ΕΛ.Α.Σ: Η ατζέντα του Τσίπρα

Οι ανατροπές που αποτυπώθηκαν στις τελευταίες δημοσκοπήσεις, φέρνουν, εκ των πραγμάτων, στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος τα δύο νέα κόμματα και ιδιαίτερα εκείνο του Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος επανεμφανιζόμενος στην κεντρική πολιτική σκηνή, εγκαταστάθηκε στη δεύτερη θέση. Στην Αμαλίας εκφράζεται ικανοποίηση, υπάρχουν ωστόσο και προβληματισμοί για την περιορισμένη επιρροή της ΕΛΑΣ, στο λεγόμενο μεσαίο χώρο (δημοσκοπικά στοιχεία).

Για την ώρα, εκτιμούν ότι ήταν επαρκώς ηχηρό το μήνυμα, ότι πρόκειται για ένα καινούριο εγχείρημα, που φέρει την ισχυρή υπογραφή του πρώην πρωθυπουργού, άρα έχει μεν αρχηγικά χαρακτηριστικά, αλλά -όπως σπεύδουν να επισημάνουν- κείται μακράν του προσωποκεντρικού μοντέλου. Στην πορεία προς τον Σεπτέμβριο, στη μαρκίζα του κόμματος θα υπάρχουν μόνο τα νέα πρόσωπα που το πλαισιώνουν, τα οποία έχουν ήδη αρχίσει τις δημόσιες εμφανίσεις. Κάποια από αυτά, όπως η Θεώνη Κουφονικολάκου, απέσπασαν θετικά σχόλια, κάποια άλλα δείχνουν ότι… χρειάζονται ακόμη προπόνηση.

Τα στελέχη της παλιάς φρουράς από το χώρο του ΣΥΡΙΖΑ κυρίως, αναμένεται να ενσωματωθούν στο εγχείρημα το φθινόπωρο. Η παρουσία τους κρίνεται απαραίτητη από πολιτικής πλευράς, αλλά και για δύο ακόμη λόγους: Διαθέτουν τη γνώση και την εμπειρία για να βάλουν πλάτη στο οργανωτικό, που προς το παρόν, κινείται στη λογική της χαλαρής (διαδικαστικής) συμμετοχής. Κυρίως, όμως, μπορούν να «παίξουν μπάλα» στο χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης που, σε μια χώρα όπως η Ελλάδα στην οποία δεν υπάρχουν κινήματα πολιτών, εξακολουθεί να αποτελεί σημαντικό βραχίονα.

Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα με τη σειρά, ξεκινώντας από μια ονοματοδοσία που, αν μη τι άλλο, ξένισε αρκετούς -ανάμεσά τους κι εμένα. Η πρώτη ανάγνωση οδήγησε στο συμπέρασμα ότι ο πρώην πρωθυπουργός… κοιτάει σταθερά προς τα αριστερά. Ωστόσο, οι πληροφορίες από την Αμαλίας λένε ότι έχει στραμμένο το βλέμμα του προς άλλη κατεύθυνση. Στόχος του είναι, προσθέτουν, να κινητοποιήσει το πατριωτικό (παπανδρεϊκό) ΠΑΣΟΚ και απ’ αυτή την άποψη, θεωρούν ότι ο στόχος εν μέρει επετεύχθη.

Άλλωστε, αν παρατηρήσετε και τη γενικότερη προσέγγιση, δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στο «νέο πατριωτισμό», ο οποίος πέραν του εθνικού πεδίου, εκτείνεται σε όλα τα ουσιαστικά ζητήματα (κοινωνικά – οικονομικά) που απασχολούν σήμερα τους πολίτες.

