Καθηγητής του Harvard: 96% να κερδίσουν τις εκλογές στη Βουλή οι Δημοκρατικοί - Τα 5 σενάρια
Το ElectIt είναι ένα ακαδημαϊκό project του πολιτικού επιστήμονα και καθηγητή του πανεπιστημίου του Harvard Gary King, το οποίο χρησιμοποιεί προηγμένες στατιστικές μεθόδους για την πρόβλεψη των αποτελεσμάτων των εκλογών στις ΗΠΑ
Snapshot
- Το μοντέλο ElectIt του Χάρβαρντ δίνει 96% πιθανότητα στους Δημοκρατικούς να κερδίσουν την πλειοψηφία στη Βουλή των Αντιπροσώπων και 78% για τον έλεγχο της Γερουσίας στις ενδιάμεσες εκλογές των ΗΠΑ.
- Πέντε σενάρια προβλέψεων εξετάζουν διαφορετικά επίπεδα σφαλμάτων στις δημοσκοπήσεις, με το βασικό σενάριο να δείχνει τυπικές ενδιάμεσες εκλογές όπου οι Δημοκρατικοί διατηρούν και ενισχύουν τη θέση τους.
- Σε περίπτωση σφάλματος υπέρ των Δημοκρατικών, το κόμμα μπορεί να κερδίσει έως και 274 έδρες στη Βουλή και 56 στη Γερουσία, ενώ σε περίπτωση σφάλματος υπέρ των Ρεπουμπλικάνων, η πλειοψηφία στη Βουλή διατηρείται από τους Δημοκρατικούς αλλά η Γερουσία γίνεται αμφίρροπη.
- Ιστορικά σφάλματα στις δημοσκοπήσεις υπέρ των Ρεπουμπλικάνων θα απαιτούσαν πρωτοφανή απόκλιση για να ανατρέψουν την πρόβλεψη υπέρ των Δημοκρατικών και να διατηρήσουν τον έλεγχο του Κογκρέσου.
- Οι αναλυτές επισημαίνουν τη σημασία της ακριβούς καταγραφής της ψήφου των τελευταίων στιγμών και των δημογραφικών τάσεων για την τελική έκβαση των εκλογών.
Πιθανότητα 96% στους Δημοκρατικούς να πάρουν τον έλεγχο της Βουλής των Αντιπροσώπων και 78% τον έλεγχο της Γερουσίας, δίνει το ElectIt, το εξειδικευμένο μοντέλο προβλέψεων του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, στην εκτίμησή του, ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη η ψηφοφορία για τις κρίσιμες ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ.
Τι είναι το ElectIt
Το ElectIt είναι ένα ακαδημαϊκό project του πολιτικού επιστήμονα και καθηγητή του πανεπιστημίου του Harvard Gary King, το οποίο χρησιμοποιεί προηγμένες στατιστικές μεθόδους για την πρόβλεψη των αποτελεσμάτων των εκλογών στις ΗΠΑ.
Οι προβλέψεις του ElectIt για τη Βουλή των Αντιπροσώπων
Ως προς τη Βουλή των Αντιπροσώπων, το βασικό σενάριο του Gary King δίνει 96% πιθανότητες στους Δημοκρατικούς για να λάβουν την πλειοψηφία εδρών.
«Η νίκη των Ρεπουμπλικάνων είναι τόσο πιθανή όσο το να βγει το 20 σε ένα ζάρι με είκοσι όψεις», αναφέρει η ομάδα του Gary King. Όπως αναφέρεται, το ενδεχόμενο να κάνουν την ανατροπή οι Ρεπουμπλικάνοι είναι 1 στις 26 εκλογικές αναμετρήσεις και την τελευταία φορά που συνέβη κάτι παρόμοιο, ήταν στις εκλογές του 1952.
Αντίστοιχα, οι Δημοκρατικοί συγκεντρώνουν 78% πιθανότητες να πάρουν τον έλεγχο της Γερουσίας.
Η νίκη των Ρεπουμπλικάνων είναι τόσο πιθανή όσο το να απαντήσει κανείς σωστά σε μια ερώτηση πολλαπλής επιλογής με πέντε απαντήσεις. Σύμφωνα με την πρόβλεψή μας, με αυτές τις πιθανότητες, το αουτσάιντερ επικρατεί μία φορά περίπου στις 5 εκλογές. Η τελευταία φορά που ένας αουτσάιντερ κέρδισε με παρόμοιες πιθανότητες ήταν το 2022.
