σταθεί στα πόδια της». Δεν έχει γίνει η οικονομία που αξίζει στους πολίτες και έχει δημιουργήσει με την πολιτική της η Κυβέρνηση αυτή, 600.000 νέες δουλειές. Σε μια περίοδο ακρίβειας που κανείς δεν την αρνείται, τι έχουμε καταφέρει; Έχουμε καταφέρει μειώνοντας φόρους και εισφορές, 83 φορολογικοί συντελεστές έχουν μειωθεί, να αυξήσουμε τα φορολογικά έσοδα, άρα να έχει τη δυνατότητα το κράτος να χρηματοδοτήσει μέτρα, που μειώνουν τις συνέπειες για αυτή την ακρίβεια. Να σας πω όμως κάτι. Δύο συζητήσεις δεν τις κάνουμε σχεδόν καθόλου στην Ελλάδα. Δεν ξέρω γιατί δεν τις κάνουμε. Μάλλον δεν βολεύει το υπόλοιπο πολιτικό σύστημα, αλλά θα έπρεπε να θέλουν και όλοι να τις κάνουν γιατί δεν φταίνε οι τωρινοί, σε κανένα κόμμα. Ευθύνες έχουν οι προηγούμενοι, σε όλα τα κόμματα. Γιατί φτάσαμε σε αυτό το σημείο; Που μπορεί να μη συμφωνούμε απολύτως, αλλά σίγουρα συμφωνούμε ότι είναι προβληματικό. Κυρία Τζίμα, για ολόκληρες δεκαετίες ζούσαμε πάνω από τις δυνάμεις μας και γι’ αυτό δεν φταίει ο κόσμος. Φταίνε οι κυβερνήσεις. Θα σας πω κάτι. Για κάθε νέο άνθρωπο που δεν μπορεί να αγοράσει τώρα το δικό του σπίτι, ενώ οι περισσότεροι της γενιάς πάνω από εμάς μπόρεσαν να το κάνουν αυτό, κρύβεται πίσω ένας πολιτικός του «δώστα όλα». Ένας πολιτικός της δεκαετίας του ΄80.

Κρύβεται ένας πολιτικός που είπε «για να κερδίσω εγώ τις εκλογές θα δώσω από τα λεφτά των παιδιών που ακόμα δεν έχουν γεννηθεί». Κάθε φορά που ένας συνταξιούχος πάει στο σούπερ μάρκετ και γυρίσει πίσω προϊόντα…

Μέχρι το 2021 η Ελλάδα δεν είχε καν υπηρεσία ελέγχου των τιμών, της αισχροκέρδειας και των εικονικών εκπτώσεων. Δεν πήραμε 41% γιατί τα λύσαμε όλα. Πήραμε 41% γιατί ο κόσμος είδε σε μια τετραετία πάλι πολλών κρίσεων, εισαγόμενων και εξωγενών, ότι η Κυβέρνηση αυτή προσπάθησε και έφερε αποτέλεσμα στο μέτρο του δυνατού. Δεν μας είπε ο κόσμος το ’23 «τα λύσατε όλα». Ούτε μας έδωσε λευκή επιταγή. Γι’ αυτό και πρέπει να το αντιμετωπίζουμε το ποσοστό αυτό ως μια ευθύνη και όχι ως κάτι το οποίο να μας κάνει αλαζόνες. Εγώ θα σας πω κάτι: Γιατί τα λέω αυτά; Η μια κουβέντα λοιπόν είναι πώς φτάσαμε στο σημείο αυτό; Να είμαστε ο ουραγός της Ευρώπης, να μας πετάνε εκτός Eurogroup και τώρα να προεδρεύουμε στο Eurogroup. Φτάσαμε γιατί ζούσαμε πάνω από τις δυνάμεις μας.

Το πιο εύκολο για εμένα, για τον Υπουργό Οικονομικών, για τον Πρωθυπουργό, είναι να είμαστε ευχάριστοι και να τάζουμε και να δίνουμε. Είτε να δίνουμε από αυτά τα οποία δεν μπορούμε να υποστηρίξουμε, αγνοώντας τι θα γίνει στο μέλλον, είτε να τάζουμε γιατί ούτε αυτό κοστίζει. Όμως αν το κάνουμε αυτό, γιατί ακούω διαπιστώσεις από την αντιπολίτευση: «Δεν αρκούν αυτά τα οποία δίνετε». Συμφωνώ ότι δεν αρκούν.

