Νίκος Καλογερόπουλος: Το συγκινητικό «αντίο» από φίλους και συναδέλφους - «Έχουμε φτωχύνει»

Snapshot

• Ο ηθοποιός Νίκος Καλογερόπουλος πέθανε σε ηλικία 74 ετών, αφήνοντας σημαντικό έργο στον κινηματογράφο, θέατρο και τηλεόραση, καθώς και ως σκηνοθέτης, σεναριογράφος, ποιητής και τραγουδοποιός.
• Φίλοι και συνάδελφοι τον αποχαιρέτησαν με συγκινητικά μηνύματα, αναγνωρίζοντας το ταλέντο, την αυθεντικότητα και την πολυδιάστατη καλλιτεχνική του προσωπικότητα.
• Ξεχώρισε για τους διπλούς ρόλους του στη σειρά «Στο Κάμπινγκ», όπου δημιούργησε τον χαρακτήρα του «Μάιμου» μέσω αυτοσχεδιασμού, συμβάλλοντας καθοριστικά στην επιτυχία της σειράς.
• Η καλλιτεχνική του πορεία περιλάμβανε βραβεία για ερμηνείες σε κινηματογραφικές ταινίες και σημαντικές συνεργασίες με κορυφαίους Έλληνες σκηνοθέτες.
• Ο Καλογερόπουλος ήταν επίσης ποιητής και μουσικός, με δύο ποιητικές συλλογές και έναν δίσκο, ενώ είχε εκφράσει την επιθυμία να αρχειοθετηθούν τα έργα του που βρισκόταν στο σπίτι του στα Φιλιατρά.

Snapshot powered by AI

Έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 74 ετών, ο ηθοποιός Νίκος Καλογερόπουλος, αφήνοντας πίσω του μια ξεχωριστή διαδρομή στον κινηματογράφο, το θέατρο και την τηλεόραση, αλλά και ένα ιδιαίτερο καλλιτεχνικό αποτύπωμα ως σκηνοθέτης, σεναριογράφος, ποιητής και τραγουδοποιός.

Η είδηση της απώλειάς του σκόρπισε θλίψη στον καλλιτεχνικό κόσμο. Φίλοι, συνεργάτες και άνθρωποι που τον γνώρισαν και τον εκτίμησαν έσπευσαν να τον αποχαιρετήσουν, μιλώντας για έναν αυθεντικό, πολυτάλαντο και αντισυμβατικό δημιουργό.

Γεωργία Μπιτάκου: «Δεν αφήνεις απλά κενό»

Ιδιαίτερα συγκινητικό ήταν το μήνυμα της δημοσιογράφου Γεωργίας Μπιτάκου, η οποία έκανε λόγο για έναν από τους κορυφαίους ηθοποιούς της γενιάς του.

«Καλό ταξίδι. Τώρα θα γράψουν πολλοί, θα πουν πολλά, αλλά όσο ζούσες δεν σε τίμησαν όπως σου άξιζε, γιατί ήσουν στην πεντάδα των κορυφαίων ηθοποιών γενικά και, της γενιάς σου, ο καλύτερος. Αλλά ανήκες σαν εκτόπισμα και στα παλιά μεγαθήρια!», έγραψε.

Στη συνέχεια αναφέρθηκε στην προσωπικότητα και στις ιδέες του, χαρακτηρίζοντάς τον μεγάλο πατριώτη που δεν φοβήθηκε ποτέ να μιλήσει ανοιχτά.

«Δεν αφήνεις απλά κενό, δεν αφήνεις απλά πιο φτωχή την Ελλάδα… Είσαι αναντικατάστατος. Χάθηκε με το φευγιό σου ένα τεράστιο κεφάλαιο του πολιτισμού μας που δεν μπορεί να καταχωρηθεί σε καμία κατηγορία!».

Η ίδια αναφέρθηκε και στο σπίτι του στα Φιλιατρά, όπου, όπως έγραψε, υπήρχαν κείμενα, τραγούδια, θεατρικά έργα και αποδόσεις αρχαίων κειμένων που ο ίδιος επιθυμούσε να αρχειοθετηθούν και να αξιοποιηθούν.

