Πατέρας δημοσιοποίησε τους πίνακες του πεντάχρονου γιου του και έκανε το διαδίκτυο να… παραμιλά

Αναμφίβολα, ένα από τα δυσκολότερα σκέλη της γονεϊκότητας είναι να βοηθήσεις το παιδί σου να ανακαλύψει και να καλλιεργήσει τα ταλέντα του. Να το ενθαρρύνεις ώστε να δοκιμάζει άφοβα νέα πράγματα, χωρίς να το πιέζεις υπερβολικά.

Να του προσφέρεις δημιουργικές δραστηριότητες χωρίς να του στερείς τον χρόνο να είναι απλώς παιδί κι όταν διαπιστώσεις ότι έχει ιδιαίτερη κλίση σε κάτι, να του δώσεις χώρο να το εξελίξει, χωρίς να το «βαρύνεις» με υπερβολικές προσδοκίες.

Δεν είναι εύκολο. Ίσως γι’ αυτό μάς γοητεύουν τόσο τα «παιδιά – θαύματα» ή ακόμη και τα απλώς ταλαντούχα παιδιά, των οποίων οι γονείς κατάφεραν να τους δώσουν την ελευθερία και τη στήριξη που χρειάζονταν για να ανθίσουν δημιουργικά.

Ο Τζόζεφ, πατέρας από το Δουβλίνο της Ιρλανδίας, άρχισε πριν από περίπου 1 χρόνο να ζωγραφίζει τα βράδια για να χαλαρώνει μετά τη δουλειά. Η ενασχόληση με το σχέδιο και τα χρώματα είναι γνωστό ότι συμβάλλει θετικά στην ψυχική υγεία και επιπλέον, είναι απολαυστική. Αυτό που δεν περίμενε, όμως, ήταν ότι ο μικρός του γιος, ο Φίλιπ, θα ήθελε να τον μιμηθεί.

Ο Φίλιπ αγαπούσε ήδη τη ζωγραφική. «Του πήρα παστέλ και άρχισε να δοκιμάζει τα ίδια σχέδια με εμένα. Ήταν πολύ γλυκό να τον βλέπω να επαναλαμβάνει σοβαρά τις ίδιες κινήσεις: Να καθαρίζει τις άκρες από τα παστέλ, να σβήνει και να “δένει” τα χρώματα», αναφέρει ο Τζόζεφ.

Σύντομα, έγινε κάτι απρόσμενο: Ο Φίλιπ ήταν πολύ καλύτερος από τον πατέρα του!

Πέρυσι, ο πεντάχρονος δημιούργησε έναν πίνακα τόσο εντυπωσιακό, που ο Τζόζεφ δεν αντιστάθηκε στον πειρασμό να τον μοιραστεί στο Reddit. Μέσα σε δύο ημέρες, η ανάρτηση συγκέντρωσε περισσότερες από 100.000 προβολές και 3.000 likes.

Η πρώτη αντίδραση πολλών; «Δεν μπορεί ένα παιδί 5 ετών να το έκανε αυτό»· κι όμως. Το έργο –ένα ορεινό τοπίο με λίμνη σε βαθύ μπλε– εντυπωσιάζει. Διατηρεί μία παιδική αφέλεια, αλλά ταυτόχρονα διαθέτει αξιοσημείωτη τεχνική: Από τον ουρανό μέχρι τα ελαφρώς σκοτεινά δέντρα. Οι χρήστες της πλατφόρμας συμφώνησαν ότι πρόκειται για κάτι ξεχωριστό.

«Σίγουρα είναι καλύτερο απ’ ό,τι μπορώ να κάνω εγώ στα 25 μου», σχολίασε ένας χρήστης. Άλλοι αστειεύτηκαν, αναρωτώμενοι αν ο μικρός έχει συγγένεια με τον… Μπομπ Ρος.

Ο Φίλιπ συχνά ακολουθεί βίντεο ζωγραφικής στο YouTube που του προτείνει ο πατέρας του. Αυτό, ωστόσο, δεν μειώνει σε τίποτα το ταλέντο του. Αντιθέτως, φαίνεται πως τα δομημένα μαθήματα απλώς «ξεκλειδώνουν» τη φυσική του κλίση και τον βοηθούν να την εκφράσει.

Μάλιστα, αρκετοί παρατηρούν ότι οι δικές του εκδοχές έχουν περισσότερη προσωπικότητα από το πρωτότυπο. Οι πινελιές του είναι πιο αυθόρμητες και δυναμικές, με ενέργεια που «ξεπηδά» από τον καμβά.

Μετά την επιτυχία του πρώτου πίνακα, ο Τζόζεφ ανάρτησε και δεύτερο έργο του γιου του. Η ανταπόκριση και πάλι ήταν ενθουσιώδης. Μωβ και πορτοκαλί αποχρώσεις συνθέτουν ένα δραματικό τοπίο που δύσκολα θα πίστευε κανείς ότι προέρχεται από χέρι ενός παιδιού ηλικίας μόλις 5 ετών.

Παρά τον ενθουσιασμό, ο πατέρας παραμένει προσεκτικός. Ο Φίλιπ συμμετείχε σε απογευματινό καλλιτεχνικό εργαστήρι, όμως, το βρήκε περιοριστικό. Συνεχίζει να δημιουργεί μόνος του, φέρνοντας στο σπίτι νέα έργα τουλάχιστον 2 φορές την εβδομάδα. Ο Τζόζεφ αναρωτιέται αν η επίσημη καλλιτεχνική εκπαίδευση είναι η σωστή επιλογή σε αυτή τη φάση.

Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η υπερβολική πίεση, ειδικά όταν συνδέεται με μακροπρόθεσμους στόχους –όπως μία καριέρα στις τέχνες– μπορεί να έχει τα αντίθετα αποτελέσματα, προκαλώντας άγχος και κοινωνική αποξένωση. Η καλλιέργεια ενός ταλέντου απαιτεί λεπτούς χειρισμούς.

Ακόμη και ο τρόπος που ένας γονιός αντιδρά στις πρώτες «μουτζούρες» ενός παιδιού, μπορεί να επηρεάσει την αυτοεκτίμηση και τη σχέση του με τη δημιουργία.

Γι’ αυτό οι ειδικοί προτείνουν ισορροπία: Αρκετό ελεύθερο χρόνο, λιγότερη έμφαση σε βαθμούς, βραβεία και διακρίσεις, περισσότερη αναγνώριση της προσπάθειας και της διαδικασίας. Το ζητούμενο δεν είναι η εξωτερική επιβεβαίωση, αλλά η χαρά της δημιουργίας.