Για τις εκλογές, η ομάδα του Gary King, έχει επεξεργαστεί πέντε σενάρια, τα οποία δημιουργήθηκαν βάσει του μοντέλου, τις προβλέψεις των δημοσκοπήσεων, και τα ιστορικά σφάλματα των εκλογικών προβλέψεων:
Σενάριο 1: Οι δημοσκοπήσεις είναι σε μεγάλο βαθμό σωστές
Οι δημοσκοπήσεις είναι σε μεγάλο βαθμό ακριβείς, σύμφωνα με τα ιστορικά αποτελέσματα των ετών 2022, 1994 και 1990. Η συναίνεση των ποσοτικών αναλυτών, οι αγορές προβλέψεων, οι εθνικές δημοσκοπήσεις, οι δημοσκοπήσεις σε εκλογικές περιφέρειες και πολιτείες, καθώς και τα μοντέλα θεμελιωδών δεικτών (τα οποία όλα συμφωνούν σε μεγάλο βαθμό ως προς την κατεύθυνση και το μέγεθος της εθνικής τάσης ,όπως παρατηρεί η ομάδα του Gary King) είναι σωστά στην εκτίμησή τους για την προεκλογική εκστρατεία, σύμφωνα με την οποία πρόκειται για τυπικές ενδιάμεσες εκλογές, όπου το κόμμα του προέδρου χάνει έδαφος στο νομοθετικό σώμα.
Δεδομένου του σχετικά ευνοϊκού για τους Δημοκρατικούς κλίματος και των ισχυρών υποψηφίων, οι Δημοκρατικοί ξεπερνούν τις προσδοκίες που υπαγορεύει η πολιτική γεωγραφία στη Γερουσία και τις προσπάθειες εκλογικής χειραγώγησης στη Βουλή των Αντιπροσώπων, και κατακτούν τη Βουλή με μεγάλη πλειοψηφία περίπου 240 εδρών, ενώ κερδίζουν πολιτείες που τείνουν προς τους Ρεπουμπλικάνους σε ουδέτερο πολιτικό περιβάλλον, όπως η Αλάσκα και το Τέξας. Κερδίζουν επίσης είτε την Αϊόβα (ως αντίδραση στους δασμούς) είτε το Κάνσας, με έναν ισχυρό υποψήφιο, τον Άνταμ Χάμιλτον.
Τα αποτελέσματα των εθνικών εκλογών συνάδουν με τις προβλέψεις του μοντέλου του Gary King, με απόκλιση μικρότερη από ένα τέταρτο του ποσοστού από το 54,2% που προβλέπει το ElectIt για το Δημοκρατικό Κόμμα. Σε αυτό το σενάριο, οι Δημοκρατικοί κερδίζουν την πλειοψηφία τόσο στη Βουλή των Αντιπροσώπων όσο και στη Γερουσία με πιθανότητα 0,89 (με απόλυτο αριθμό το 1).
Η διάμεση πρόβλεψη δίνει 242 έδρες στους Δημοκρατικούς στη Βουλή των Αντιπροσώπων και 53 έδρες στη Γερουσία. Από το 1950, το διάμεσο σφάλμα των δημοσκοπήσεων είναι 2 μονάδες προς οποιαδήποτε κατεύθυνση, ενώ σε 3 από τις 19 ενδιάμεσες εκλογές το σφάλμα ήταν εντός 0,5 μονάδων (1990, 1994 και 2022). Δημοσκοπήσεις με την ίδια ακρίβεια όπως εκείνα τα έτη θα αρκούσαν για ένα τέτοιο αποτέλεσμα.
Σενάριο 2: Συνηθισμένο περιθώριο σφάλματος υπέρ των Δημοκρατικών
Οι Δημοκρατικοί κερδίζουν με μεγάλη διαφορά: Υπάρχει ένα περιθώριο σφάλματος κανονικού μεγέθους που ευνοεί τους Δημοκρατικούς. Με τον όρο «κανονικό σφάλμα» εννοούμε ένα σφάλμα τυπικής απόκλισης, 2 ποσοστιαίων μονάδων.
