Πάρος: Κάμερες κατέγραψαν τον πνιγμό του 4χρονου στην πισίνα - Τι προβλέπει ο νόμος για την ευθύνη
Σύμφωνα με τη νομολογία του Αρείου Πάγου σε περιστατικά πνιγμού σε οργανωμένες πισίνες η δικαστική αξιολόγηση δεν περιορίζεται στο αν οι γονείς επέβλεπαν το η ευθύνη των υπευθύνων της επιχείρησης συνδεόταν με συγκεκριμένες παραλείψεις στην ασφάλεια και την εποπτεία της πισίνας, ανεξάρτητα από το ζήτημα της παρουσίας ή μη ενηλίκου που επέβλεπε το παιδί
Snapshot
- Οι κάμερες ασφαλείας κατέγραψαν το περιστατικό πτώσης και πνιγμού του 4χρονου στην πισίνα beach bar της Πάρου και το υλικό αποτελεί κεντρικό στοιχείο της έρευνας.
- Η έρευνα εστιάζει στην εποπτεία της πισίνας, τη θέση των γονέων και της αδελφής του παιδιού, καθώς και στην παρουσία και πιστοποίηση του ναυαγοσώστη κατά τη στιγμή του ατυχήματος.
- Υπάρχουν αμφιβολίες για το αν ο 69χρονος ναυαγοσώστης ήταν παρών στην πισίνα και αν η πιστοποίησή του ήταν σε ισχύ, ενώ δεν έχουν παραδοθεί όλα τα σχετικά έγγραφα ελέγχων και αλλαγών από το 2023.
- Η νομοθεσία προβλέπει ειδικά πλαίσια για την εκπαίδευση και πιστοποίηση των ναυαγοσωστών, με ιδιαίτερη έμφαση στην ηλικία και την ισχύ των βεβαιώσεων.
- Η δικαστική αξιολόγηση θα εξετάσει τις υποχρεώσεις της επιχείρησης και του ναυαγοσώστη για συνεχή και αποτελεσματική εποπτεία, ανεξάρτητα από την γονική επίβλεψη, βάσει και προηγούμενης απόφασης του Αρείου Πάγου.
Νέα στοιχεία έρχονται στο φως για την τραγωδία στην Πάρο, όπου ένα 4χρονο αγόρι έχασε τη ζωή του σε πισίνα beach bar. Το υλικό από τις κάμερες ασφαλείας αναμένεται να αποτελέσει ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία της έρευνας, καθώς φέρεται να έχει καταγράψει τόσο την πτώση του παιδιού στο νερό όσο και όσα ακολούθησαν, ενώ στο μικροσκόπιο των Αρχών βρίσκονται πλέον οι συνθήκες εποπτείας της πισίνας και ο ρόλος του ναυαγοσώστη.
Η τραγωδία στην Πάρο έχει ανοίξει έναν κύκλο κρίσιμων ερωτημάτων για το τι συνέβη στα λεπτά πριν και μετά την πτώση του 4χρονου στην πισίνα.
Σύμφωνα με πληροφορίες του Mega οι κάμερες ασφαλείας του χώρου έχουν καταγράψει το περιστατικό και το υλικό βρίσκεται στο επίκεντρο της έρευνας. Από την καταγραφή αναμένεται να αποσαφηνιστεί η ακριβής πορεία των γεγονότων, πού βρίσκονταν οι γονείς την κρίσιμη στιγμή, αλλά και πόσο γρήγορα έγινε αντιληπτό ότι το παιδί βρισκόταν σε κίνδυνο.
Παράλληλα, ιδιαίτερη σημασία έχει το τι συνέβη αμέσως μετά την πτώση του παιδιού στην πισίνα και ποιες προσπάθειες έγιναν για την ανάσυρση και τη διάσωσή του.
Το βίντεο στο μικροσκόπιο των Αρχών
Το οπτικό υλικό θεωρείται κρίσιμο. Οι Αρχές καλούνται να διαπιστώσουν αν το παιδί βρισκόταν χωρίς άμεση επίβλεψη ενηλίκου, πού ήταν η αδελφή του εκείνη τη στιγμή και σε ποιο σημείο της εγκατάστασης βρίσκονταν οι γονείς.
