Τέμπη 3 χρόνια μετά - Χρήστος Χούπας: «Όπως πονώ εγώ να πονέσεις κι εσύ, αυτό είναι δικαιοσύνη»
«Όπως πονώ εγώ, να πονέσεις κι εσύ, αυτό είναι δικαιοσύνη», δηλώνει στο newsbomb.gr ο Χρήστος Χούπας, ο πατέρας της Ελπίδας, 28 ετών, που σκοτώθηκε όταν συνέβη το - έως τότε - αδιανόητο: Όταν στις 23:17 της 28ης Φεβρουαρίου 2023, δύο τρένα συγκρούστηκαν μετωπικά στα Τέμπη και προκάλεσαν τον θάνατο 57 ανθρώπων.
Ο Χρήστος Χούπας είναι ένας από τους γονείς που βρέθηκαν στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης έκτοτε. Έχει δηλώσει ανοιχτά τη θέση του, απαιτώντας δικαιοσύνη για τα θύματα, για τους 57 άνθρωπους, που ήταν στην πλειονότητά τους νέοι, όπως και το δικό του παιδί. Από εκείνη τη στιγμή, το 2023, βρέθηκε αντιμέτωπος με μια προσωπική τραγωδία που μετατράπηκε σε δημόσιο αγώνα.
Στο newsbomb.gr και στον Μάκη Πολλάτο, μιλά για την κόρη του και τονίζει από τα βάθη της ψυχής του πως θέλει ο κόσμος να τον ονομαζει «ο πατέρας της Ελπίδας», θέλει η κόρη του, με το μεγάλο της ταλέντο στην αρχιτεκτονική, να μην ξεχαστεί από τη μνήμη κανενός.
«Η κόρη μου δεν πρωτοτύπησε με το τρένο», αναφέρει και συμπληρώνει με φωνή που την πνίγει η συγκίνηση: «Πήγαινε παιδί μου με το τρένο για να ‘σαι και σίγουρο...», έτσι λέγαμε όλοι.
«Η ζωή μου τα 'φερε έτσι που με τοποθέτησε σε άλλη κοινωνική ομάδα. Κι από την κοινωνική ομάδα των πετυχημένων οικογενειαρχών, βρέθηκα στην ομάδα των βασανισμένων... Δύσκολα...», λέει εκφράζοντας με λόγια και δάκρυα το προσωπικό του φορτίο.
Στη συνέντευξή του στο Newsbomb.gr, ο Χρήστος Χούπας μιλά για τον σταθμάρχη που έκανε το μοιραίο λάθος, χαρακτηρίζοντάς τον άνθρωπο «χαμηλής ηθικής», για τη Μαρία Καρυστιανού και την απόφασή της να δημιουργήσει πολιτικό κόμμα, για τους συγγενείς των άλλων θυμάτων που μαζί ίδρυσαν τον Σύλλογο των Συγγενών, για τις εκταφές αλλά και για τις ευθύνες του κράτους, για τις διαχρονικές παθογένειες του σιδηροδρομικού δικτύου και για τα ερωτήματα που -όπως υποστηρίζει- παραμένουν αναπάντητα.
«Στην ιδανική περίπτωση, σε αυτή τη θέση σήμερα, δεν έπρεπε να ήμουν εγώ. Έπρεπε το κοριτσάκι μου και οι 57 να ήταν εδώ και το τρένο να ήταν ένα ασφαλές μέσο μεταφοράς», κλείνει την εκ βαθέων εξομολόγηση ο Χρήστος Χούπας.
