Συγκοινωνιολόγος Κωνσταντινίδης: Σε λίγα χρόνια η Αθήνα θα είναι ένας απέραντος Κηφισός»
«Φοβούμαι πολύ ότι αργά ή γρήγορα, σε δύο με τρία χρόνια η Αθήνα, θα είναι ένας απέραντος Κηφισός, θα πέσει στο κεφάλι μας»
Snapshot
- Ο συγκοινωνιολόγος Σταύρος Κωνσταντινίδης προειδοποιεί ότι σε δύο με τρία χρόνια η Αθήνα θα αντιμετωπίσει σοβαρά κυκλοφοριακά προβλήματα, παρόμοια με αυτά στον Κηφισό.
- Το κυκλοφοριακό προκαλεί τροχαία ατυχήματα, διαταράσσει την κοινωνική και περιβαλλοντική συνοχή και επιβαρύνει την ψυχολογία των κατοίκων.
- Η έλλειψη διαβάσεων πεζών και υποδομών για άτομα με κινητικές δυσκολίες αποτελεί σημαντικό ζήτημα για την πόλη.
- Η βελτίωση της κυκλοφορίας απαιτεί εκτεταμένο δίκτυο μέσων μαζικής μεταφοράς, με έμφαση στην αύξηση λεωφορείων και τη δημιουργία λεωφορειοδρόμων.
- Υπάρχει απουσία κεντρικού σχεδιασμού και αρμόδιου υπουργού για το κυκλοφοριακό, γεγονός που επιδεινώνει την κατάσταση μέσα στην πόλη.
Με μελανά χρώματα περιέγραψε την κατάσταση του κυκλοφοριακού στην Αθήνα, ο συγκοινωνιολόγος Σταύρος Κωνσταντινίδης, μιλώντας στην ημερίδα του Newsbomb.gr. Εκφράζοντας την απαισιοδοξία του, ο κ. Κωνσταντινίδης σημείωσε πως «αργά ή γρήγορα, σε δύο με τρία χρόνια η Αθήνα, θα είναι ένας απέραντος Κηφισός, σε πέσει στο κεφάλι μας».
Ο ίδιος αναλύοντας το πρόβλημα σημείωσε πως «κληροδοτεί στην καθημερινότητα της πόλης, ως ένα ζήτημα κυρίως με κοινωνική και πολιτισμική υπόσταση, τέσσερα πράγματα» και εξήγησε:
- «Μας φέρνει τα τροχαία ατυχήματα μέσα στις πόλεις, ο παραγωγός των τροχαίων είναι το κυκλοφοριακό
- Φέρνει τη διαταραχή της κοινωνικής και περιβαλλοντικής συνοχής
- Ψυχολογικές επιπτώσεις στους ανθρώπους και το καθημερινό στρες που ζούμε όλοι
- Θίγεται αυτό που ονομάζουμε πολιτισμό της καθημερινότητας».
Και σε αυτό το πλαίσιο υπογράμμισε ότι «η οδική ασφάλεια μέσα στις πόλεις είναι απότοκο του κυκλοφοριακού που επιτρέψαμε δυστυχώς τα τελευταία χρόνια να μεγεθυνθεί σε τέτοιο βαθμό», προσθέτοντας: «Φοβούμαι πολύ ότι αργά ή γρήγορα, σε δύο με τρία χρόνια η Αθήνα, θα είναι ένας απέραντος Κηφισός, θα πέσει στο κεφάλι μας».
Ωστόσο αναγνώρισε πως υπάρχει πρόοδος στον τρόπο που οδηγούν οι κάτοικοι της Αθήνας: «Υπάρχει μια συνείδηση που είναι αποτέλεσμα του τελευταίου οχταμήνου σε σχέση με τη χρήση του αλκοόλ. Και οφείλεται στους ελέγχους που έχει κάνει η τροχαία».
«Τα νέα παιδιά ξέρουν να κινούνται καλύτερα, έχοντας παραστάσεις από το εξωτερικό, ως πεζοί χρησιμοποιώντας τις διαβάσεις ή ως οδηγοί να σεβαστούν τον πεζό. Το πρόβλημα της πόλης είναι ότι δεν έχει διαβάσεις πεζών. Και αυτό πρέπει να μας προβληματίζει», επεσήμανε.
Μάλιστα προχώρησε στην εξής πρόταση: «Τόσο η Αθήνα, όσοι και ο κάθε επιμέρους δήμος θα πρέπει να θεσπίσει ελάχιστο αριθμό απαιτούμενων διαβάσεων, για να ξεκινήσουμε από εκεί. Διότι τα υπόλοιπα σίγουρα δεν υπάρχουν, προσβάσεις για άτομα με κινητικές δυσκολίες δεν υπάρχουν, δεν υπάρχει καμία έννοια βιώσιμης κινητικότητας. Είμαστε πάρα πολύ μακριά από οποιαδήποτε ευρωπαϊκή πόλη».
Εκτίμησε πως για να λυθεί το κυκλοφοριακό, η πόλη χρειάζεται πιο εκτεταμένο δίκτυο μέσων μαζικής μεταφοράς. «Ο μόνος τρόπος – γιατί μετρό, τραμ δεν μπορούμε να φτιάξουμε από τη μέρα στην άλλη- είναι να δώσουμε έμφαση στα λεωφορεία. Η Αθήνα χρειάζεται 3.000 λεωφορεία και λεωφορειόδρομους για να πείσουμε τον πολίτη να αφήσει το αυτοκίνητο».
Και σε άλλο σημείο της τοποθέτησής του εκτίμησε πως η Ελλάδα, «έχει μείνει πολλά χρόνια πίσω στα μέσα σταθερής τροχιάς. Το μετρό ήρθε στην Αθήνα το 2004 και μαζί ήρθαν το τραμ και ο προαστιακός. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες μας παρέσυραν να κάνουμε μέσα σταθερής τροχιάς. Η Θεσσαλονίκη μόλις προχτές πρόσθεσε μετά από ταλαιπωρία χρόνων μια γραμμή μετρό και μία ακόμη στην Καλαμαριά».
Τέλος στάθηκε στην πολυδιάσπαση των αρμοδιοτήτων αναφορικά με το κυκλοφοριακό: «Υπάρχει σήμερα κυβερνητικό στέλεχος που να μπορούμε να τον χαρακτηρίσουμε ως υπουργό του κυκλοφοριακού; Δεν υπάρχει. (…) Δεν έχουμε σχεδιασμό στρατηγικό για το κυκλοφοριακό. Το ίδιο συμβαίνει και με την οδική ασφάλεια. Σωστά οι εθνικές οδοί έχουν βελτιωθεί γι αυτό λιγόστεψαν τα ατυχήματα, αλλά μέσα στις πόλεις έχουμε όξυνση και μάλιστα εις βάρος των πεζών, εις βάρος των ευάλωτων ομάδων».