Ταυτόχρονα, από τις κάμερες μπορεί να προκύψει με ακρίβεια η θέση του ανθρώπου που είχε αναλάβει την εποπτεία της πισίνας και αν υπήρχε πραγματική δυνατότητα άμεσης επέμβασης.
Το ζήτημα της γονικής επίβλεψης αποτελεί ένα από τα βασικά σημεία που εξετάζει η έρευνα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχει κριθεί οποιαδήποτε ευθύνη πριν ολοκληρωθεί η δικαστική διαδικασία.
Το κρίσιμο ερώτημα για τον ναυαγοσώστη
Ιδιαίτερο βάρος δίνεται και στην παρουσία ναυαγοσώστη στην πισίνα. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουν γίνει γνωστές, κατά την κρίσιμη χρονική στιγμή δεν φαίνεται να βρισκόταν ναυαγοσώστης στο σημείο της πισίνας, ενώ έχει αναφερθεί ότι ο 69χρονος που είχε δηλωθεί ως ναυαγοσώστης βρισκόταν σε άλλο σημείο.
Παράλληλα, κατά την αστυνομική έρευνα φέρεται να προέκυψαν ζητήματα σχετικά με την ισχύ της πιστοποίησης που διέθετε.
Επιπλέον, σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, δεν έχουν παρουσιαστεί στις Αρχές όλα τα απαιτούμενα έγγραφα που αφορούν αλλαγές και ελέγχους στην πισίνα από το 2023.
Τα συγκεκριμένα στοιχεία θα πρέπει πλέον να διασταυρωθούν από τις αρμόδιες υπηρεσίες και να αξιολογηθούν στο πλαίσιο της δικογραφίας.
Τι προβλέπει το νομικό πλαίσιο για τον ναυαγοσώστη πισίνας
Το ζήτημα αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η ισχύουσα υπουργική απόφαση 10399/2022 προβλέπει ειδικό πλαίσιο για τον ναυαγοσώστη κολυμβητικής δεξαμενής.
Η απόφαση καθορίζει τη διαδικασία εκπαίδευσης και εξέτασης, ενώ προβλέπει διαφορετική διάρκεια ισχύος της σχετικής βεβαίωσης ανάλογα με την ηλικία του ναυαγοσώστη. Για ηλικίες από 55 έως και 65 ετών, η βεβαίωση έχει ετήσια διάρκεια, ενώ υπάρχουν ειδικές εξαιρέσεις για ορισμένα τουριστικά καταλύματα.
Αυτό σημαίνει ότι στην υπόθεση της Πάρου ιδιαίτερη σημασία θα έχει να διαπιστωθεί τι ακριβώς πιστοποίηση υπήρχε, αν ήταν σε ισχύ, με ποια ιδιότητα είχε δηλωθεί ο συγκεκριμένος άνθρωπος και αν πληρούνταν όλες οι νόμιμες προϋποθέσεις.
Το ζήτημα δεν μπορεί να κριθεί μόνο από την ηλικία ενός προσώπου, αλλά από το σύνολο των εγγράφων, την κατηγορία της εγκατάστασης και το καθεστώς που ίσχυε για τη συγκεκριμένη πισίνα.
Το προηγούμενο του Αρείου Πάγου
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η νομολογία του Αρείου Πάγου για αντίστοιχο περιστατικό.
Στην απόφαση 1146/2017, η οποία αφορούσε θανατηφόρο περιστατικό σε πισίνα το 2009, το δικαστήριο εξέτασε μεταξύ άλλων τις υποχρεώσεις του υπευθύνου της επιχείρησης και του ναυαγοσώστη.
Η απόφαση αναδεικνύει ότι η ύπαρξη ή μη επίβλεψης από τους γονείς δεν εξαφανίζει αυτομάτως τις ιδιαίτερες υποχρεώσεις ασφαλείας που βαρύνουν τον υπεύθυνο της εγκατάστασης και τον ναυαγοσώστη.