Μειώσαμε πολύ τους φόρους από 1.1.2026, αλλά ακόμα χρειάζεται να τους μειώσουμε κι άλλο. Γιατί όμως τα λέω αυτά; Γιατί φοβάμαι ότι η κριτική που γίνεται από το υπόλοιπο πολιτικό σύστημα οδηγεί στο παρελθόν. Οδηγεί στο σημείο το οποίο μας έφτασε στη χρεοκοπία. Οδηγεί σε πολιτικές που μας έφτασαν στη χρεοκοπία. Εγώ θέλω να πω σε ένα νέο παιδί που μας βλέπει, που πάνω - κάτω είναι στην ηλικία μου και πιο νέο, και δεν θέλει να ακούει καθόλου όλα αυτά, γιατί σου λέει «εγώ πάω στο σούπερ μάρκετ. Εγώ δίνω διπλάσιο ενοίκιο», ότι ο δρόμος, για να βελτιωθεί η κατάσταση, δεν είναι ούτε τα συνθήματα, ούτε οι πορείες χωρίς αιτήματα, ούτε ανέξοδες υποσχέσεις.

Είναι να εφαρμόζεται, να εφαρμόζεται μια πολιτική, η οποία βήμα - βήμα να αυξάνει τα έσοδα του κράτους, να μεγαλώνει την πίτα, χωρίς να αυξάνει φόρους, για να μπορούν να δοθούν πίσω αυτά τα λεφτά, τα οποία έλειψαν από τον κόσμο. Ξέρω ότι αυτός ο δρόμος δεν είναι ιδιαίτερα δημοφιλής. Θέλει χρόνο και ξέρω ότι ακόμα πρέπει να δοθούν και άλλα. Και εγώ δεν θα αποφύγω να γίνω και δυσάρεστος. Πρέπει να σταματήσουμε να μιλάμε πλέον με όρους επιδομάτων. Το έχω πει πάρα πολλές φορές. Δεν αναφέρομαι στα προνοιακά επιδόματα, δεν αναφέρομαι στο επίδομα μητρότητας. Είναι κατάκτηση για αυτή την κυβέρνηση και για τη χώρα ότι μια μαμά πλέον παίρνει έστω για 9 μήνες τον κατώτατο μισθό. Έπαιρνε μόνο 800 ευρώ μέχρι το 2019 – 2020.

Τα επιδόματα αναπηρίας, όλα αυτά είναι σημαντικά. Αλλά, κυρία Τζίμα, σε μια χώρα που έχει χαμηλότερη ανεργία από τη Φινλανδία και τη Σουηδία, που δεν είναι να το υποτιμούμε και είναι μια επιτυχία της πολιτικής μας, είναι δυνατόν να μιλάμε για επίδομα ανεργίας όπως το ξέραμε μέχρι σήμερα;

Το χρέος της ΝΔ

Για το χρέος της Νέας Δημοκρατίας ο υφυπουργός ανέφερε: «Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι 10 χρόνια Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας και δεν έχει δημιουργήσει επιπλέον ούτε ένα ευρώ δανεισμού. Δηλαδή δεν έχει πάρει επί των ημερών του η Νέα Δημοκρατία ένα δάνειο ή δεν έχει κάνει… Προσέξτε γιατί το λέω αυτό. Όχι για να πω «εξελέγη ο Μητσοτάκης, άρα δεν γνωρίζουμε ποια είναι τα χρέη μας». Υπάρχει συνέχεια στο κράτος, στα κόμματα και οφείλουμε να τα εξυπηρετούμε. Όπως και ένας κληρονόμος, όταν κληρονομεί μια περιουσία, κληρονομεί και τα χρέη, κληρονομεί και τα ακίνητα, τα κληρονομεί όλα. Εκτός αν δεν την αποδεχθεί. Προσέξτε όμως, επειδή είναι λίγο της «μόδας» αυτή την περίοδο, να επανέρχεται το παλιό πολιτικό σύστημα, είτε με δηλώσεις, με ομιλίες, με κόμματα, να μην ξεχνάμε και πώς βρεθήκαμε σε αυτό το σημείο. Έχει πολύ μεγάλη σημασία να πούμε λοιπόν ότι από το 2016 και μετά η Νέα Δημοκρατία μείωσε το λειτουργικό της κόστος κατά 80%. Απελύθη το 80% των υπαλλήλων το 2016 και μετά. Τότε ήταν Γενικός Διευθυντής ο κύριος Παπαθανάσης.

