«Όταν έρχεται εδώ είναι νομοταγής»: Ο Τσίπρας καθησύχαζε τον Σουλτς το 2014 – Τι λέει η Βούλτεψη

Στο προσκήνιο επανήλθαν τις τελευταίες εβδομάδες τα όσα δραματικά συνέβησαν το πρώτο εξάμηνο του 2015, με άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία, τις δραματικές διαπραγματεύσεις με την τρόικα, το κλείσιμο των τραπεζών, το δημοψήφισμα και τελικά το τρίτο μνημόνιο.

Το ντοκιμαντέρ του ΣΚΑΪ με τίτλο «στο Χιλιοστό» αποκαλύπτει σημαντικές πτυχές των διαπραγματεύσεων, των παρασκηνίων και των διεργασιών που λάμβαναν χώρα στις Βρυξέλλες, τη Φρανκφούρτη και την Αθήνα.

Και με αφορμή σχετικές αναφορές του τότε πρέσβη της Γερμανίας στη χώρα μας για μυστική συνάντηση με τον Αλέξη Τσίπρα, πριν την εκλογή του στην πρωθυπουργία, η Σοφία Βούλτεψη – κυβερνητική εκπρόσωπος της κυβέρνησης του Αντώνη Σαμαρά κατά τους τελευταίους μήνες πριν τις εκλογές του 2015- αποκαλύπτει τις δικές τις εμπειρίες και εξιστορεί περιστατικά και συναντήσεις που είχε στις Βρυξέλλες.

Όπως χαρακτηριστικά γράφει στην εφημερίδα Το Μανιφέστο, «το 2014, ως κυβερνητική εκπρόσωπος και υφυπουργός Παρά τω Πρωθυπουργώ Αντώνη Σαμαρά, πολλές φορές μείναμε με ανοιχτό το στόμα μπροστά στη χαλαρότητα με την οποία αντιμετώπιζαν ανώτατοι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι τους κινδύνους που τους επισημαίναμε στις συναντήσεις μας μαζί τους».

Οι άνετοι Ευρωπαίοι, ο Σουλτς και η στήριξη σοτν Γιουνκέρ

Όπως θυμάται, οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι «ήταν άνετοι καθόλου ανήσυχοι, καθόλου προβληματισμένοι για την επομένη των εκλογών. «Αυτοί τα έχουν συμφωνήσει», σκεπτόμουν, αλλά δεν είχα τρόπο να το αποδείξω».

Στη συνέχεια αποκαλύπτει μία συνάντηση που είχε η ελληνική αντιπροσωπεία που είχε βρεθεί στο Στρασβούργο στις 2 Ιουλίου του 2014, με τον τότε πρόεδρο της Ευρωβουλής Μάρτιν Σουλτς:

«Στο Στρασβούργο, μας υποδέχθηκε ο τότε πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Σοσιαλδημοκράτης Μάρτιν Σουλτς, που μόλις είχε επανεκλεγεί στο αξίωμα. Υπήρχε ένα μεσοδιάστημα αναμονής και μας οδήγησε στην Αίθουσα του Πρωτοκόλλου, με πορτοκαλάδες, καφέδες και τα λοιπά. Ήταν μια κλειστή συνάντηση και μου έριξε μια διερευνητική ματιά. Τον συναντούσα για πρώτη φορά με την ιδιότητα της κυβερνητικής εκπροσώπου και του συστήθηκα.

Η συζήτηση ξεκινά με το αναμενόμενο ερώτημα “Τι γίνεται στην Ελλάδα;”. Φυσικά, παίρνω φόρα: “Ο Τσίπρας έχει κηρύξει την επανάσταση”, λέω. “Έβαλε τα φισεκλίκια και ανέβηκε στο βουνό (σ.σ.: είχε ανέβει στο Αμύνταιο και παρίστανε τον Άρη Βελουχιώτη). Γυρεύει δημοψήφισμα για την αποκρατικοποίηση της ΔΕΗ”. “Μα πώς;» απαντά ο Σουλτς. «Είναι υποχρέωση που προκύπτει από τους ευρωπαϊκούς κανόνες για τον ανταγωνισμό. Δεν είναι θέμα μνημονίου».