Οι ψηφοφόροι που αποφάσισαν την τελευταία στιγμή, κλίνουν προς τους Δημοκρατικούς, με τον πληθωρισμό και τη δυσαρέσκεια απέναντι στην κυβέρνηση να συγκαταλέγονται μεταξύ των καθοριστικών παραγόντων. Οι Δημοκρατικοί κερδίζουν τελικά την εθνική ψηφοφορία με διαφορά περίπου 10 μονάδων, έναντι 8 που ήταν η αναμενόμενη πρόβλεψη. Κατακτούν τις αμφισβητούμενες έδρες των Ρεπουμπλικάνων στη Νέα Υόρκη, τη Βιρτζίνια, το Μιζούρι και την Πενσυλβάνια. Ο Μάικ Λόουλερ, ο Ρομπ Γούιτμαν και η Αν Βάγκνερ χάνουν.
Οι Δημοκρατικοί καταλήγουν με περίπου 253 έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Οι Δημοκρατικοί κερδίζουν τη Γερουσία με περίπου 54 έδρες, διατηρώντας το Μίσιγκαν και κερδίζοντας το Τέξας και την Αϊόβα. Ο τίτλος των εφημερίδων το επόμενο πρωί: Οι Δημοκρατικοί κερδίζουν και τα δύο σώματα την μεγαλύτερη πλειοψηφία τους στη Βουλή των Αντιπροσώπων από το 2008.
Το εθνικό ποσοστό ψήφων θα πρέπει να είναι περίπου 2 μονάδες πιο ευνοϊκό για τους Δημοκρατικούς σε σχέση με την πρόβλεψη του βασικού σεναρίου. Το μοντέλο προβλέπει ποσοστό 54,2% για τους Δημοκρατικούς στη Βουλή των Αντιπροσώπων, σε ένα σύστημα δύο κομμάτων. Όταν το εθνικό αποτέλεσμα είναι κατά 1,5 έως 2,5 μονάδες υπέρ των Δημοκρατικών σε σχέση με την βασικό πρόβλεψη (πιθανότητα 0,11), το μέσο ποσοστό ανέρχεται στο 55,2%, δηλαδή 2,0 μονάδες υπέρ των Δημοκρατικών σε σχέση με την πρόβλεψη του βασικού σεναρίου, και οι Δημοκρατικοί κερδίζουν τόσο τη Βουλή των Αντιπροσώπων όσο και τη Γερουσία με πιθανότητα 0,98. Από το 1950, το διάμεσο σφάλμα των δημοσκοπήσεων ήταν 2,0 μονάδες, και σε 4 από τις 19 ενδιάμεσες εκλογές παρατηρήθηκε σφάλμα τουλάχιστον τόσο μεγάλο υπέρ των Δημοκρατικών (1954, 1970, 1982 και 2010). Ένα σφάλμα κανονικού μεγέθους υπέρ των Δημοκρατικών θα αρκούσε για ένα τέτοιο αποτέλεσμα.
Σενάριο 3: Συνηθισμένο περιθώριο σφάλματος υπέρ των Ρεπουμπλικάνων
Οι Δημοκρατικοί κερδίζουν μικρότερη πλειοψηφία στη Βουλή των Αντιπροσώπων από ό,τι δείχνουν οι προβλέψεις: Καταγράφεται ένα σφάλμα κανονικού μεγέθους που ευνοεί τους Ρεπουμπλικάνους. Με τον όρο «φυσιολογικό σφάλμα» εννοούμε σφάλμα τυπικής απόκλισης, 2 ποσοστιαίων μονάδων.
Οι Δημοκρατικοί κερδίζουν την εθνική ψήφο με διαφορά περίπου 7 μονάδων, ενώ στο βασικό σενάριο η εκτίμηση είναι για 8 μονάδες. Οι Ρεπουμπλικανοί διατηρούν τις αμφίρροπες έδρες τους στη Βιρτζίνια, την Πενσυλβάνια, το Μιζούρι και το Μίσιγκαν, και καταλαμβάνουν τις αμφίρροπες έδρες των Δημοκρατικών στο Τέξας και τη Φλόριντα. Ο Βισέντε Γκονζάλες, η Κάθι Κάστορ και ο Τζάρετ Μόσκοβιτς χάνουν.