Μετακομίσαμε σε γραφεία που ήταν το ενοίκιο το καινούριο, το 15% του προηγουμένου ενοικίου, του προηγούμενου κτιρίου και πλέον, ενώ έχουμε αποπληρώσει το ποσό του δανείου και ένα μέρος των τόκων, λόγω του ότι οι κρατικές επιδοτήσεις για τα κόμματα -και σωστά- έχουν μειωθεί δραματικά, είναι τόσα πολλά τα τοκοχρεολύσια που ο αριθμός αυτός φαίνεται και είναι μεγάλος. Οφείλουμε στον κόσμο να λέμε την πραγματικότητα, γιατί αν δεν την πούμε όλη την πραγματικότητα, τότε έχει στρεβλή εικόνα. Άρα, το μεγάλο ποσό των χρεών της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ οφείλεται σε αυτό το γεγονός. Αλλά είναι επίσης αλήθεια, ότι επί Κυριάκου Μητσοτάκη δεν δημιουργήθηκε το φαινόμενο αυτό, αλλά έγιναν κινήσεις για να απομειωθεί.

Ο κύριος Γεωργιάδης, τι είπε; Είπε ότι κάνοντας την ανάλυση του κεφαλαίου και των τόκων, ότι έτσι όπως τρέχουν οι κρατικές επιχορηγήσεις για τα κόμματα και αυξάνονται οι τόκοι, τότε είναι αδύνατον πρακτικά να μηδενιστεί το ποσό αυτό. Δεν είπε ότι δεν θα το πληρώσουμε. Το κεφάλαιο το έχουμε πληρώσει. Έχουμε πληρώσει το κεφάλαιο. Ένα μέρος των τόκων, αλλά είναι πολύ μεγάλο ακόμα το νούμερο, συνολικά. Εμείς τι κάνουμε; Εμείς τι κάνουμε; Εμείς ακολουθούμε μια πρακτική. Οφείλουμε να το κάνουμε αυτό, συμμαζέματος των οικονομικών μας, ούτως ώστε να εξυπηρετούμε το μεγαλύτερο δυνατό μέρος των χρεών μας, όπως έχουμε καθήκον και πρέπει να προσέχουμε πάρα πολύ όταν τοποθετούμαστε για αυτά τα θέματα, γιατί μας βλέπουν άνθρωποι που μπορεί να κινδυνεύουν να χάσουν το σπίτι τους. Σίγουρα οι ρυθμίσεις που έχει κάνει η Κυβέρνηση αυτή, σε αντίθεση με την προηγούμενη, που ήρθη η προστασία της πρώτης κατοικίας, που όλα με τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς… Εμείς έχουμε δημιουργήσει τις συνθήκες ούτως ώστε 60.000 συμπολίτες μας να ρυθμίσουν. Έχουμε μειώσει τα κόκκινα δάνεια από ένα δυσθεώρητο 43% επί του συνόλου στο 4%, αλλά υπάρχουν άνθρωποι που αγωνιούν και πληρώνουν κάθε μήνα. Άρα θέλει προσοχή το πώς τοποθετούμαστε».

Τι απάντησε για τη Λάουρα Κοβέσι

Για το αν αποτελεί θέση της κυβέρνησης το να ζητήσει την «απόλυση» της Λ. Κοβέσι ο Κυβερνητικός εκπρόσωπος απάντησε κατηγορηματικά «Όχι», ενώ για το ζήτημα του ΟΠΕΚΕΠΕ και το πόρισμα Τυχεροπούλου* τόνισε: «Εγώ ξέρω ότι ζούμε σε μία χώρα. Όλα και τα τρία έχουν τη σημασία τους. Το ξαναλέω, αλλά ζούμε σε μία χώρα, όπου πιάστηκαν δυστυχώς αρκετοί πολιτικοί στο παρελθόν με «τη γίδα στην πλάτη». Εδώ μιλάμε για τρεις διαφορετικές άλλες περιπτώσεις. Η μία είναι μια περίπτωση με πολύ σοβαρή θεσμική διάσταση, τη συζητήσαμε νομίζω αναλυτικά την υπόθεση των υποκλοπών, που ερευνά η Δικαιοσύνη. Μια υπόθεση, οι αγροτικές επιδοτήσεις, όπου η χώρα μας έχει πληρώσει 3 δισεκατομμύρια ευρώ πρόστιμα σε βάθος 30 ετών και έχουμε και εμείς ευθύνη. Αλλά εκεί η πολιτική διάσταση που είναι σοβαρή, είναι άλλης φύσεως από αυτή την οποία προσπαθεί να παρουσιάσει η αντιπολίτευση. Εδώ δεν μιλάμε για πολιτικούς που «πιάστηκαν με τη γίδα στην πλάτη», αλλά για πολιτικούς που για να μην γίνουν δυσάρεστοι…

Όχι, δεν είναι μόνο το θέμα του ρουσφετιού.