“Και τι τον νοιάζει τον Τσίπρα τι είναι;” απαντάω. ”Το σύνθημά του στις ευρωεκλογές ήταν “Καμιά θυσία για το ευρώ”. Λέει ότι θα αλλάξει την Ευρώπη και θα βαράει νταούλια για να χορεύουν οι αγορές. Στις ευρωεκλογές καλούσε τον κόσμο να καταψηφίσει τη σημερινή Ευρώπη των τραπεζών και των πολυεθνικών, την Ευρώπη του νεοφιλελευθερισμού και της λιτότητας, την Ευρώπη της Μέρκελ και του Σουλτς, την Ευρώπη της γερμανικής επικυριαρχίας και του ιμπεριαλισμού που, όπως λέει, “διεξάγουν το ανθρωποβόρο πείραμά τους εδώ σε μας για να το εξάγουν εν συνεχεία παντού”.

”Μα όταν έρχεται εδώ, είναι απολύτως νομοταγής, δεν μιλάει κατά της Ευρώπης”, αντιτείνει με κάποια δυσπιστία στα λεγόμενά μου ο Σουλτς. ”Κοροϊδεύει!” του απαντάω, αλλά ο Σουλτς επιμένει: «”Και πώς ο Τσίπρας τάχθηκε υπέρ του Γιούνκερ;”.

Σημειώστε ότι ο τυχοδιωκτισμός τους ήταν τέτοιος, που είχαν φθάσει να υποστηρίζουν τον Γιούνκερ για την προεδρία της Κομισιόν και κάπως τα είχαν μπλέξει εκεί στην Ευρώπη. Αλλά και πάλι παρέμεναν χαλαροί.

Υποστηρίζουμε τον Γιούνκερ, επειδή η Μέρκελ συνωμοτεί για να εκλεγεί πρόεδρος της Κομισιόν ένας αχυράνθρωπός της, που θα τον κάνει ό,τι θέλει», είχε πει ο Δ. Παπαδημούλης, στις 30 Μαΐου 2014, στο Μega».

Και συνεχίζει η Σοφία Βούλτεψη:

«Επιστρέφοντας στο ερώτημα του κ. Σουλτς, θυμάμαι ότι είχα απαντήσει: «Είναι απλό. Θέλει να πει πως το κόμμα του Γιούνκερ είναι πρώτο στην Ευρώπη και το δικό του πρώτο στην Ελλάδα. Και ότι οι πρώτοι είναι πρώτοι».

Βέβαια, λίγες ημέρες νωρίτερα, στις 27 Ιουνίου 2014, σε ανακοίνωσή του ο ΣΥΡΙΖΑ είχε αναφέρει πως «δεν αξίζει στον ελληνικό λαό να εκπροσωπείται από τους φίλους των κ.κ. Γιούνκερ και Μέρκελ»!

Και κατά την προεκλογική περίοδο των ευρωεκλογών, τότε που ο Τσίπρας είχε κατεβάσει τη «Λίστα Τσίπρα» διεκδικώντας την… ηγεσία της ΕΕ και περιόδευε ανά την Ευρώπη, σε συνέντευξή του (Rai 3, 6 Απριλίου 2014), είχε πει: «Θεωρώ ότι η πιο επικίνδυνη πολιτικός, για τους ευρωπαϊκούς λαούς, είναι η κυρία Μέρκελ. Ζητάμε απ’ όλους τους πολίτες να αποφασίσουν και να κρίνουν: Η πολιτική αυτή της κυρίας Μέρκελ πέτυχε; Αν ναι, τότε ας ψηφίσουν τον Γιούνκερ ή τον Σουλτς, και το κόμμα του κυρίου Ρέντσι ή τη Δεξιά στην Ιταλία. Αν θεωρούν ότι απέτυχε, πρέπει να στηρίξουν την εναλλακτική πρόταση για μια άλλη Ευρώπη, την οποία εκπροσωπούν οι δυνάμεις της πραγματικής Αριστεράς».