Οι Δημοκρατικοί καταλήγουν με περίπου 232 έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Σε αυτό το σενάριο, η Γερουσία κλίνει προς τους Δημοκρατικούς: οι Δημοκρατικοί διατηρούν το Μίσιγκαν και κερδίζουν το Μέιν, την Αλάσκα και την ειδική εκλογική περιφέρεια του Οχάιο, οι Ρεπουμπλικανοί διατηρούν το Τέξας, την Αϊόβα και το Κάνσας, και οι Δημοκρατικοί καταλήγουν είτε με 50 είτε με 51 έδρες, ακριβώς στην πλειοψηφία ή λίγο κάτω από αυτήν. Ο τίτλος της εφημερίδας το επόμενο πρωί θα μπορούσε να είναι: «Οι Δημοκρατικοί ανακτούν τον έλεγχο της Βουλής των Αντιπροσώπων, αλλά η Γερουσία κρίνεται στην Αλάσκα».
Το εθνικό ποσοστό ψήφων θα πρέπει να είναι κατά περίπου 2 μονάδες πιο ευνοϊκό για τους Ρεπουμπλικάνους από ό,τι από την εκτίμηση του βασικού σεναρίου. Το μοντέλο του Gary King, προβλέπει ποσοστό 54,2% για τους Δημοκρατικούς στη Βουλή των Αντιπροσώπων, σε ένα δικομματικό σύστημα. Όταν το εθνικό αποτέλεσμα είναι κατά 1,5 έως 2,5 μονάδες υπέρ των Ρεπουμπλικάνων σε σχέση με τη βασική πρόβλεψή του ElectIt (πιθανότητα 0,11), το μέσο ποσοστό των Δημοκρατικών στη Βουλή των Αντιπροσώπων ανέρχεται στο 53,3%, δηλαδή κατά 2,0 μονάδες υπέρ των Ρεπουμπλικάνων σε σχέση με την πρόβλεψη του βασικού σεναρίου.
Οι Δημοκρατικοί εξακολουθούν να κερδίζουν τη Βουλή των Αντιπροσώπων με πιθανότητα κοντά στο 1 και τη Γερουσία με πιθανότητα 0,65. Από το 1950, το διάμεσο σφάλμα των δημοσκοπήσεων είναι 2 μονάδες προς οποιαδήποτε κατεύθυνση, και σε 6 από τις 19 ενδιάμεσες εκλογές παρατηρήθηκε σφάλμα τουλάχιστον τόσο μεγάλο υπέρ των Ρεπουμπλικάνων (1950, 1962, 1966, 1974, 2006 και 2014).
Στο σενάριο ενός δημοσκοπικού σφάλματος κανονικού μεγέθους υπέρ των Ρεπουμπλικάνων, οι Δημοκρατικοί πιθανότατα θα διατηρούσαν τον έλεγχο της Βουλής των Αντιπροσώπων. Ωστόσο το αποτέλεσμα στη Γερουσία θα ήταν αμφίρροπο και θα είχε τεθεί εν αμφιβόλω η πλειοψηφία των Δημοκρατικών.
Σενάριο 4: Ιστορικό δημοσκοπικό σφάλμα υπέρ των Δημοκρατικών
Οι Δημοκρατικοί κερδίζουν με μεγάλη διαφορά: Υπάρχει ένα ιστορικό σφάλμα στις δημοσκοπήσεις, σύμφωνα με το οποίο οι Δημοκρατικοί κερδίζουν την εθνική ψήφο με διαφορά περίπου 13 μονάδων, το βασικό σενάριο κάνει λόγο για επικράτηση με 8 μονάδες.
Με τον όρο «ιστορικό σφάλμα στις δημοσκοπήσεις» εννοούμε ένα σφάλμα δύο ή περισσότερων τυπικών αποκλίσεων, 4 ποσοστιαίες μονάδες ή περισσότερο, μεγαλύτερο από οποιοδήποτε άλλο από το 1950. Σε αυτό το σενάριο, οι Δημοκρατικοί κερδίζουν τις έδρες των Ρεπουμπλικάνων στο Κολοράντο, τη Φλόριντα, τη Βιρτζίνια και το Τέξας, τις οποίες η πρόβλεψη του βασικού σεναρίου είχε χαρακτηρίσει ως «κλίνουσες προς τους Ρεπουμπλικάνους».