Το μεγάλο στοίχημα, φυσικά, έγκειται στο πρόγραμμα που θα παρουσιάσει ο Αλέξης Τσίπρας στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης (ΔΕΘ) και προς αυτή την κατεύθυνση δουλεύουν φουλ ολιγομελείς ομάδες, με επικεφαλής την Ευγενία Φωτονιάτα. Εκείνοι που την γνωρίζουν και εκτιμούν τη δουλειά της, την χαρακτηρίζουν «Σκέρτσο της ΕΛ.Α.Σ.» -υπό την έννοια της συγγενούς μεθοδολογίας. Την περιγράφουν ως ιδιαίτερα οργανωτικό και μεθοδικό άνθρωπο, που βάζει τα πάντα σε πίνακες, εντοπίζει έγκαιρα κενά ή αδυναμίες και κινητοποιεί το σύστημα προκειμένου… να πράξει τα δέοντα.

Δεν είμαι σε θέση, ακόμη, να γνωρίζω λεπτομερώς τις προσεγγίσεις στα κύρια θέματα, άλλωστε το πρόγραμμα τελεί υπό διαμόρφωση, γνωρίζω ωστόσο ότι υπάρχει προβληματισμός προς τρεις κατευθύνσεις.

Πρώτον: Αναζητείται κώδικας επικοινωνίας με τους νέους κάτω των 40 ετών, οι οποίοι θεωρούνται προνομιακό ακροατήριο, καθώς οι επιλογές τους επηρεάζονται πολύ λιγότερο από πολιτικές-ιδεολογικές αγκυλώσεις, σε σχέση με μεγαλύτερες ηλικίες. Άρα είναι ανοικτοί σε προτάσεις – απόψεις, υπό την προϋπόθεση ότι θα βρεθεί ο κινητήριος μοχλός.

Δεύτερον: Επιδιώκεται η αποκατάσταση της σχέσης με τη μεσαία τάξη, που είχε τραυματιστεί κατά την περίοδο της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και έκτοτε η απόσταση δεν γεφυρώθηκε. Αν κρίνουμε αυτοτελώς την ομιλία του Αλέξη Τσίπρα στον Economist, θα καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι ο πρώην πρωθυπουργός έχει μεταβάλει την οπτική του, άλλωστε επ’ αυτού έχει προηγηθεί και δημόσια αυτοκριτική του. Από τότε, όμως, έχει «πέσει πολύ νερό στο αυλάκι», καθώς έχουν μεταβληθεί άρδην οι κοινωνικές συνθήκες. Το βασικό πρόβλημα, σήμερα, δεν είναι η λιτότητα αλλά το κόστος διαβίωσης που πιέζει με διαφορετικό τρόπο, φυσικά, ακόμη και μεσαία-ανώτερα εισοδήματα. Θα έχει, λοιπόν, ενδιαφέρον να δούμε με ποιους εισοδηματικούς όρους θα προσδιορίσει η ΕΛ.Α.Σ. τη μεσαία τάξη, θα θεωρήσει τις 35 χιλιάδες ευρώ τον χρόνο «ταβάνι» ή θα συμπεριλάβει στο «παιχνίδι» και υψηλότερα εισοδήματα; Κρίσιμο, γιατί συνδέεται εκτός των άλλων και με το εύρος της δεξαμενής.

Τρίτον: Υιοθετείται η βασική αρχή ότι η εμπιστοσύνη των πολιτών σε μια φορολογική μεταρρύθμιση, θα είναι πολύ υψηλότερη, αν τα έσοδα από τη φορολογία κατευθύνονται σε συγκεκριμένες δράσεις, δεσμευόμενα εξ αρχής σε Ειδικό Λογαριασμό, γι’ αυτό το σκοπό, αντί να καλύπτουν τρύπες του προϋπολογισμού. Εδώ, λοιπόν, θα φανούν και άλλα πολλά, όπως η στάση της ΕΛ.Α.Σ. απέναντι στον πλούτο, καθώς επίσης και απέναντι στο παρασιτικό κεφάλαιο.

Περισσότερα, λίαν προσεχώς…

Διαβάστε επίσης