«Πονάω σαν να έχασα δικό μου άνθρωπο και ας είχαμε χαθεί τον τελευταίο χρόνο… Είσαι κομμάτι της ψυχής μου και σε ευχαριστώ για όλες τις υπέροχες εμπειρίες και απίστευτες συζητήσεις μέχρι το ξημέρωμα, κάτω από το φεγγάρι που λάτρευες, των αγαπημένων σου Φιλιατρών, που μοιραστήκαμε και θα κουβαλάω σαν πολύτιμο θησαυρό για το υπόλοιπο της ζωής μου».

Θανάσης Σωτήριος Αντωνόπουλος: «Αυτός δε μας χρωστούσε τίποτα. Μας τα έδωσε όλα»

Ο φίλος του, Θανάσης Σωτήριος Αντωνόπουλος, τον αποχαιρέτησε μέσα από μια ανάρτηση στο Facebook, δημοσιεύοντας και μια φωτογραφία τους από την παραλία της Κυπαρισσίας.

«Σήμερα, 7 χρόνια από τότε, ο Νίκος έφυγε προς την αιώνια ζωή. Ήταν, όπως είχα γράψει πρόσφατα, εδώ και 62 χρόνια φίλος!», ανέφερε.

Ο ίδιος υπογράμμισε τη μεγάλη προσφορά του Καλογερόπουλου στην τέχνη:

«Σε αυτόν τον καλλιτέχνη χρωστάμε πάρα πολλά, όλοι οι Έλληνες που αγαπάμε την υποκριτική, την ποίηση, τη μουσική, τη σκηνοθεσία, τα εικαστικά, τη δημιουργικότητα, την αυθεντικότητα και την αγάπη για ζωή! Αυτός δε μας χρωστούσε τίποτα! Μας τα έδωσε όλα αυτά απλόχερα!».

Κλείνοντας, έγραψε: «Νικόλα, σε αποχαιρετώ και θα σε θυμάμαι όσο θα ζω με αγάπη πραγματική. Αντίο φίλε! Στην οικογένειά σου στέλνω εγκάρδια και θερμά συλλυπητήρια! […] Καλό παράδεισο, Νίκο μου… και φιλιά στον πρώτο που θα αγκαλιάσεις απόψε, το λατρεμένο σου Χρόνη Μίσσιο».

Θεόδωρος Κανδηλιώτης: «Σπουδαίε μας Μάιμο»

Ο συνάδελφός του, Θεόδωρος Κανδηλιώτης, τον αποχαιρέτησε με λίγα, αλλά ιδιαίτερα φορτισμένα λόγια:

«Καλό σου ταξίδι στο φως, σπουδαίε μας Μάιμο… Αξέχαστη η γνωριμιά σου κι οι απαγγελίες σου…».

Φοίβος Δεληβοριάς: «Έπινε κατευθείαν από την Πηγή των Μουσών»

Στον Νίκο Καλογερόπουλο αναφέρθηκε και ο τραγουδοποιός Φοίβος Δεληβοριάς, ο οποίος μίλησε για έναν καλλιτέχνη που αντλούσε έμπνευση από πολλές διαφορετικές μορφές τέχνης.

«Αν μιλάμε για έναν καλλιτέχνη που έπινε κάθε φορά κατευθείαν από την Πηγή των Μουσών, αυτός ήταν ο Νίκος Καλογερόπουλος», έγραψε.

«Δεν θα ξεχάσω ποτέ τι σήμανε η κάθε του εμφάνιση – στον Μαραγκό, στον Περάκη, στο “Όνειρο Αριστερής Νύχτας”, στο “Κάμπινγκ”, στους “Ιππείς της Πύλου” και σε όλα τα άλλα – στην καρδιά μου, στη γλώσσα μου, στις αισθήσεις μου».

«Καλή αντάμωση κάπου στη Φύση», κατέληξε.

Ελένη Ράντου: «Δεν χώραγες σε αυτούς τους καιρούς»

Η Ελένη Ράντου αποχαιρέτησε τον ηθοποιό με ένα ιδιαίτερα συγκινητικό μήνυμα στα social media.

«Καλό ταξίδι Νικόλα! Ξεκληρίζεται σιγά σιγά όχι μια γενιά, αλλά ένα είδος ανθρώπων που είχαν τόση ανιδιοτέλεια στους αγώνες τους, τόσο ταλέντο, τόση ψυχή, τόση ετοιμότητα να καούν από τις αγάπες τους».