Το ρουσφέτι είναι μια άλλη διάσταση, που έχει την αξία της. Για μένα το ζήτημα του ΟΠΕΚΕΠΕ είναι πάρα πολύ απλό. Δεν βρέθηκε δυστυχώς κανένας υπουργός πριν την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, ενώ έγιναν προσπάθειες από εμάς. Στείλαμε 5.000 ΑΦΜ να ερευνηθούν από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία να βάλει το μαχαίρι στο κόκαλο. Δηλαδή να κάνει τη κυρία Τζίμα; Η λύση…
Το έκανε ο κύριος Τσιάρας και έγινε με επιτυχία. Ποια ήταν η λύση; Η λύση ήταν πάρα πολύ απλή. Μία λύση μπορεί να ήταν κάτι αντίστοιχο, αλλά αυτό το οποίο κάναμε: ο ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ.

Το κάναμε. Είχαμε κάνει κι άλλα πράγματα πριν που δεν ήταν αρκετά. Το κάναμε και το ψηφίσαμε μόνο εμείς, κυρία Τζίμα.

Θα μπορούσατε ποτέ να διανοηθείτε, να πάρετε τηλέφωνο έναν βουλευτή, είτε εσείς είτε κάποιος άλλος για να πληρώσετε λιγότερο ΕΝΦΙΑ; Δεν θα μπορούσατε. Θα μπορούσατε να πάρετε τηλέφωνο να παρέμβει κάποιος στην ΑΑΔΕ για να πάρετε παραπάνω επιστροφή φόρου; Δεν γίνεται. Έτσι λοιπόν πλέον δεν θα μπορεί κανένας μπαταχτσής να πάρει έστω και ένα ευρώ παραπάνω από αγροτική επιδότηση. Εγώ σέβομαι απόλυτα κάθε δικαστικό λειτουργό, είτε της εγχώριας Δικαιοσύνης, της ελληνικής Δικαιοσύνης, είτε της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και αποδεχόμαστε τον ρόλο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία αυτή τη στιγμή που μιλάμε με βάση τα στατιστικά στοιχεία, βασικά του τέλους του 2025, ερευνά 3.600 υποθέσεις σε όλη την Ευρώπη. Οι 170 εξ αυτών είναι καταγγελίες που είναι στην Ελλάδα, κάποιες μπορεί να είναι σοβαρές, κάποιες λιγότερο σοβαρές, κάποιες μπορεί να πάνε και στο αρχείο. Άρα, αυτό το οποίο κάνει και η υπόλοιπη Ευρώπη, οφείλει να κάνει και το κάνει και η Ελλάδα, να σέβεται δηλαδή την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Όμως, υπάρχουν κάποια ερωτήματα τα οποία δεν μπορούμε να μην τα βάλουμε.

Φαίνεται η έκθεση «Τυχεροπούλου» να λέει ότι ενώ θεωρούσαμε ότι οι υποθέσεις των 11 συν 2 βουλευτών είναι της τάξεως του 1,2 εκατομμυρίων ευρώ συνολικής περιουσιακής ζημίας, αν τελικά είχαν ευθύνη, τελικά είναι το πολύ 110.000- 115.000 όλες, 6 μάλιστα…
Καταρχάς δεν μιλάμε τώρα για την πολιτική, μιλάμε για την ποινική ευθύνη, για την πολιτική ευθύνη σας είπα που θεωρώ ότι είναι το μεγάλο ζήτημα και γι’ αυτό και το «χρεωνόμαστε» μέχρι ένα σημείο και το πιστωνόμαστε από ένα σημείο και μετά, γι’ αυτό και θεωρώ ότι είναι σοβαρό ζήτημα το ζήτημα ΟΠΕΚΕΠΕ, με σοβαρές ποινικές διαστάσεις. Για τους βουλευτές, όμως, φαίνεται ότι αν η έκθεση αυτή υπήρχε στη δικογραφία πριν σταλεί στη Βουλή και εδώ γεννάται ένα πολύ σημαντικό ερώτημα: γιατί δεν περίμεναν 2-3 εβδομάδες οι άνθρωποι της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας; Οι 6 εκ των 11 δεν θα ήταν καν υπό τη διαδικασία άρσης ασυλίας γιατί θα υπήρχε μηδενική ζημία.