Οι δημοκρατικοί κερδίζουν περίπου 19 από τις 74 έδρες που η πρόβλεψη στο βασικό σενάριο είχε χαρακτηρίσει ως πιθανές για τους Ρεπουμπλικάνους,. Η Λόρεν Μπόεμπερτ, η Άννα Παουλίνα Λούνα και η Βιρτζίνια Φοξ χάνουν.
Οι Δημοκρατικοί καταλήγουν με περίπου 274 έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Οι Δημοκρατικοί κερδίζουν τη Γερουσία με περίπου 56 έδρες, διατηρώντας το Μίσιγκαν και κερδίζοντας το Τέξας, την Αϊόβα και το Κάνσας. Ένας πιθανός τίτλος την επομένη των εκλογών: Οι Δημοκρατικοί κερδίζουν και τα δύο νομοθετικά σώματα και την μεγαλύτερη πλειοψηφία τους στη Βουλή των Αντιπροσώπων από το 1978.
Η εθνική λαϊκή ψήφος θα έπρεπε να είναι κατά περίπου 4 μονάδες πιο ευνοϊκή για τους Δημοκρατικούς από τη βασική πρόβλεψη, ώστε το εν λόγω σενάριο να γίνει πραγματικότητα: Το ποσοστό των Δημοκρατικών στη Βουλή των Αντιπροσώπων θα ανέλθει στο 54,2%. Όταν οι Δημοκρατικοί κερδίσουν τη Γερουσία και τουλάχιστον 266 έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων (πιθανότητα 0,11), η εθνική λαϊκή ψήφος θα ανέλθει κατά μέσο όρο στο 56,4%, δηλαδή 4,2 μονάδες πιο ευνοϊκή για τους Δημοκρατικούς από τη βασική πρόβλεψη του ElectIt.
Από το 1950, ο διάμεσος σφάλματος των δημοσκοπήσεων ήταν 2,0 μονάδες. Το μεγαλύτερο σφάλμα υπέρ των Δημοκρατικών ήταν 2,7 μονάδες (1970), ακολουθούμενο από 2,5 (2010), ενώ κανένα σφάλμα υπέρ κανενός από τα δύο κόμματα δεν έφτασε τις 4,2 μονάδες. Επομένως, για να κερδίσουν οι Δημοκρατικοί με τόσο μεγάλη διαφορά, απαιτείται ένα σφάλμα στις δημοσκοπήσεις μεγαλύτερο από οποιοδήποτε άλλο από το 1950.
Σενάριο 5: Ιστορικό σφάλμα στις δημοσκοπήσεις υπέρ των Ρεπουμπλικάνων, στη Βουλή των Αντιπροσώπων και στη Γερουσία
Οι δημοσκοπήσεις παρουσιάζουν τόσο σοβαρά προβλήματα όσο και στις αρχές της εποχής των μετρήσεων, στις δεκαετίες του 1930 και του 1940 (κάτι που συμβαίνει περίπου μία φορά κάθε 20 εκλογές, σύμφωνα με τα ιστορικά της ομάδας του Gary King).
Τα χαμηλά ποσοστά ανταπόκρισης, η μεροληψία λόγω μη απάντησης και η ελαττωματική μεθοδολογία οδηγούν σε ιστορικό σφάλμα στις δημοσκοπήσεις για τη Βουλή των Αντιπροσώπων και τη Γερουσία. Με τον όρο «ιστορικό σφάλμα στις δημοσκοπήσεις» εννοούμε ένα σφάλμα δύο ή περισσότερων τυπικών αποκλίσεων, 4 ποσοστιαίες μονάδες ή περισσότερο, μεγαλύτερο από οποιοδήποτε άλλο από το 1950.
Οι Δημοκρατικοί κερδίζουν την εθνική ψηφοφορία με διαφορά περίπου 2 μονάδων, όχι 8. Οι Ρεπουμπλικανοί διατηρούν τις έδρες των προαστίων στην Αϊόβα, το Νιου Τζέρσεϊ, το Κολοράντο και τη Νέα Υόρκη, τις οποίες οι δημοσκοπήσεις είχαν δείξει ότι κλίνουν προς τους Δημοκρατικούς.
