Θα μπορούσε το Ισραήλ να εξαπολύσει προληπτική επίθεση στην Τουρκία; Αμερικανός αναλυτής εξηγεί

Snapshot

• Ο Μάικλ Ρούμπιν προειδοποιεί ότι η ένταση Ισραήλ και Τουρκίας μπορεί να εξελιχθεί σε κατάσταση παρόμοια με αυτή πριν τον Πόλεμο των Έξι Ημερών του 1967.
• Η κλιμάκωση της ρητορικής και η στρατιωτική ενίσχυση της Τουρκίας θεωρούνται από το Ισραήλ ως αυξανόμενη στρατηγική απειλή.
• Σε ακραίο σενάριο, το Ισραήλ θα μπορούσε να εξετάσει προληπτική επίθεση για να αποδυναμώσει τις τουρκικές στρατιωτικές ικανότητες.
• Η αντίδραση του ΝΑΤΟ σε περίπτωση σύγκρουσης Ισραήλ Τουρκίας θεωρείται πιθανώς περιορισμένη λόγω πολιτικών και διαδικαστικών εμποδίων.
• Η τουρκική συμμετοχή στο ΝΑΤΟ δεν εξασφαλίζει προστασία από ισραηλινή επίθεση, καθώς μια τέτοια επίθεση μπορεί να θεωρηθεί νόμιμη αυτοάμυνα.

Snapshot powered by AI

Ο αναλυτής Μάικλ Ρούμπιν προειδοποιεί ότι η κλιμάκωση των εντάσεων μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας θα μπορούσε, στη χειρότερη περίπτωση, να θυμίζει την περίοδο που προηγήθηκε του Πολέμου των Έξι Ημερών του 1967, όταν το Ισραήλ εξαπέλυσε μια ταχεία προληπτική επίθεση εναντίον της Αιγύπτου, μετά την κλιμάκωση της ρητορικής και τη στρατιωτική κινητοποίηση υπό τον τότε Αιγύπτιο πρόεδρο Γκαμάλ Αμπντέλ Νάσερ.

Ο πρώην αξιωματούχος του υπουργείου Άμυνας των Ηνωμένων Πολιτειών, ειδικός σε θέματα των κρατών της Μέσης Ανατολής, Μάικλ Ρούμπιν, που παλιότερα «έκρουσε κώδωνα» του κινδύνου για τις παράνομες και νομικά ανυπόστατες τουρκικές διεκδικήσεις στο Αιγαίο, ανέλυσε κατά πόσο δύναται η Τουρκία να είναι ο επόμενος στόχος του Ισραήλ.

Η ανάλυση υποστηρίζει ότι το σημερινό κλίμα αντανακλά ένα παρόμοιο μοτίβο κλιμακούμενης ρητορικής και στρατηγικής ενίσχυσης, υποστηρίζοντας ότι τα πολιτικά μηνύματα του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και η επέκταση των αμυντικών δυνατοτήτων της Άγκυρας θα μπορούσαν να εκληφθούν από το Ισραήλ ως μια αυξανόμενη στρατηγική απειλή.

Υποδηλώνει ότι, σε ένα ακραίο σενάριο, το Ισραήλ θα μπορούσε να εξετάσει το ενδεχόμενο μιας μεγάλης κλίμακας προληπτικής επίθεσης με στόχο την αποδυνάμωση της στρατιωτικής ικανότητας της Τουρκίας, συμπεριλαμβανομένης της αεροπορικής της ισχύος, των ναυτικών δυνάμεών της, των συστημάτων αεροπορικής άμυνας και της αμυντικής βιομηχανικής υποδομής.

Σύμφωνα με τον Ρούμπιν, τα εργοστάσια κατασκευής μη επανδρωμένων αεροσκαφών της Τουρκίας παράγουν μαζικά οπλισμό που θα μπορούσε να κατακλύσει τις ισραηλινές άμυνες. Μια ενδεχόμενη πώληση μαχητικών F-35 Joint Strike Fighter από την κυβέρνηση Τραμπ στην Τουρκία θα μπορούσε να υπονομεύσει το ποιοτικό πλεονέκτημα του Ισραήλ. Εν τω μεταξύ, η πιθανότητα η Τουρκία να ακολουθήσει την πορεία του Ιράν προς την απόκτηση πυρηνικής ικανότητας αποτελεί απειλή, σύμφωνα με τον ειδικό.