Εγώ δεν πάω να καταλογίσω ευθύνη σε δικαστικό λειτουργό. Λέω όμως ότι πόσο πιο λογικό θα ήταν για να μην «κρεμαστούν» κάποιοι άνθρωποι στα «μανταλάκια», γιατί δεν είναι ευχάριστο για έναν βουλευτή να βρίσκεται υπό άρση ασυλίας, 97 έχουν βρεθεί, εμείς δεν τους εργαλειοποιήσαμε των άλλων κομμάτων. Δεν θα ήταν προτιμότερο, όμως, πριν σταλούν οι δικογραφίες αυτές στη Βουλή, τα αιτήματα αυτά στη Βουλή, να υπάρχει και αυτή η έκθεση μέσα; Θεωρώ πως ναι. Προσέξτε, που καταλήγει αυτή η συζήτηση; Καταλήγει στο εξής απλό συμπέρασμα: Όταν μια υπόθεση βρίσκεται στη Δικαιοσύνη, καλό είναι άπαντες που δεν είμαστε στη Δικαιοσύνη να περιμένουμε και οι κυβερνώντες και οι αντιπολιτευόμενοι και οι δημοσιογράφοι και η κοινωνία απλά να ακούει από εμάς τα προφανή, δηλαδή «αφήνουμε τη Δικαιοσύνη να κάνει τη δουλειά της». Προσέξτε, τώρα το ακούω αυτό από την αντιπολίτευση, πριν από ένα μήνα θυμάστε τι λέγανε; «Κυβέρνηση υποδίκων», «εγκληματική οργάνωση», τα θυμάστε…

Όπως θυμάστε και τι έλεγαν πριν από ένα χρόνο και τρεις μήνες για το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών, έλεγε ο κύριος Ανδρουλάκης ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι «ενορχηστρωτής μιας συγκάλυψης», έλεγε ο κύριος Φάμελλος, αναρωτιόταν μέσω ερωτημάτων αν έχει σχέση ο Πρωθυπουργός της χώρας με τον θάνατο ενός νέου ανθρώπου, βουλευτές άλλων κομμάτων, συμπεριλαμβανομένου και του ΠΑΣΟΚ, μιλούσαν για «χαμένα βαγόνια», γιατί δεν λέγαμε, κυρία Τζίμα, το εξής απλό: να περιμένουμε τη Δικαιοσύνη; Ας αφήσουμε, λοιπόν, τους δικαστές να κάνουν τη δουλειά τους και ας αποδοθεί δικαιοσύνη σε όποιον πρέπει να αποδοθεί, αλλά όπως αυτό είναι το αυτονόητο και θα έπρεπε να ειπωθεί από την πρώτη στιγμή, αντί να «κουνάμε το δάχτυλο», ας γίνεται αυτό παντού. Ας μας γίνει μάθημα είτε η αλλαγή των δεδομένων, αρχικά ήταν όλο αυτό το αφήγημα του «ξυλολίου», μετά φάνηκε ότι δεν υπάρχει κάτι τέτοιο. Στον ΟΠΕΚΕΠΕ στην αρχή ήταν η «κυβέρνηση υποδίκων».

*«Εμείς αποδεχόμαστε ό,τι λέει η Δικαιοσύνη. Από τη στιγμή όμως που η υπόθεση αυτή βρίσκεται στα χέρια της Δικαιοσύνης, ειδικά όσοι βρισκόμαστε ως εκπρόσωποι μιας άλλης εξουσίας, της εκτελεστικής ή της νομοθετικής, θεωρώ ότι απαγορεύεται να προσπαθούμε να υποκαθιστούμε τη Δικαιοσύνη*. *Όταν ένας εισαγγελέας ερευνά μια υπόθεση, δεν έχεις δικαίωμα εσύ ως Υπουργός ή ως Βουλευτής ή ως ο οποιοσδήποτε, να κάνεις τον εισαγγελέα*. *Μπορεί να «πουλάει» μια συζήτηση όπου ένας Υπουργός, ένας Υφυπουργός, ένας Βουλευτής να κάνει τον εισαγγελέα, εγώ να υποκαταστήσω τη δουλειά της Δικαιοσύνης και να κάνω έρευνα χωρίς να έχω τα μέσα, τη δυνατότητα και τον θεσμικό ρόλο δεν πρόκειται να το επιτρέψω ούτε στον εαυτό μου και ούτε πρόκειται να κάνω αυτά που στους άλλους «κοροϊδεύουμε*».