Και πρόσθεσε:

«Σ’ αυτούς τους μίζερους, σωστά υπολογισμένους καιρούς μας, δεν χώραγες. Ευγνώμων που σε γνώρισα».

Βάνα Μπάρμπα: «Έχουμε φτωχύνει. Ο Νίκος Καλογερόπουλος ήταν μοναδικός»

Για την απώλεια του Νίκου Καλογερόπουλου μίλησε και η Βάνα Μπάρμπα, η οποία αναφέρθηκε στην εκπομπή «Κοινωνία Ώρα Mega» στην ιδιαίτερη καλλιτεχνική του πορεία.

Όπως είπε, ο Καλογερόπουλος υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους ηθοποιούς της χώρας, ένας καλλιτέχνης που δεν ακολούθησε ποτέ την πεπατημένη και δεν εντάχθηκε στα καλλιτεχνικά «συστήματα».

«Έφυγε ένας από τους μεγαλύτερους ηθοποιούς στην πατρίδα μας τα τελευταία χρόνια. Μια μεγάλη μορφή, ένα ταλέντο που είχε υποτιμηθεί πολύ επειδή δεν έμπαινε σε συστήματα, δεν έμπαινε μέσα στις κλασικές φόρμες. Παρόλα αυτά υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους ηθοποιούς», ανέφερε.

Η ηθοποιός θυμήθηκε και τη συνεργασία τους στην ταινία που γυρίστηκε στην Πύλο, τονίζοντας πως για εκείνη μεγαλύτερη σημασία είχε να βρίσκεται κοντά του και να μαθαίνει από εκείνον.

«Δεν με ενδιέφερε τίποτα, αρκεί να είμαι κοντά του και να μαθαίνω. Έχουμε φτωχύνει. Ο Νίκος Καλογερόπουλος ήταν μοναδικός», είπε χαρακτηριστικά.

Βασίλης Παπακωνσταντίνου: «Καλό ταξίδι, φίλε Νίκο…»

«Καλό ταξίδι, φίλε Νίκο…» έγραψε με τη σειρά του ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, που συνόδευσε την ανάρτηση με κοινή τους φωτογραφία.

Τάσος Χαλκιάς: «Ήταν μια αξία πολύ σημαντική»

Στην απώλεια του συναδέλφου και φίλου του αναφέρθηκε και ο Τάσος Χαλκιάς.

«Είναι πολύ λυπηρό. Ο Νίκος ήταν μια αξία πολύ σημαντική και σαν συνάδελφος και σαν φίλος. Είναι θλιβερό το γεγονός. Ο Νίκος ήταν ένας άνθρωπος πολύ καλός και ένας καλλιτέχνης πάρα πολύ σωστός και πολύ καλός συνάδελφος», δήλωσε.

Παράλληλα, εξέφρασε τα συλλυπητήριά του στους ανθρώπους της οικογένειάς του.

Δημήτρης Πουλικάκος: «Είχε χιούμορ, ακόμη και μακάβριο»

Ο Δημήτρης Πουλικάκος μίλησε για τον άνθρωπο πίσω από τον καλλιτέχνη, θυμίζοντας το ιδιαίτερο χιούμορ του.

«Ήταν αγαπητό μου πρόσωπο. Ευχάριστος ήταν πάντα. Είχε χιούμορ και μακάβριο χιούμορ καμιά φορά, γιατί τις καταστάσεις που ζούμε μόνο με χιούμορ τη βγάζεις», ανέφερε.

Ρούλα Κορομηλά: «Θαύμαζα το τεράστιο ταλέντο του»

Με μια συγκινητική ανάρτηση αποχαιρέτησε τον Νίκο Καλογερόπουλο και η Ρούλα Κορομηλά.

«Θαύμαζα το τεράστιο ταλέντο του. Ερμήνευσε καθηλωτικά και αξεπέραστα ρόλους ανεπανάληπτους. Σπουδαίος άνθρωπος. Στεναχωρήθηκα πολύ. Καλό ταξίδι Νίκο Καλογερόπουλε. Έχω να θυμάμαι πολλά…», έγραψε.