Και ο Ρούμπιν συνεχίζει:

Οι διπλωμάτες μπορεί να προσπαθούν να υποβαθμίσουν την ένταση, αλλά για όσους βρίσκονται στην περιοχή, η πραγματικότητα έχει μεγαλύτερη σημασία από τις ευσεβείς επιθυμίες. Η Τουρκία του 2026 είναι ισοδύναμη με την Αίγυπτο του 1966. Οι δικτάτορες επιδιώκουν να ξεσηκώσουν το κοινό εναντίον του εβραϊκού κράτους.
Ιδεολογικοί λόγοι, για τους οποίους δεν μπορεί να υπάρξει συμβιβασμός, κινητοποίησαν τον Νάσερ και τροφοδοτούν το μίσος του Ερντογάν. Οι ισραηλινοί ηγέτες δεν πρέπει να τρέφουν καμία ψευδαίσθηση ότι ο Ερντογάν θα υλοποιήσει τα λόγια του.
Η αδράνεια των ΗΠΑ μετά την πρόσφατη ανάπτυξη των F-16 του Ερντογάν στην κατεχόμενη βόρεια Κύπρο ενθαρρύνει μόνο τον Τούρκο ηγέτη να πιστεύει ότι μπορεί να τη γλιτώσει με οτιδήποτε.

Ο Λευκός Οίκος δεν πρέπει να τρέφει ψευδαισθήσεις για το τι μπορεί να ακολουθήσει. Στις 5 Ιουνίου 1967, το Ισραήλ ξεκίνησε την «Επιχείρηση Focus», καταστρέφοντας την αιγυπτιακή πολεμική αεροπορία και πάνω από 300 αιγυπτιακά αεροσκάφη στο έδαφος.
Η φύση των υπαρξιακών απειλών είναι τέτοια που απαιτούν δραστικά μέτρα.

Με απλά λόγια, αν το Ισραήλ φοβάται ότι η αεροπορική δύναμη, το ναυτικό και οι στρατιωτικοβιομηχανικές εγκαταστάσεις της Τουρκίας αποτελούν απειλή για την ύπαρξη του εβραϊκού κράτους, τότε το Ισραήλ δεν θα έχει άλλη επιλογή από το να ξεκινήσει μια νέα «Επιχείρηση Focus» για να προλάβει την απειλή. Ο στρατός του Νάσερ το 1967 ήταν το αντίστοιχο του σημερινού στρατού του Ερντογάν, μεγάλος αλλά υπερεκτιμημένος.

(...)

Το Ισραήλ θα μπορούσε στη συνέχεια να επιτεθεί σε τουρκικά F-16 και άλλα αεροσκάφη σε βάσεις στη βόρεια Κύπρο, στο Ιντσιρλίκ, στη Σμύρνη, στο Ντιγιάρμπακιρ και σε μισή ντουζίνα άλλες πόλεις. Τα ισραηλινά πολεμικά αεροσκάφη θα έπρεπε πιθανότατα να στοχεύσουν την κύρια βάση του Τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού στο Γκόλτζουκ, καθώς και στο Ακσάζ, στη Φότσα και στο Ισκεντερούν, στο κατεχόμενο Χατάι.

Για να παρεμποδίσει την αντίδραση και την ανάκαμψη της Τουρκίας, το Ισραήλ θα πρέπει επίσης να στοχεύσει τα εργοστάσια της Turkish Aerospace Industries (TUSAŞ), όπου η Τουρκία παράγει το μεγαλύτερο μέρος των όπλων της. Η έδρα, το προσωπικό και τα εργοστάσια της Baykar πιθανότατα θα πρέπει επίσης να χτυπηθούν λόγω του ρόλου της στην παραγωγή των Bayraktar TB2 και Akinci.
Η BMS Savunma, με έδρα την Άγκυρα, παράγει drones επιτήρησης και μπορεί επίσης να αποτελέσει πιθανό στόχο. Τα τουρκικά ραντάρ και τα αντιαεροπορικά συστήματα πιθανότατα θα εξουδετερωθούν στα πρώτα λεπτά.

H πιθανή αντίδραση του ΝΑΤΟ

Η ανάλυση αμφισβητεί επίσης την πιθανή αντίδραση του ΝΑΤΟ, αναφέροντας πιθανά πολιτικά και διαδικαστικά εμπόδια που θα μπορούσαν να περιορίσουν τη συλλογική δράση σε περίπτωση άμεσης σύγκρουσης στην οποία εμπλέκεται ένα κράτος μέλος.

Και σε προ μηνών αντίστοιχη ανάλυση υποστήριξε ότι η συμμετοχή της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ δεν θα της προσφέρει προστασία από μια ισραηλινή επίθεση. Κι αυτό επειδή, όπως αναφέρει, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως νόμιμη αυτοάμυνα εναντίον ενός κράτους που υποστηρίζει την τρομοκρατία, και μια συλλογική αντίδραση του ΝΑΤΟ βάσει του Άρθρου V δεν είναι αυτόματη.

Σημειώνει δε ότι θα μπορούσε να ασκηθεί βέτο από βασικά μέλη της Συμμαχίας όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, ή ακόμη και η Σουηδία και η Φινλανδία, που, όπως λέει, τρέφουν... μνησικακία έναντι της Τουρκίας.

Διαβάστε επίσης