Για την συνέντευξη του Ταλ Ντίλιαν και το ζήτημα των υποκλοπών ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος* ανέφερε: «Ο κύριος Ντίλιαν, είναι κατηγορούμενος σε δεύτερο βαθμό για μια υπόθεση που δεν υποτιμώ τη διάστασή της. Έχει καταδικαστεί σε πρώτο βαθμό, άσκησε έφεση, ως είχε δικαίωμα. Ο κύριος Ντίλιαν —το οποίο νομίζω όλοι το δεχόμαστε— ήταν κατηγορούμενος στον πρώτο βαθμό. Ό,τι ήθελε να πει, είτε ο ίδιος είτε μέσω των συνηγόρων του, μπορούσε να το πει. Και τώρα, μετά την έφεση που άσκησε, ως είχε δικαίωμα και παραμένει προφανώς αθώος μέχρι αποδείξεως του εναντίου —γιατί το τεκμήριο αθωότητας ισχύει για κάθε περίπτωση— θα βρεθεί στο δεύτερο βαθμό, στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο που θα δικάσει κατ' έφεση την υπόθεση αυτή για τους τέσσερις ιδιώτες και εκεί επίσης μπορεί να πει ό,τι θέλει να πει, όπως και οι υπόλοιποι κατηγορούμενοι. Έχουμε μία συνήθεια στη χώρα και δεν αναφέρομαι μόνο σε αυτή την υπόθεση, να μεταφέρουμε μια πολύ σοβαρή δουλειά που κάνει για κάθε υπόθεση η Δικαιοσύνη, οι δικαστές, οι εισαγγελείς, σε ένα τηλεοπτικό πάνελ, στη Βουλή, οπουδήποτε αλλού εκτός από τη Δικαιοσύνη. Αλλά οι τηλεδίκες με την ευρύτερη έννοιά τους γιατί δεν γίνονται μόνο στην τηλεόραση, είναι ένα επικίνδυνο φαινόμενο.

Η υπόθεση αυτή βρίσκεται στη Δικαιοσύνη. Τρεις ανώτατοι δικαστικοί λειτουργοί: ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, που ήταν η υπόδειξη της Ολομέλειας των δικαστών και των εισαγγελέων, έβγαλε ένα εμπεριστατωμένο νομικά πόρισμα. Ο καθένας μπορεί να το αξιολογήσει προφανώς, αλλά είναι ένα πόρισμα του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Και άλλοι δύο ανώτατοι δικαστικοί λειτουργοί που μάλιστα μία εκ των οποίων, η κυρία Αδειλίνη, πήρε μια ευρύτατη πλειοψηφία από τη Βουλή είπαν κάτι αντίστοιχο με κάποια συγκεκριμένα επιχειρήματα. Εγώ ξέρω ότι όταν μιλάμε για υπόθεση που είναι στη Δικαιοσύνη, όσοι εκπροσωπούμε την εκτελεστική εξουσία ή τη νομοθετική εξουσία ή οποιοδήποτε κόμμα, οφείλουμε να σεβόμαστε τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης, όπως σεβαστήκαμε και την απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου.

Πώς φτάσαμε όμως στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο; Ήρθε ο Άρειος Πάγος, είπε ό,τι είπε για την όποια σχέση κράτους, ΕΥΠ, παράνομων λογισμικών, και έβγαλε τα πορίσματα που έβγαλε και παρέπεμψε τέσσερις ιδιώτες να δικαστούν. Στη συνέχεια εξεδόθη η απόφαση αυτή. Δεν είναι δυνατόν να έχεις μια αντιπολίτευση στη χώρα, γιατί εγώ δεν κατηγορώ τους δημοσιογράφους, μιλάω πολιτικά, εναντιώνομαι με την αντιπολίτευση, εσείς κάνετε τη δουλειά σας, προφανώς, η οποία σε κάποιες από αποφάσεις να μιλάει για δικαίωση και σε κάποιες άλλες αποφάσεις —που ήταν προάγγελος των πρώτων αποφάσεων— να μιλάει για συγκάλυψη. Δεν είναι κανονικά πράγματα αυτά.

Το γιατί τέσσερις ιδιώτες, οι οποίοι αυτή τη στιγμή θα δικαστούν σε δεύτερο βαθμό —και όπως είπα ισχύει και για εκείνους το τεκμήριο αθωότητας, όπως για κάθε κατηγορούμενο— έκαναν ό,τι έκαναν, αν το έκαναν, γιατί στο τέλος η δικαιοσύνη θα αποφανθεί τι έκαναν και τι δεν έκαναν. Δεν είμαι αρμόδιος εγώ να το κρίνω. Πάντως η ελληνική Δικαιοσύνη και όχι ένας ανώτατος δικαστικός λειτουργός, τρεις, έχουν αποφανθεί για το αν η δράση αυτή είχε σχέση με το κράτος και έχουν αποφανθεί αρνητικά. Και μάλιστα τρεις διαφορετικοί δικαστές.