Βασίλης Μπισμπίκης: «Καλό ταξίδι φίλε»

Το δικό του λιτό μήνυμα για τον Νίκο Καλογερόπουλο έγραψε και ο Βασίλης Μπισμπίκης:

«Καλό ταξίδι φίλε».

Ποιος ήταν ο Νίκος Καλογερόπουλος

Ο Νίκος Καλογερόπουλος γεννήθηκε στα Φιλιατρά και υπήρξε μια από τις ιδιαίτερες και πολυσχιδείς παρουσίες του ελληνικού θεάτρου, κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Εκτός από ηθοποιός, ασχολήθηκε με τη σκηνοθεσία, τη συγγραφή σεναρίων, την ποίηση και τη μουσική.

Σπούδασε στη σχολή θεάτρου του Κωστή Μιχαηλίδη και το 1976 παρουσιάστηκε το πρώτο του θεατρικό έργο, «Ο Μπαμπούλας», στο θέατρο ΚΑΒΑ.

Στην τηλεόραση έκανε το ντεμπούτο του στη μεταφορά του έργου του Νίκου Καζαντζάκη «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται» το 1975. Ακολούθησαν συμμετοχές σε σειρά τηλεοπτικών παραγωγών, μεταξύ των οποίων «Ο φωτογράφος του χωριού», «Οι παραστρατημένοι», «Μεθυσμένη πολιτεία», «Χαίρε Τάσο Καρατάσο», «Όλη η δόξα όλη η χάρη», «Στο κάμπινγκ» και «Ερασιτέχνης άνθρωπος».

Στον κινηματογράφο ξεχώρισε από νωρίς. Το 1981 πρωταγωνίστησε στην ταινία «Μάθε παιδί μου γράμματα», για την οποία τιμήθηκε με το Βραβείο Β΄ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Για τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στη «Λούφα και παραλλαγή» του 1984 απέσπασε το Βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου στο ίδιο φεστιβάλ.

Στη διάρκεια της πορείας του συνεργάστηκε με σημαντικούς σκηνοθέτες, μεταξύ άλλων τον Νίκο Περάκη, τον Θόδωρο Μαραγκό και τον Κώστα Φέρρη, ενώ παράλληλα ανέπτυξε και τη δική του δημιουργική δραστηριότητα στη σκηνοθεσία και τη συγγραφή.

Ο Νίκος Καλογερόπουλος υπήρξε ένας καλλιτέχνης που δεν περιορίστηκε σε μία μόνο μορφή έκφρασης. Κυκλοφόρησε δύο ποιητικές συλλογές, το 1981 και το 1991, έγραψε θεατρικά έργα και το 1994 κυκλοφόρησε τον δίσκο «Τα δέοντα».

Η ιστορία πίσω από τον «Μήτσο» και τον «Μάιμο» που υποδυόταν στο «Κάμπινγκ»

Ανάμεσα στους ρόλους που σφράγισαν την πορεία του ήταν και εκείνοι στο θρυλικό «Στο Κάμπινγκ» της ΕΡΤ, όπου δεν περιορίστηκε σε έναν μόνο χαρακτήρα: υποδύθηκε τόσο τον Μήτσο όσο και τον Μάιμο, δύο από τις πιο χαρακτηριστικές παρουσίες της σειράς.

Το «Στο Κάμπινγκ», που προβλήθηκε για πρώτη φορά το 1989 σε 13 επεισόδια, έμελλε να γίνει μία από τις πιο αγαπημένες και διαχρονικές σειρές της ελληνικής τηλεόρασης. Και ο Καλογερόπουλος υπήρξε κάτι περισσότερο από ένας από τους πρωταγωνιστές της. Ήταν ένας από τους ανθρώπους γύρω από τους οποίους ουσιαστικά χτίστηκε η ίδια η σειρά.

Ο σεναριογράφος Κώστας Γκάτζιος είχε γράψει αρχικά την ιστορία έχοντας στο μυαλό του τον Νίκο Καλογερόπουλο για τον ρόλο του Μήτσου. Ο ηθοποιός ενθουσιάστηκε με το σενάριο και προσπάθησε αρχικά να το μεταφέρει στον κινηματογράφο και στη συνέχεια σε βιντεοταινία. Τελικά, χάρη και στην επιμονή των συντελεστών, η ιστορία μετατράπηκε σε τηλεοπτική σειρά.

