Τα σενάρια στην πολιτική είναι για να διαψεύδονται

Τις περισσότερες φορές τα σενάρια με σασπένς τα διαψεύδει η ίδια η πραγματικότητα, όσο όμορφα και βολικά κι αν φαίνονται. Όπως κάθε φορά πριν από μία εκλογική αναμέτρηση κυκλοφορούν δεκάδες ιστορίες πλοκής και μυστηρίου, που αν αποφασίσει κάποιος να τις καταγράψει υπό μορφή μυθιστορήματος θα γίνει μπεστ σέλερ σε χρόνο ρεκόρ. Μην σας πω ότι θα κάνει περισσότερες πωλήσεις κι από την «Ιθάκη» του Τσίπρα (όχι του Καβάφη).

Ένα από τα πιο βολικά σενάρια αυτής της άτυπης προεκλογικής περιόδου που εξάπτει τη φαντασία αρκετών, των περισσότερων θα έλεγα, είναι την επομένη των εκλογών να μπορέσει να σχηματιστεί συγκυβέρνηση της ΝΔ με το ΠΑΣΟΚ με το «κόμμα Τσίπρα» να καταλαμβάνει τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης με προοπτική την μελλοντική επιστροφή. Περίπου δηλαδή να συντηρηθεί το δίπολο δεξιά - αριστερά χωρίς ιδιαίτερες εκπλήξεις. Τι εννοώ; Για φανταστείτε να μην είχε εφευρεθεί το «κόμμα Τσίπρα», να έπρεπε να συνεργαστεί η ΝΔ με το ΠΑΣΟΚ, και να σκαρφάλωνε στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης η Ζωή Κωνσταντοπούλου ή για παράδειγμα ο Κυριάκος Βελόπουλος. Δεν θέλω ούτε να το σκέφτομαι αυτό το σημείο της σύγχρονης πολιτικής ιστορίας του τόπου. Προσπαθώ να το κάνω… εικόνα αλλά δυσκολεύομαι…

Wishful thinking…

Ενώ έτσι όπως σας ξεδίπλωσα το «φανταστικό» μου σενάριο είναι όλοι happy. Όλοι κερδισμένοι και όλοι γύρω από την εξουσία. Δεν λέω, καταπληκτική σκηνοθεσία. Ούτε ο Σπίλμπεργκ δεν θα μπορούσε να σκαρφιστεί κάτι τέτοιο. Έλα όμως που όπως σας τόνισα στην αρχή του άρθρου τα σενάρια είναι για να διαψεύδονται. Παραφράζοντας μια αρχαία ελληνική παροιμία θα έλεγα ότι «άλλαι μεν βουλαί πολιτικών, άλλα δε λαός κελεύει». Αποδεδειγμένο ιστορικά. Αναφέρομαι βεβαίως στο wishful thinking (ευσεβείς πόθοι) και στη διαμόρφωση πεποιθήσεων με βάση το τι είναι ευχάριστο να φαντάζεται κανείς, παρά με βάση τα πραγματικά στοιχεία, τη λογική ή την πραγματικότητα. Είναι η τάση να πιστεύουμε ότι κάτι θα συμβεί επειδή το θέλουμε πολύ.

Από την άλλη πλευρά, προσωπικά τις λατρεύω αυτές τις ιστοριούλες διότι η ελπίδα και η αισιοδοξία είναι απαραίτητα στοιχεία της ανθρώπινης φύσης. Εν τέλει, η πρόκληση δεν είναι να σταματήσουμε να ονειρευόμαστε, αλλά να μάθουμε απλά να ξεχωρίζουμε πότε το όνειρο γίνεται παγίδα. Γιατί μόνο όταν αντικρίζουμε την πραγματικότητα κατάματα μπορούμε να την μεταμορφώσουμε ουσιαστικά προς το καλύτερο.

Διαβάστε επίσης