Εμείς αποδεχόμαστε ό,τι λέει η Δικαιοσύνη. Από τη στιγμή όμως που η υπόθεση αυτή βρίσκεται στα χέρια της Δικαιοσύνης, ειδικά όσοι βρισκόμαστε ως εκπρόσωποι μιας άλλης εξουσίας, της εκτελεστικής ή της νομοθετικής, θεωρώ ότι απαγορεύεται να προσπαθούμε να υποκαθιστούμε τη Δικαιοσύνη. Η δράση των τεσσάρων ιδιωτών ερευνάται από τη Δικαιοσύνη και είναι αντικείμενο, και αυτό το οποίο ρωτάτε, ερεύνης του δεύτερου βαθμού, δηλαδή στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο. Προσέξτε, τι λένε, διάφοροι που μας ρωτάνε; «Αυτά τα υποψήφια θύματα παραβίασης των προσωπικών τους δεδομένων, δεν τους ενδιαφέρει να μάθουν ποιοι είναι πίσω από αυτούς τους ιδιώτες, αν είναι αυτοί οι ιδιώτες, έτσι; Δεν τους νοιάζει; Δεν γύρισαν τον κόσμο ανάποδα;»

Η απάντηση είναι πιο απλή από όσο πιστεύετε.

Όταν κοινοποιήθηκε σε αυτούς τους ιδιώτες το έγγραφο της Ανεξάρτητης Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, όπου τους ενημέρωνε η αρχή ότι ήταν θύματα απόπειρας παραβίασης των προσωπικών τους δεδομένων μέσω παράνομων λογισμικών, είδαν οι άνθρωποι αυτοί ότι το έγγραφο αυτό είχε κοινοποιηθεί στην Εισαγγελία. Όταν ένας εισαγγελέας ερευνά μια υπόθεση, δεν έχεις δικαίωμα εσύ ως Υπουργός ή ως Βουλευτής ή ως ο οποιοσδήποτε, να κάνεις τον εισαγγελέα.

Η Κυβέρνηση όμως τι πρέπει να κάνει και το έκανε; Οφείλει όταν δει κενά, λάθη, αστοχίες, γιατί δεν πανηγυρίσαμε το 2022, παραιτήσεις είχαμε και ανάληψη πολιτικής ευθύνης. Πέραν της ανάληψης πολιτικής ευθύνης, η Κυβέρνηση αυτή νομοθέτησε, επανέφερε τα επίμαχα αδικήματα στο στάτους των κακουργημάτων, το ότι δικάζονται αυτοί οι ιδιώτες για πλημμέλημα οφείλεται σε προγενέστερο ημών ποινικό κώδικα, μην το ξεχνάμε αυτό, προσέθεσε φίλτρα στις νόμιμες επισυνδέσεις πολιτικών. Όλα αυτά, αναγνωρίστηκαν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, από το Ευρωκοινοβούλιο, την προεδρεύουσα στη συνεδρίαση αυτή, που δήθεν θα «καταρράκωνε» την Ελλάδα και την Κυβέρνηση και αυτά έχουν πολύ μεγάλη σημασία γιατί δεν είχαν γίνει και έγιναν στη συνέχεια.

Μπορεί να «πουλάει» μια συζήτηση όπου ένας Υπουργός, ένας Υφυπουργός, ένας Βουλευτής να κάνει τον εισαγγελέα, εγώ να υποκαταστήσω τη δουλειά της Δικαιοσύνης και να κάνω έρευνα χωρίς να έχω τα μέσα, τη δυνατότητα και τον θεσμικό ρόλο για το που μπορεί να βρέθηκε το οτιδήποτε, το οποίο είναι αντικείμενο έρευνας της Δικαιοσύνης, δεν θα το κάνω και δεν το κάνω για να υπεκφύγω, ό,τι μπορώ να απαντήσω εκ του ρόλου μου, το κάνω όπως βλέπετε. Αλλά το να κάνω εγώ τον εισαγγελέα, δεν πρόκειται να το επιτρέψω ούτε στον εαυτό μου και ούτε πρόκειται να κάνω αυτά που στους άλλους «κοροϊδεύουμε». Δεν το έχουμε κάνει ποτέ ως πολιτικός χώρος, ούτε θα το κάνουμε τώρα.