Στην υπόθεση εκείνη, ο Άρειος Πάγος επικύρωσε κρίση σύμφωνα με την οποία οι υπεύθυνοι της επιχείρησης είχαν ιδιαίτερη νομική υποχρέωση να λάβουν τα απαιτούμενα μέτρα ασφαλείας και να εξασφαλίσουν συνεχή και αποτελεσματική εποπτεία της πισίνας.
Μεταξύ άλλων, η απόφαση αναφέρεται στην ανάγκη ο ναυαγοσώστης να έχει πλήρη οπτική επαφή με την πισίνα και να μπορεί να επέμβει έγκαιρα, ενώ εξετάζει και τις υποχρεώσεις του υπευθύνου της επιχείρησης ως προς την οργάνωση και την ασφάλεια του χώρου.
Το συγκεκριμένο δικαστικό προηγούμενο δεν σημαίνει ότι προδικάζει την ευθύνη οποιουδήποτε προσώπου στην υπόθεση της Πάρου. Ωστόσο, μπορεί να αποτελέσει σημαντικό νομικό σημείο αναφοράς για την αξιολόγηση των υποχρεώσεων όσων έχουν την ευθύνη λειτουργίας και εποπτείας μιας πισίνας.
Ποια είναι τα βασικά ερωτήματα
Η έρευνα καλείται πλέον να δώσει συγκεκριμένες απαντήσεις σε μια σειρά από κρίσιμα ζητήματα:
Πρώτον: Πού βρίσκονταν οι γονείς του παιδιού τη στιγμή που εκείνο έπεσε στην πισίνα και αν είχαν οπτική επαφή μαζί του.
Δεύτερον: Πού βρισκόταν η αδελφή του 4χρονου και τι ακριβώς αντιλήφθηκε.
Τρίτον: Υπήρχε ναυαγοσώστης στην πισίνα κατά την κρίσιμη στιγμή;
Τέταρτον: Αν ο δηλωμένος ναυαγοσώστης βρισκόταν σε άλλο σημείο, μπορούσε από εκεί να έχει πλήρη εποπτεία της πισίνας;
Πέμπτον: Ήταν σε ισχύ η πιστοποίηση του προσώπου που είχε δηλωθεί ως ναυαγοσώστης;
Έκτον: Ποια ήταν η ακριβής κατάσταση της άδειας λειτουργίας και των ελέγχων της πισίνας;
Έβδομον: Ποια έγγραφα είχαν υποβληθεί για τις αλλαγές και τους ελέγχους που φέρεται να έγιναν από το 2023;
Όγδοον: Πόσος χρόνος μεσολάβησε από τη στιγμή που το παιδί βρέθηκε στο νερό μέχρι να γίνει αντιληπτό το περιστατικό και να ξεκινήσει η προσπάθεια διάσωσης;
Οι απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα αναμένεται να προκύψουν από τη συνδυασμένη αξιολόγηση του βιντεοληπτικού υλικού, των καταθέσεων, των εγγράφων της επιχείρησης και των στοιχείων της αστυνομικής έρευνας.
Στο επίκεντρο και η ευθύνη της επιχείρησης
Σύμφωνα με το mega, η νομολογία του Αρείου Πάγου δείχνει ότι σε περιστατικά πνιγμού σε οργανωμένες πισίνες η δικαστική αξιολόγηση δεν περιορίζεται στο αν οι γονείς επέβλεπαν το παιδί, αλλά εξετάζει παράλληλα τις ειδικές υποχρεώσεις των υπευθύνων της εγκατάστασης και του ναυαγοσώστη.
Στην απόφαση του 2017, μάλιστα, κρίθηκε ότι η ευθύνη των υπευθύνων της επιχείρησης συνδεόταν με συγκεκριμένες παραλείψεις στην ασφάλεια και την εποπτεία της πισίνας, ανεξάρτητα από το ζήτημα της παρουσίας ή μη ενηλίκου που επέβλεπε το παιδί.