Ο Καλογερόπουλος, όμως, δεν έμεινε μόνο στον Μήτσο. Ο σκηνοθέτης Ανδρέας Θωμόπουλος του πρότεινε να αναλάβει και έναν δεύτερο, εντελώς διαφορετικό ρόλο. Έτσι γεννήθηκε ο Μάιμος, ένας χαρακτήρας που δεν υπήρχε στο αρχικό σενάριο και που ο ίδιος ο Καλογερόπουλος δημιούργησε μέσα από τον αυτοσχεδιασμό και την προσωπική του δουλειά πάνω στον ρόλο.

Η επιλογή αποδείχθηκε καθοριστική. Ο Μήτσος και ο Μάιμος ήταν δύο εντελώς διαφορετικές πλευρές της υποκριτικής του, γεγονός που ανέδειξε το εύρος και την ιδιαίτερη φυσιογνωμία του ως ηθοποιού. Όπως είχε παρατηρήσει ο συμπρωταγωνιστής του Τάκης Μόσχος, ο Καλογερόπουλος ήταν ουσιαστικά το «αστέρι» της σειράς, έχοντας μάλιστα αυτόν τον διπλό ρόλο.

Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στο Τολό και στις γύρω περιοχές, με τους ηθοποιούς και το συνεργείο να ζουν για μήνες μέσα στο ίδιο το κάμπινγκ. Η συνθήκη αυτή δημιούργησε μια ιδιαίτερη σχέση ανάμεσα στους ανθρώπους της σειράς και συνέβαλε στην αμεσότητα που τελικά πέρασε στην οθόνη.

Ο ίδιος ο Καλογερόπουλος είχε περιγράψει εκείνη την περίοδο ως μια εξαιρετική εμπειρία, θυμίζοντας πως όλοι είχαν γίνει φίλοι και περνούσαν μεγάλο μέρος της ημέρας μαζί, μέσα και έξω από τα γυρίσματα.

Η σειρά δεν έγινε απλώς μια επιτυχία της εποχής της. Επέστρεψε ξανά και ξανά στην τηλεόραση αποκτώντας διαχρονικό κοινό.

Και μέσα σε αυτή την ιστορία, ο Νίκος Καλογερόπουλος είχε έναν ξεχωριστό ρόλο. Ήταν ο Μήτσος, ήταν ο Μάιμος, αλλά ήταν και ένας από τους ανθρώπους που πίστεψαν από την αρχή στην ιστορία και βοήθησαν να πάρει τελικά τον δρόμο της προς την τηλεόραση.

«Εγώ θα τα τινάξω και ο Μάιμος ακόμη θα τραγουδάει»

Όπως είχε αποκαλύψει ο ίδιος ο Καλογερόπουλος, ένας εκ των εμβληματικότερων χαρακτήρων στην ελληνική τηλεόραση, ο «Μάιμος», δημιουργήθηκε έπειτα από δική του επιμονή.

Σε συνεντεύξεις του τόσο στο propaganda.gr, όσο και στο oneman.gr, ο Καλογερόπουλος είχε διηγηθεί αναλυτικά την ιστορία του «Μάιμου»:

«Στο σήριαλ ''Στο κάμπινγκ'' ο ρόλος τού Μάιμου δεν υπήρχε στο αρχικό σενάριο. Εκείνη την εποχή ένας Σουηδός σκηνοθέτης ζήτησε να δει δουλειά μου. Ήθελα να βρω υλικό και άρχισα να μαζεύω σκηνές. Δέκα χρόνια πριν, είχα κάνει έναν άλλο, παρόμοιο ρόλο, τον ''Μπε'', στο σήριαλ ''Μεθυσμένη Πολιτεία''.

Πήγα στην ΕΡΤ να ζητήσω τις κασέτες, μου είπαν ότι είχανε σβήσει τη σειρά, το οποίο δεν ίσχυε, αλλά εγώ το 'φαγα γιατί το είχανε κάνει σε άλλα σήριαλ. Είχα στεναχωρηθεί πάρα πολύ.

Τότε κάναμε προεργασία για το Κάμπινγκ. Ο φίλος Αντρέας Θωμόπουλος, ο σκηνοθέτης του σήριαλ, μου είπε:

''Νίκο συγκεντρώσου. Τώρα ξεκινάμε άλλη δουλειά.''