Όταν το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα επέλεξε τον Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ ως υποψήφιό του για την προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ο κ. Τσίπρας δεν είχε σταματήσει να καθυβρίζει, μαζί με τη Μέρκελ (την οποία αποκαλούσε «νέα Φρειδερίκη», τον Σουλτς και τον Γιούνκερ.

Μετά, ξαφνικά, άρχισε να υποστηρίζει τον Γιούνκερ. Όταν στις 3 Ιουνίου 2014, ο κ. Τσίπρας επισκέφθηκε τις Βρυξέλλες, ξεκαθάρισε πως, αν και ο ίδιος παραμένει κάθετα αντίθετος με τις θέσεις του κ. Γιούνκερ, «θα πρέπει να γίνει σεβαστό το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών».

Και ότι ο «σεβασμός στη δημοκρατική διαδικασία» ορίζει πως ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ έχει το δικαίωμα να λάβει διερευνητική εντολή και να επιζητήσει την πλειοψηφία της Ευρωβουλής για να γίνει ο επόμενος πρόεδρος της Επιτροπής.

Μετά, ξανάρχισε να τον βρίζει. Δηλαδή στις 2 Ιουλίου 2014 που συναντηθήκαμε με τον κ. Σουλτς, ο Τσίπρας είχε ήδη πρώτα βρίσει, μετά υποστηρίξει και μετά ξαναβρίσει τον Γιούνκερ.

Προσπάθησα κάπως να τα εξηγήσω όλα αυτά στις 2 Ιουλίου, σ’ εκείνο το σύντομο καλωσόρισμα πριν από την ομιλία Σαμαρά, αλλά δεν επρόκειτο για εύκολο εγχείρημα.

Πάντως, όλα αυτά έκαναν τον κ. Σουλτς να θυμηθεί πως την πρώτη φορά που συναντήθηκε με τον κ. Τσίπρα, του είπε πως οι Ευρωπαίοι πρέπει να διαγράψουν το χρέος, διότι αυτό είναι Δημοκρατία.

«Όταν του απάντησα πως και ο Γερμανός ή ο Ολλανδός φορολογούμενος μπορεί να πει πως δεν θέλει να πληρώνει άλλο, ξαφνιάστηκε. Φαίνεται πως τότε κατάλαβε ότι μπορεί να υπάρχει Δημοκρατία και εκτός Ελλάδας», σχολίασε ο Σουλτς.

Τρία χρόνια αργότερα, τα πράγματα είχαν αλλάξει. Ο Τσίπρας ήταν πρωθυπουργός και η Μέρκελ… ζητούσε τη μεσολάβησή του, λίγο μετά την κατάρρευση των συνομιλιών για τον σχηματισμό κυβέρνησης στη Γερμανία, προκειμένου να πειστεί ο πρόεδρος των Σοσιαλδημοκρατών, Μάρτιν Σουλτς, να συνεργαστεί μαζί της!

Στις 4 Δεκεμβρίου 2017, ο ίδιος ο κ. Σουλτς αποκάλυψε μιλώντας στην κυριακάτικη «FAZ» ότι τις τελευταίες ημέρες λαμβάνει αρκετά τηλεφωνήματα και μηνύματα από Ευρωπαίους ηγέτες που τον ενθαρρύνουν να συνεργαστεί με τους Χριστιανοδημοκράτες για τον σχηματισμό κυβέρνησης. Μεταξύ αυτών, όπως είχε πει, ο Γάλλος πρόεδρος Μακρόν και ο Έλληνας πρωθυπουργός Τσίπρας.