Η Μάρσι Καπτούρ, ο Τομ Σουόζι, ο Ντόν Ντέιβις χάνουν σε αμφίρροπες αναμετρήσεις. Οι Δημοκρατικοί θα καταλήξουν με περίπου 214 έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Οι Ρεπουμπλικανοί θα διατηρήσουν τον έλεγχο της Γερουσίας, διατηρώντας το Μέιν και το Τέξας και κερδίζοντας την ειδική εκλογική αναμέτρηση στο Οχάιο και το Μίσιγκαν.
Το πρωί μετά από μια τέτοια εκλογική αναμέτρηση, οι τίτλοι των εφημερίδων θα ανέφεραν ότι οι Ρεπουμπλικανοί αψήφησαν τις προσδοκίες με ιστορικό τρόπο, με τον Πρόεδρο και το κόμμα του να διατηρούν τον έλεγχο του Κογκρέσου. Ίσως με στόχο να διατηρήσουν τα πολιτικά κέρδη των Ρεπουμπλικάνων, οι Ρεπουμπλικανοί ψηφοφόροι παρουσίασαν ισχυρή συμμετοχή στις κάλπες για να υποστηρίξουν το κόμμα τους, ενώ οι δημοσκοπήσεις έδειξαν λανθασμένα μια στροφή προς τα αριστερά μεταξύ των ψηφοφόρων χαμηλού εισοδήματος και των ισπανόφωνων ψηφοφόρων, οι οποίοι στην πραγματικότητα εξακολουθούν να υποστηρίζουν το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, αξιοποιώντας τα κέρδη που σημείωσαν οι Ρεπουμπλικανοί σε αυτές τις δημογραφικές ομάδες το 2024.
Η εθνική λαϊκή ψήφος παρουσιάζει περιθώριο υπέρ των Ρεπουμπλικάνων κατά περίπου 6 μονάδες περισσότερο από ό,τι στο βασικό σενάριο.
Αναμένεται ότι το ποσοστό των Δημοκρατικών στη Βουλή των Αντιπροσώπων, σε σύγκριση με τους Ρεπουμπλικάνους, θα ανέλθει στο 54,2%. Όταν οι Ρεπουμπλικανοί κερδίζουν τη Βουλή των Αντιπροσώπων (πιθανότητα 0,04), η εθνική λαϊκή ψήφος ανέρχεται κατά μέσο όρο στο 51,2%, δηλαδή με περιθώριο υπέρ των Ρεπουμπλικάνων κατά 6,0 μονάδες περισσότερο από της βασική πρόβλεψη.
Από το 1950, το μεγαλύτερο σφάλμα στις δημοσκοπήσεις υπέρ των Ρεπουμπλικάνων ήταν 4,0 μονάδες (1962), ακολουθούμενο από 3,7 (2014). Επομένως, για να θεωρηθούν οι Ρεπουμπλικανοί σαφώς φαβορί για την κατάκτηση της Βουλής των Αντιπροσώπων, απαιτείται δημοσκοπικό σφάλμα – ρεκόρ.
Ο κίνδυνος λάθους
«Δημοσιοποιούμε αυτές τις προβλέψεις (συμπεριλαμβανομένων όλων των δεδομένων, μεθόδων και διαδικασιών) επειδή οι ακαδημαϊκοί μαθαίνουν όταν εκτίθενται στον κίνδυνο να αποδειχθούν λάθος. Δημοσιεύσαμε αυτό το κείμενο στις 15/10/2026 και δεν θα κάνουμε καμία αλλαγή στην πρόβλεψή μας για μετά τις εκλογές (η οποία δεν βασίζεται σε δημοσκοπήσεις), αλλά θα ενημερώσουμε δύο άλλες σειρές προβλέψεων που ενσωματώνουν αποτελέσματα δημοσκοπήσεων, καθώς θα εμφανίζονται νέα στοιχεία», αναφέρει η ομάδα του καθηγητή Gary King.
Δείτε λεπτό προς λεπτό τη μάχη των ενδιάμεσων εκλογών μέσα από το live blog του Newsbomb
