Παιδιά ευτυχισμένα, όχι επιτυχημένα…
Μεγαλώνουμε τα παιδιά απαιτώντας τους να πετύχουν. Ευτυχισμένοι; Λίγο μας νοιάζει
Τα δύο κορίτσια στην Ηλιούπολη, με ένα γράμμα κι ένα άλμα στο κενό, έτριψαν στη μούρη μας έναν κόσμο που πρέπει να αλλάξει. Χωρίς θυσίες. Γιατί δεν μπορεί πια να είναι έτσι. Γιατί δεν αντέχεται. Είναι ο κόσμος που δύο παιδιά 17 χρονών νιώθουν ότι δεν έχουν μέλλον. Και δεν οδηγήθηκαν χθες σε αυτό το συμπέρασμα. Ούτε είναι τα μόνα. Ρώτησε τον πρώτο έφηβο που θα συναντήσεις. Η απάντηση δεν θα σου αρέσει. Όπως δεν αρέσει στα παιδιά ο κόσμος που τους παραδώσαμε. Γιατί είναι ο κόσμος της επιτυχίας. Όχι της ευτυχίας.
Μεγαλώνουμε τα παιδιά απαιτώντας τους να πετύχουν. Να γίνουν οι πρώτοι μαθητές. Οι πρώτοι που θα περάσουν στο πανεπιστήμιο. Οι πρώτοι στη δουλειά τους. Οι πρώτοι γενικά. Να είναι πετυχημένοι. Ευτυχισμένοι; Λίγο μας νοιάζει. Όπου επιτυχία σημαίνει άλλωστε πολλά λεφτά. Αυτά που δεν θα έβγαζε- όπως είπε- το κορίτσι… Κι αυτό ήταν αρκετό για να βλέπει αδιέξοδα. Να βλέπει παντού τοίχους. Ένα παιδί 17 χρονών… Που θα έπρεπε να βλέπει έναν δρόμο ανοικτό. Να τον τραβήξει κι όπου το βγάλει… Αλλά να τον τραβήξει, να τον περπατήσει και η κατεύθυνση να γράφει «ευτυχία». Ή να μην γράφει τίποτα. Ας γράψει αυτό που θέλει το παιδί.
Τα παιδιά που πρέπει να περάσουν στις Πανελλήνιες. Πάση θυσία. Για να έχουν μέλλον… Μέλλον…
Σκοτώνοντας το παρόν. Σκοτώνοντας τα ίδια τα παιδιά. Σκοτώνοντας τη ζωή. Τα κορίτσια στην Ηλιούπολη μας φώναξαν ότι το έχουμε πάρει λάθος. Τόσο καιρό τους φωνάζαμε εμείς. Μας είπαν ότι στην Ελλάδα του 2026 είναι πολύ δύσκολο να είσαι 17χρονος. Σου απαγορεύεται και όνειρα να κάνεις. Ειδικά αυτά τα όνειρα που δεν έχουν επιτυχία. Που δεν μετρώνται σε χρήμα. Τα δύο κορίτσια φώναξαν πως πρέπει να τα αλλάξουμε όλα. Χθες. Από τον τρόπο σκέψης μας μέχρι το πώς μεγαλώνουμε τα παιδιά… Σκέψου τι λες καθημερινά. Τους μαθαίνεις το «δεν υπάρχει δεν μπορώ αλλά δεν θέλω». Γεμίζοντας τα ενοχές που ίσως δεν μπορούν… Δες πόσα από αυτά που θεωρούσες σοφά- επειδή έτσι έμαθες από τους δικούς σου γονείς- είναι πια επικίνδυνα… Ξεκινά από αυτό: Παιδί μου, να είσαι ευτυχισμένο… Αρκεί.
Διαβάστε επίσης