Σύμφωνα με την εφημερίδα, ο κ. Τσίπρας σε γραπτό μήνυμα προς τον Μάρτιν Σουλτς, αφού δηλώνει ότι σέβεται την αρχική απόφαση του SPD, του ζητά να μην αρνηθεί την ευκαιρία να παίξει ρόλο «σε αυτή την τόσο κρίσιμη συγκυρία για την Ευρώπη».

Και προχώρησε (ο Τσίπρας, εντάξει;) σε παραινέσεις, αναφέροντας πως η συμμετοχή στην κυβέρνηση «είναι προϋπόθεση για να αγωνιστούμε από κοινού για αναγκαίες προοδευτικές μεταρρυθμίσεις και τον εκδημοκρατισμό στην Ευρώπη, για τα κοινωνικά δικαιώματα και μια ουσιαστική μάχη κατά της νεανικής ανεργίας».

Και κατέληγε: «Μην ξεχνάς ότι μια πραγματικά αριστερή και προοδευτική θέση δεν έγκειται στο να διατηρείς όσο γίνεται πιο καθαρή τη δική σου ταυτότητα, αλλά στο να αγωνίζεσαι για πραγματικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις, προς το συμφέρον των πολλών. Είμαι σίγουρος ότι θα λάβεις τη σωστή απόφαση». Και την έλαβε, καθώς στη Γερμανία, τον Φεβρουάριο του 2018, σχηματίστηκε άλλη μία κυβέρνηση μεγάλου συνασπισμού.

Το καλοκαίρι του 2018, μετά τη δήθεν «καθαρή έξοδο», ο Μάρτιν Σουλτς ήταν μεταξύ των ευρωπαϊκών προσωπικοτήτων που ανέπεμψαν ύμνους. Είπε για τον κ. Τσίπρα: «Τον εμπιστεύομαι. Αν παραμείνει πρωθυπουργός, θα το αποφασίσει ο ελληνικός λαός. Αλλά νομίζω ότι του αξίζει να του εμπιστευτεί κανείς το μέλλον της Ελλάδας. Το λέω βέβαια με την καρδιά μου να χτυπά στους φίλους μου στο ΠΑΣΟΚ, που επίσης πλήρωσαν βαρύ πολιτικό τίμημα σε αυτήν τη χώρα»!

Τώρα που ο Τσίπρας κονταροχτυπιέται με το ΠΑΣΟΚ (της καρδιάς του), δεν ξέρω τι θα δήλωνε ο κ. Σουλτς. Μάλλον δεν πρέπει να έχει αλλάξει γνώμη αν κρίνουμε από τις δηλώσεις του, τον Ιούνιο του 2025, στην Deutsche Welle.

Όπως είπε, «αυτά που έγιναν όλα αυτά τα χρόνια κλόνισαν την εμπιστοσύνη των ανθρώπων σε θεμελιώδεις αξίες. Είναι καλό που υπάρχει μια σχετική οικονομική ανάκαμψη και, όπως συχνά συμβαίνει στην πολιτική, ο Κυριάκος Μητσοτάκης δρέπει τους καρπούς της σποράς του Αλέξη Τσίπρα, η οποία φυσικά ήταν συνδεδεμένη με πολύ μεγάλες θυσίες»!

Με λίγα λόγια, δήλωσε πολύ χαρούμενος που ο Τσίπρας άλλα υποσχόταν στο εσωτερικό και άλλα στις μεταξύ τους συζητήσεις, φθάνοντας στο σημείο να πει πως ο Τσίπρας έσπειρε και ο Μητσοτάκης θέρισε! Με τη διαφορά ότι ο Τσίπρας έσπειρε ψέματα, υπέγραψε τα πάντα και τις προάλλες, από το Χαλάνδρι, μας δήλωσε πως… «ο θεριστής έρχεται»!»