Το βιολί μου εγώ: ''Μα να σβήσουνε τη Μεθυσμένη Πολιτεία;'' Και μου λέει: ''Αν είναι να ηρεμήσεις, κάνε έναν ίδιο ρόλο εδώ!..''

Κάνω μία παύση είκοσι δευτερολέπτων, που οι σκέψεις πέφτουνε βροχή, και τον ρωτάω: ''Και τον Μήτσο ποιος θα τον κάνει;'' Γιατί αυτός ήταν ο δικός μου ο ρόλος.

Κάνει τότε παύση ο Αντρέας, το επεξεργάζεται και μου λέει: ''Αντέχουν τα κότσια σου να κάνεις δύο ρόλους; Και για μένα είναι πρόκληση και για σένα. Το πάμε;''

Δώσαμε τα χέρια αμέσως. Και για μένα ήτανε μαγκιά που έπαιζα δύο ρόλους, και για τον Αντρέα που με σκηνοθετούσε.

Παίρνω το αμάξι, κατεβαίνω στο χωριό (στη Μεσσηνία), να σκεφτώ πώς θα το κάνω, πάω στο ποτάμι που πήγαινα πιτσιρικάς και αρχίζω να σκέφτομαι. Αρχίζω να σκαλίζω όσες εμπειρίες έχω από ανθρώπους με ειδικές ανάγκες που είχα δει μέχρι τότε.

Έχω ένα ντοσιέ κι ένα μολύβι δίπλα μου και κάθε φορά που βρίσκω μια ιδέα τη γράφω. Αυτοί οι ρόλοι είναι επικίνδυνοι. Ένα λίγο παρακάτω, ένα λίγο παραπάνω, ή έχεις ξεφτιλιστεί εσύ, ή έχεις ξεφτιλίσει αυτόν που κάνεις.

Για μένα είναι πρόκληση αυτό. Κάνω πρόβες στο σπίτι και χτυπάει το κουδούνι ο ηθοποιός Αντρέας Βαρούχας, που έκανε τον μάγειρα στο Κάμπινγκ, έφυγε κι αυτός. Είχε γύρισμα σ' ένα θέατρο και ήρθε να δανειστεί κάτι βιβλία για μια σκηνή. Με πετυχαίνει στο πώς είχα ντυθεί Μάιμος. Του ανοίγω, ''Πώς είσαι έτσι;'' με ρωτάει,

''Κάνω πρόβα και θέλω να κατέβω στο δρόμο, να δω αν θα με αναγνωρίσουνε. Πάμε στο γύρισμα'' του λέω, ανεβαίνω στο μηχανάκι του και μ' αφήνει παραδίπλα από το θέατρο. Περνάω από το φουαγιέ, ο σκηνοθέτης λέει ''Τί θέλει αυτός; Διώξτε τον, διώξτε τον!.''. Του κάνω: ''Έλα, δώε ένα πενηνταάκι το Μάιμο'',

''Φύγε αγόρι μου, σε παρακαλώ'', μου λέει και φεύγω. Δεν είπα τίποτα.

Αργότερα, όταν βγήκε ο ρόλος στην τηλεόραση, ο Αντρέας τούς είπε ότι εκείνη τη μέρα ήμουν εγώ ντυμένος έτσι. Για τα γυρίσματα ήμασταν τρεις μήνες στο κάμπινγκ. Γουστάραμε όλοι, δεν είχαμε πάει μόνο για το μεροκάματο. Θυμάμαι μια σκηνή, που είμαι στο μνήμα και κλαίω τη μάνα μου.

Το κάναμε τρεις φορές, κάθε φορά μονοπλάνο, και μετά μ' έπαιρναν τηλέφωνο από το μοντάζ, να πάω να διαλέξω. Δεν ξέρανε ποιο να διαλέξουνε, γιατί ήταν όλα τα μονοπλάνα ωραία. Η έγνοια μας ήτανε μία: Πώς θα βγει το καλύτερο αποτέλεσμα.

Όλοι μιλάνε ακόμη για το ''Κάμπινγκ''. Είναι μια δουλειά που θα μείνει.

“Εγώ θα τα τινάξω και ο Μάιμος

ακόμη θα τραγουδάει...”»

Διαβάστε επίσης