Για το αν η χώρα ή η Κυβέρνηση είχε προμηθευτεί το παράνομο λογισμικό: «Κύρια Τζίμα, καταρχάς αυτό απαντήθηκε εξονυχιστικά ή τέλος πάντων διεξοδικά από τον προκάτοχό μου τότε, για το ότι δεν υπήρχε καμία σχέση με το κράτος, τον κύριο Οικονόμου. Είχε απαντήσει ο Πρωθυπουργός και στη Βουλή, επανέλαβε αυτά τα οποία επανέλαβε στη Βουλή ο Πρωθυπουργός στα οποία αναφέρομαι και εγώ και τα αναγνωρίζω πλήρως ως αληθή, δεν το συζητώ. Η απάντηση λοιπόν είναι καθαρή, πως όχι.

Και έχει δοθεί από τους ανθρώπους οι οποίοι εκπροσωπούσαν την Κυβέρνηση κατά την επίμαχη χρονική περίοδο, μιλάμε για κάτι το οποίο είναι 4 χρόνια πίσω. Εγώ δεν μπορώ να απαντώ σε υποθετικά ζητήματα, ούτε έχει κάποια αξία. Σημαντικά όλα αυτά τα οποία λέμε εμείς, εγώ αναφέρομαι πλήρως σε όσα έχουν ειπωθεί και από τον Πρωθυπουργό και από τον προκάτοχό μου, τον κύριο Οικονόμου, αλλά θα πω και κάτι παραπάνω, όλα αυτά κρίθηκαν από τη Δικαιοσύνη. Με όλα αυτά ως δεδομένα, τις διαφορετικές προσεγγίσεις, καταθέσεις, έγγραφα, η Δικαιοσύνη έχει αποφασίσει, δεν είναι μια ανοιχτή υπόθεση σε αυτό το σκέλος, σε αυτό νομίζω συμφωνούμε όλοι. Σοβαρά θεωρείτε ότι είναι λογικό ο ομιλών που τυγχάνει να εκπροσωπεί την Κυβέρνηση, να εκπροσωπώ την Κυβέρνηση, να απαντήσει σε κάτι το οποίο μπορεί να γίνει, αν γίνει, ως φήμη ακούγεται, από διάφορα site τα οποία θέλουν η δημόσια συζήτηση να είναι μονοθεματική, σε ένα δικαστήριο, τι θα απαντήσω αν ένας κατηγορούμενος, που έχει την ιδιότητα του κατηγορούμενου, όχι του μάρτυρα φέρει κάτι σε ένα δευτεροβάθμιο δικαστήριο; Δηλαδή, θεωρείτε ότι αυτή είναι μια λογική συζήτηση; Να απαντήσω τι θα γίνει σε κάτι που ούτε γνωρίζω, ούτε το έχω δει;
Μα τι θα μπορούσα να απαντήσω σε κάτι που ούτε υπάρχει ως ενδεχόμενο αυτή τη στιγμή, ούτε το γνωρίζουμε, ούτε έχει γίνει. Αν φτάναμε στο σημείο να γίνει κάτι τέτοιο, η απάντηση είναι να δούμε τι είναι αυτό, αλλά είναι και αυτό δουλειά της Δικαιοσύνης. Αν γίνει κάτι θα γίνει, όπως πολύ σωστά είπατε στο Εφετείο, στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο.»

Για το αν θα γίνει κάποια νομοθετική ρύθμιση για να είναι εξαγοράσιμες οι ποινές που τυχόν θα αντιμετωπίσει ο κ. Ντίλιαν ο Εκπρόσωπος τόνισε: « Δεν έχω καμία εικόνα ή καμία ενημέρωση, καμία αίσθηση ότι υπάρχει διάθεση ή στόχος για μια φωτογραφική ρύθμιση. Όχι, δεν γνωρίζω για τέτοια πρόθεση της Κυβέρνησης, είναι αρνητική η απάντησή μου. Εμείς να μετατρέψουμε το Μέγαρο Μαξίμου σε παρα-υπουργείο Δικαιοσύνης, όπως ο υπουργός Δικαιοσύνης του κύριου Τσίπρα είχε πει, ή να κρατήσουμε ανοικτή τη Βουλή για να εξυπηρετήσουμε συμφέροντα συγκεκριμένα με ποινικό κώδικα και συμφέροντα κρατουμένων, δεν έχουμε σκοπό να το κάνουμε. Αυτό έγινε στη χώρα. Εμείς δεν έχουμε σκοπό να το επαναλάβουμε».